Οριστικό τέλος στη συζήτηση που είχε ανοίξει γύρω από την πλωτή εξέδρα στη Λίμνη Τριχωνίδα δίνει η έκθεση των αρμόδιων περιβαλλοντικών υπηρεσιών της Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σύμφωνα με την οποία δεν προκύπτει περιβαλλοντική παράβαση ή αυθαίρετη κατασκευή.
Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις το προηγούμενο διάστημα, με καταγγελίες για δήθεν «περιβαλλοντικό έγκλημα» και αυθαίρετη παρέμβαση στο οικοσύστημα της λίμνης. Ωστόσο, η «Οριστική Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο τήρησης της κείμενης περιβαλλοντικής νομοθεσίας», που εκδόθηκε τη Δευτέρα 11 Μαΐου 2026, αποσαφηνίζει πλήρως το πλαίσιο λειτουργίας της εγκατάστασης.
Συγκεκριμένα, η έκθεση αναφέρει ότι ο επίμαχος πλωτός βατήρας δεν αποτελεί μόνιμη κατασκευή ή προβλήτα, αλλά κινητό και μετακινούμενο μέσο άθλησης, προσωρινής και εποχιακής χρήσης. Όπως επισημαίνεται, στηρίζεται σε τροχούς, απομακρύνεται χωρίς τεχνική επέμβαση στον πυθμένα και δεν επιφέρει καμία ουσιαστική επιβάρυνση στο περιβάλλον.
Παράλληλα, διευκρινίζεται ότι τέτοιου είδους πλωτές εγκαταστάσεις δεν απαιτούν περιβαλλοντική αδειοδότηση, ενώ τυχόν παρατηρήσεις που καταγράφηκαν κρίνονται ως «επουσιώδεις και περιβαλλοντικά ασήμαντες», χωρίς να απαιτείται λήψη πρόσθετων μέτρων.
Μετά τις εξελίξεις αυτές, η υπόθεση φαίνεται να κλείνει σε θεσμικό επίπεδο, αναδεικνύοντας παράλληλα τις πολιτικές διαστάσεις που είχε λάβει, καθώς η συγκεκριμένη δραστηριότητα είχε αποτελέσει αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης στο Αγρίνιο.

Η ανακοίνωση του Κώστα Πιστιόλα
Ο επικεφαλής της παράταξης «Αγρίνιο Πάμε Ψηλά», Κώστας Πιστιόλας, σε ανακοίνωσή του κάνει λόγο για πλήρη δικαίωση, υποστηρίζοντας ότι η έκθεση καταρρίπτει τις καταγγελίες και αποκαθιστά την αλήθεια.
Με τίτλο «Η αλήθεια κατέρριψε τη συκοφαντία», σημειώνει ότι η επίσημη γνωμοδότηση βάζει τέλος σε μια «οργανωμένη προσπάθεια σπίλωσης» τόσο του ίδιου όσο και του Αθλητικού Συλλόγου Τρίτων.
Όπως αναφέρει, η έκθεση επιβεβαιώνει ότι πρόκειται για κινητό πλωτό μέσο άθλησης, χωρίς μόνιμη εγκατάσταση και χωρίς περιβαλλοντική επιβάρυνση, ενώ τονίζει ότι δεν υφίσταται καμία παρανομία ή αυθαιρεσία.
Ο κ. Πιστιόλας υποστηρίζει ότι η υπόθεση εργαλειοποιήθηκε πολιτικά από πρόσωπα που επιχείρησαν να δημιουργήσουν εντυπώσεις, διακινώντας –όπως λέει– ανακριβείς ισχυρισμούς χωρίς να αναμένουν την ολοκλήρωση της επίσημης διαδικασίας.
Παράλληλα, κάνει λόγο για ηθικό ζήτημα, καλώντας όσους διατύπωσαν κατηγορίες να αναλάβουν την ευθύνη, να αναγνωρίσουν το λάθος τους και να ζητήσουν συγγνώμη.
Κλείνοντας, επισημαίνει ότι η προστασία της Τριχωνίδας είναι ζήτημα ουσίας και όχι εντυπώσεων, υπογραμμίζοντας ότι η αλήθεια, όπως αναφέρει, «έχει πλέον επίσημη και τελική σφραγίδα».

“Η αλήθεια κατέρριψε τη συκοφαντία
Η οριστική έκθεση των αρμόδιων περιβαλλοντικών υπηρεσιών έρχεται να βάλει οριστικό τέλος σε μια οργανωμένη προσπάθεια σπίλωσης του Αθλητικού Συλλόγου Τρίτων και του επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης του Δήμου Αγρινίου, Κώστα Πιστιόλα. Και μαζί με το τέλος αυτό, αναδεικνύει με τον πιο επίσημο και αδιαμφισβήτητο τρόπο το μέγεθος της πολιτικής ανευθυνότητας και της ηθικής έκπτωσης όσων, εντός και εκτός Δημοτικού Συμβουλίου, έσπευσαν να υιοθετήσουν καταγγελίες, να διαδώσουν ανακρίβειες και να κατασκευάσουν ένα αφήγημα περί δήθεν «περιβαλλοντικού εγκλήματος» στη λίμνη Τριχωνίδα.
Η πραγματικότητα, όμως, αποδείχθηκε αμείλικτη για τους συκοφάντες.
Η «Οριστική Έκθεση σχετικά με τον έλεγχο τήρησης της κείμενης περιβαλλοντικής νομοθεσίας», που εκδόθηκε σήμερα, Δευτέρα 11 Μαΐου 2026, από τη Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, αναφέρει ρητά ότι ο επίμαχος πλωτός βατήρας δεν αποτελεί μόνιμη σταθερή εξέδρα ή προβλήτα, αλλά μετακινούμενο «βατήρα άθλησης» προσωρινής και εποχιακής χρήσης, ο οποίος στηρίζεται σε τροχούς και απομακρύνεται μέσω έλξης, χωρίς πάκτωση στον πυθμένα και χωρίς τεχνική επέμβαση στο οικοσύστημα της λίμνης.
Η ίδια έκθεση (επισυνάπτεται) είναι απολύτως πιο σαφής: οι πλωτές εξέδρες προσωρινής εποχιακής χρήσης δεν υπόκεινται σε διαδικασία περιβαλλοντικής αδειοδότησης. Επιπλέον, η υπηρεσία καταλήγει ότι η όποια διαπιστωθείσα μη συμμόρφωση ήταν «επουσιώδης και περιβαλλοντικά ασήμαντη», μη χρήζουσα περαιτέρω μέτρων. Με άλλα λόγια, όλος ο θόρυβος, οι καταγγελίες, οι δημόσιες επιθέσεις και οι βαρείς χαρακτηρισμοί στηρίχθηκαν σε έναν ισχυρισμό που καταρρίφθηκε πλήρως από την ίδια την αρμόδια αρχή.
Όσα ανέφερε εξαρχής ο Κώστας Πιστιόλας, τόσο στις αναφορές του όπου και όταν προκλήθηκε (δυστυχώς χρειάστηκε και εντός του Δημοτικού Συμβουλίου) όσο και στην αναλυτική του πρόσφατη ανακοίνωση ύστερα απ’ τα όσα απίθανα επιχείρησαν οι σε διατεταγμένη υπηρεσία συκοφάντες του, μη έχοντας καν την ευθιξία να περιμένουν τα ολοκληρωθεί η όλη διαδικασία που οι ίδιοι εκκίνησαν, επιβεβαιώθηκαν στο ακέραιο. Είχε τονίσει ότι πρόκειται για κινητό πλωτό μέσο, το οποίο χρησιμοποιείται προσωρινά για αθλητικές και κοινωνικές δραστηριότητες, χωρίς να συνιστά μόνιμη κατασκευή ή αυθαίρετη κατάληψη της όχθης. Είχε επίσης καταγγείλει ότι η υπόθεση εργαλειοποιήθηκε πολιτικά από πρόσωπα που αναζητούν δημοσιότητα μέσω καταγγελιών και εντυπώσεων.
Σήμερα, λοιπόν, όσοι επιδόθηκαν σε αυτή την εκστρατεία σπίλωσης βρίσκονται αντιμέτωποι με την ίδια την αλήθεια. Οι θεσμοί μίλησαν. Τα επίσημα έγγραφα μίλησαν. Η νομοθεσία μίλησε. Και το συμπέρασμα είναι αδιαμφισβήτητο: δεν υπήρξε κανένα σκάνδαλο, καμιά αυθαιρεσία και καμιά παρανομία, όπως διακήρυτταν με περισσή βεβαιότητα και απύθμενο θράσσος.
Το ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο πολιτικό. Είναι βαθιά ηθικό. Διότι όταν κάποιοι επιλέγουν να στοχοποιούν έναν άνθρωπο, έναν αθλητικό σύλλογο με πολυετή προσφορά και μια ολόκληρη προσπάθεια που προάγει τον αθλητισμό και την εξωστρέφεια του τόπου, χωρίς να έχουν στα χέρια τους πραγματικά στοιχεία, τότε δεν ασκούν έλεγχο, αλλά συκοφαντία. Όπως ακριβώς έκαναν και κατά την προεκλογική περίοδο, χωρίς, όμως, να διδαχθούν απ’ το μήνυμα που οι ίδιοι οι πολίτες τους έστειλαν.
Ο Τρίτων είναι ένας σύλλογος που έχει συνδέσει το όνομά του με τον ναυταθλητισμό, την κοινωνική προσφορά και τη θετική προβολή της Τριχωνίδας. Και ο Κώστας Πιστιόλας απέδειξε ότι αντιμετωπίζει τις επιθέσεις με τεκμηρίωση, νηφαλιότητα και σεβασμό στους θεσμούς.
Αντίθετα, οι αυτόκλητοι τιμητές της νομιμότητας καλούνται πλέον να λογοδοτήσουν δημόσια. Να εξηγήσουν γιατί διέσπειραν ψευδείς εντυπώσεις. Να παραδεχθούν ότι έσφαλαν. Και, κυρίως, να ζητήσουν συγγνώμη τόσο από τον Τρίτωνα όσο και από τον Κώστα Πιστιόλα, τον οποίο επιχείρησαν να πλήξουν προσωπικά και πολιτικά.
Η Τριχωνίδα αξίζει προστασίας. Προστασία, όμως, από τι; Από μια πλωτή, ξύλινη εξέδρα, που αποτελεί πόλο έλξης και που εξυπηρετεί τις ανάγκες ενός συλλόγου με σημαντική δράση; Και πως ακριβώς υπηρετεί κανείς αυτή την προστασία; Με συκοφαντίες, κραυγές, υπαινιγμούς και κατασκευασμένες κατηγορίες, χωρίς ίχνος σοβαρότητας και σεβασμού στην αλήθεια;
Η αλήθεια, πλέον, έχει επίσημη και τελική σφραγίδα.”








