Ο αντιδήμαρχος σωστά περιγράφει το πρόβλημα. Όμως ο ίδιος ο Δήμος Αγρινίου δίνει το αντίθετο παράδειγμα
«Ένα βήμα ευθύνης» καλεί να κάνουν όλοι οι πολίτες, μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook, ο αντιδήμαρχος αρμόδιος για τα αδέσποτα ζώα Πάνος Μαρνέζος.
Όπως αναφέρει, δέχτηκε τέσσερα τηλεφωνήματα, εκ των οποίων τα δύο από την Πυροσβεστική Υπηρεσία, για φοβισμένα σκυλιά, το ένα μάλιστα στο κέντρο του Αγρίνιο.
Για ποιο λόγο όμως αυτά τα σκυλιά ήταν φοβισμένα;
Μήπως από τα βεγγαλικά και τις κροτίδες που έπεφταν… βροχή τις ημέρες του Πάσχα;
Και είναι μόνο το Πάσχα;
Μήπως η χρήση κροτίδων και πυροτεχνημάτων για «ψύλλου πήδημα» αποτελεί πλέον μια συνηθισμένη εικόνα στο Αγρίνιο;
Άλλωστε, δεν έχουν περάσει πολλές ημέρες από τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια του Παναιτωλικού, όπου ο ουρανός «φωτίστηκε» από πυροτεχνήματα.
Στην αλλαγή του χρόνου, ο Δήμος δεν είναι αυτός που ρίχνει πυροτεχνήματα για να υποδεχτεί το νέο έτος;
Στην τελετή λήξης του International Folklore Festival Αγρινίου τον Αύγουστο, δεν συμβαίνει ακριβώς το ίδιο;
Και την ίδια στιγμή, στον πεζόδρομο της Καραϊσκάκη, πίσω από τον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής Αγρινίου, οι γνωστοί-άγνωστοι ρίχνουν κροτίδες σχεδόν σε καθημερινή βάση.
Μήπως, οι ίδιοι οι αντιδήμαρχοι και ο δήμαρχος δεν παρίστανται σε εκδηλώσεις όπου απολαμβάνουν τα πυροτεχνήματα;
Αλήθεια, πόσες φορές έχει ενημερωθεί ο αρμόδιος αντιδήμαρχος για την κροτοφοβία των αδέσποτων από τα πυροτεχνήματα του ίδιου του Δήμου;
Γιατί δεν είναι μόνο τα αδέσποτα που τρομάζουν. Είναι και τα δεσποζόμενα ζώα που τρέμουν από τον φόβο τους.
Ο κ. Μαρνέζος έχει δίκιο σε όσα γράφει.
Ναι, τα σκυλιά φοβούνται.
Ναι, υπάρχει πρόβλημα.
Ο ίδιος μιλά και για τον φόβο των ανθρώπων, ηλικιωμένων και παιδιών που φοβούνται να βγουν από το σπίτι ή να πάνε στην εκκλησία. Και όχι άδικα, όταν οι εκκλησίες μετατρέπονται σε πεδίο ρίψης κροτίδων και βαρελότων το βράδυ της Ανάστασης και τις ημέρες που ακολουθούν.
Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, ακόμη και Ιεροί Ναοί προχωρούν σε ρίψη πυροτεχνημάτων μετά το «Χριστός Ανέστη», ενώ δεν λείπουν και τα περιστατικά πυροβολισμών στον αέρα.
Πέρα από τον φόβο, υπάρχει και ο κίνδυνος τραυματισμού, ακόμη και θανάτου.
Και ενώ υπάρχει σχετική νομοθεσία για τη χρήση πυροτεχνημάτων, τα ερωτήματα παραμένουν:
Πόσοι τη γνωρίζουν;
Πόσοι ζητούν άδεια από την αστυνομία;
Και η αστυνομία τι κάνει;
Ο αντιδήμαρχος θέτει εύστοχα ερωτήματα:
«Είναι σωστό να προκαλούμε τέτοιο φόβο σε ανυπεράσπιστα ζώα;
Είναι σωστό να θέτουμε σε κίνδυνο συμπολίτες μας;
Είναι σωστό μικρά παιδιά και ευάλωτοι συμπολίτες να φοβούνται να κυκλοφορήσουν;»
Και καταλήγει:
«Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα ευθύνης».
Ναι. Να το κάνουμε.
Αλλά με πρώτο τον Δήμο Αγρινίου.
Με τον Δήμο που οφείλει να δώσει το παράδειγμα.
Να σταματήσει να χρησιμοποιεί πυροτεχνήματα στις εκδηλώσεις του.
Και δεν είναι μόνο ο Δήμος.
Είναι και οι Ιεροί Ναοί που οφείλουν να μην επιτρέπουν ρίψεις πυροτεχνημάτων ακόμη και σε γάμους.
Γιατί η ευθύνη δεν μπορεί να ζητείται μόνο από τους πολίτες.
Όταν αυτοί που την επικαλούνται, είναι οι ίδιοι που – έστω και έμμεσα – συντηρούν το πρόβλημα.
Ίσως, τελικά, το «βήμα ευθύνης» να πρέπει να ξεκινήσει από εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις.
Η ανάρτηση του Πάνου Μαρνέζου
Τις τελευταίες ημέρες δέχτηκα τέσσερα τηλεφωνήματα — δύο από την Πυροσβεστική και δύο από συμπολίτες μας για περιστατικά με φοβισμένα σκυλιά.
Το πρώτο ήταν το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, για ένα σκυλί στο κέντρο της πόλης που έτρεμε από τον φόβο. Μετέβηκα ο ίδιος στο σημείο και, μετά από αρκετή ώρα, κατάφερα να το ηρεμήσω.
Το δεύτερο ήρθε το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, πάλι από την Πυροσβεστική, για σκυλί που είχε μπει σε οικίαΤην ημέρα του Πάσχα ακολούθησαν άλλα δύο τηλεφωνήματα για σκυλιά που, τρομαγμένα, μπήκαν μέσα σε καταστήματα.
Όλα αυτά τα περιστατικά είχαν έναν κοινό παρονομαστή: τον φόβο που προκαλούν οι κροτίδες.
Ως αρμόδιος αντιδήμαρχος για τα αδέσποτα ζώα, το τηλέφωνό μου είναι ανοιχτό 24 ώρες το 24ωρο, καθώς ανά πάσα στιγμή μπορεί να υπάρξει τραυματισμός ή κάποιο ατύχημα.
Αξίζει, όμως, να αναρωτηθούμε:
Είναι σωστό να προκαλούμε τέτοιο φόβο και αναστάτωση σε ανυπεράσπιστα ζώα;
Είναι σωστό να θέτουμε σε κίνδυνο συμπολίτες μας;
Είναι σωστό μικρά παιδιά και συμπολίτες μας με ευαισθησίες να φοβούνται να βγουν από το σπίτι ή να πάνε στην εκκλησία;
Τα έθιμα του Πάσχα μπορούν να διατηρηθούν χωρίς κροτίδες.
Με σεβασμό προς τα ζώα και τον συνάνθρωπο.
Ίσως ήρθε η ώρα να δούμε πιο σοβαρά το ζήτημα και σε επίπεδο πολιτείας.
Ας κάνουμε όλοι ένα βήμα ευθύνης.
