Με αιχμηρό λόγο για την κατάσταση στην Αιτωλοακαρνανία, το μέλλον των νέων, την αποδυνάμωση της δημόσιας εκπαίδευσης και την πολιτική της ερήμωσης της περιφέρειας, μίλησε στη Δήμητρα Λαοπόδη και τον ΔΥΤΙΚΑ FM 92,8 ο Βασίλης Καραθανάσης. Παράλληλα, αναφέρθηκε στην Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη, στην ανάγκη να δοθεί χώρος στη νέα γενιά, αλλά και στην αυτοκριτική που – όπως είπε – οφείλει να κάνει και η Αριστερά για τα λάθη του παρελθόντος.

Η συζήτηση ξεκίνησε από την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη και τη συμμετοχή των νέων, για να οδηγηθεί γρήγορα σε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα η Αιτωλοακαρνανία: την αποψίλωση της περιφέρειας από νέους ανθρώπους, γνώση και προοπτική.

Ο Βασίλης Καραθανάσης, αναφερόμενος στη δική του πολιτική διαδρομή, σημείωσε ότι τα τελευταία χρόνια παρακολουθεί με ενδιαφέρον το νέο εγχείρημα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, υπογραμμίζοντας ως θετικό στοιχείο τη συμμετοχή των νέων στην πρώτη γραμμή.

Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, οι νέοι μέχρι σήμερα βρίσκονταν «στα πίσω καθίσματα», ενώ τώρα φαίνεται να αποκτούν περισσότερο χώρο στη διαδικασία της πολιτικής διαβούλευσης.

Ωστόσο, έστειλε και ένα μήνυμα προς τους παλαιότερους:

«Ο νέος μπορεί να είναι ωραίος, αλλά πάντοτε ο παλιός είναι αλλιώς», σημειώνοντας ότι η εμπειρία των παλαιότερων έχει αξία, αρκεί να μη μετατρέπεται σε «εγώ τα ξέρω όλα» και να υπάρχει πραγματικός χώρος για τη νέα γενιά.

«Μας πήραν και αυτό που είχαμε»

Ιδιαίτερα σκληρός ήταν όταν η συζήτηση πέρασε στο Πανεπιστήμιο και στον ρόλο του στην ανάπτυξη της Αιτωλοακαρνανίας.

Ο ίδιος χαρακτήρισε «πονεμένο ζήτημα» την παρουσία της ανώτατης εκπαίδευσης στην περιοχή, υπογραμμίζοντας ότι ένα δημόσιο πανεπιστήμιο στην επαρχία δεν αποτελεί απλώς έναν εκπαιδευτικό θεσμό, αλλά μοχλό ανάπτυξης και παραμονής των νέων στον τόπο τους.

Στο σημείο αυτό άσκησε ευθεία κριτική στη δημοτική αρχή Αγρινίου, λέγοντας ότι εξελέγη με προεκλογική δέσμευση για τη δημιουργία ανώτατου εκπαιδευτικού ιδρύματος στην πόλη, αλλά τελικά, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Μας πήραν και αυτό που είχαμε».

Ο Βασίλης Καραθανάσης επέκτεινε την κριτική του συνολικά στο πολιτικό σύστημα, το οποίο χαρακτήρισε «χρεοκοπημένο», υποστηρίζοντας ότι δεν έχει κατανοήσει πως η γνώση που παράγεται στην περιφέρεια μπορεί να «ριζώσει» στον τόπο και να αποτελέσει βασικό εργαλείο ανάπτυξης.

Και εδώ έθεσε το πραγματικό πρόβλημα:

Όταν οι νέοι φεύγουν, τα χωριά αδειάζουν, οι γειτονιές ερημώνουν και οι μικρές πόλεις χάνουν τον παραγωγικό τους ιστό, αυτό δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως ανάπτυξη.

«Αυτό λέγεται ερήμωση», ήταν το χαρακτηριστικό του σχόλιο.

Η αυτοκριτική για τον ΣΥΡΙΖΑ και η αιχμή για τις ιδιωτικές Νομικές

Η συζήτηση δεν έμεινε, ωστόσο, μόνο στην κριτική προς τη σημερινή κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα.

Ο Βασίλης Καραθανάσης αναγνώρισε ότι και η πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να κάνει τη δική της αυτοκριτική για τα λάθη του παρελθόντος, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την πανεπιστημιακή πολιτική στην Αιτωλοακαρνανία.

Αναφερόμενος, μάλιστα, στην περίπτωση της Νομικής Σχολής στην Πάτρα, άσκησε κριτική στη διαφορετική αντιμετώπιση που, όπως υποστήριξε, υπάρχει ανάμεσα στη δημόσια και την ιδιωτική εκπαίδευση.

Η αιχμή του ήταν ξεκάθαρη:

Ό,τι έχει δημόσια και κοινωνική στόχευση απαξιώνεται, ενώ ό,τι έχει ως στόχο το κέρδος προωθείται και αποθεώνεται.

Για τον ίδιο, αυτή η αντίληψη αποτελεί μια στρεβλή λογική που πρέπει να αλλάξει, αν η χώρα θέλει πραγματικά να αποκτήσει μέλλον και προοπτική.

«Η μεγαλύτερη αδικία στους νέους είναι ότι τους αρπάζουν την ελπίδα»

Στο πιο πολιτικά φορτισμένο σημείο της συνέντευξης, ο Βασίλης Καραθανάσης μίλησε για τη νέα γενιά και την κατάσταση που αντιμετωπίζει.

Υποστήριξε ότι η μεγαλύτερη αδικία που συντελείται σήμερα σε βάρος των νέων δεν είναι μόνο η οικονομική δυσκολία, αλλά κυρίως το πλήγμα στην αξιοπρέπεια και στην ελπίδα τους.

Όπως είπε, η νέα γενιά βρίσκεται μπροστά σε ένα σκληρό δίλημμα:

Ή να ετοιμάσει βαλίτσες για το εξωτερικό ή να φύγει από τον τόπο της και να αναζητήσει καλύτερες ευκαιρίες σε ένα μεγάλο αστικό κέντρο.

Αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αποτελεί φυσιολογική εξέλιξη.

Ένας νέος άνθρωπος που ολοκληρώνει τις σπουδές του θα έπρεπε να έχει την επιλογή να επιστρέψει στην πόλη του, να εργαστεί, να δημιουργήσει οικογένεια και να ριζώσει στον τόπο του.

Όταν αυτή η επιλογή δεν υπάρχει, τότε, όπως υποστήριξε, το πρόβλημα δεν είναι μόνο ατομικό.

Είναι πρόβλημα ολόκληρης της κοινωνίας.

«Δεν κλείνουν απλά κτίρια. Κλείνουν κομμάτια από το μέλλον»

Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του στην Αιτωλοακαρνανία.

Κάθε φορά που κλείνει ένα πανεπιστημιακό τμήμα ή ένα σχολείο στην περιφέρεια, όπως είπε, δεν κλείνει απλώς ένα κτίριο.

«Κλείνουν κομμάτια από το μέλλον ενός τόπου».

Και όταν υποβαθμίζεται ένα νοσοκομείο, δεν χάνεται απλώς μια δημόσια υπηρεσία, αλλά, σύμφωνα με τον ίδιο, η αίσθηση ασφάλειας μιας ολόκληρης κοινωνίας.

Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος:

Λιγότερες υποδομές.

Λιγότερες ευκαιρίες.

Λιγότεροι νέοι.

Λιγότερη γνώση.

Και τελικά, ένας τόπος που χάνει το πιο παραγωγικό κομμάτι του πληθυσμού του.

«Δεν φεύγουν απλά άνθρωποι. Φεύγει η πιο παραγωγική επένδυση που μπορεί να κάνει μια κοινωνία. Φεύγει η γνώση», ήταν το μήνυμα που έστειλε.

«Μια κοινωνία μηδενικών προσδοκιών»

Ο Βασίλης Καραθανάσης περιέγραψε, ακόμη, μια κοινωνία που, όπως είπε, έχει περάσει από την αγανάκτηση στην παραίτηση.

Σύμφωνα με την εκτίμησή του, παλαιότερα υπήρχε μεν αγανάκτηση, αλλά υπήρχε ταυτόχρονα και ελπίδα. Υπήρχε η διάθεση για αγώνα και αλλαγή.

Σήμερα, όπως υποστήριξε, έχει δημιουργηθεί μια «κοινωνία μηδενικών προσδοκιών», όπου κυριαρχεί η αντίληψη ότι «έτσι είναι η Ελλάδα», ότι «όλοι ίδιοι είναι» και ότι η διαφθορά και ο πελατειασμός αποτελούν περίπου… κανονικότητα.

Και εκεί ακριβώς εντοπίζει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα.

Για τον ίδιο, η διαφθορά δεν είναι απλώς ζήτημα ηθικής.

Είναι ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και υπαρξιακό ζήτημα για τη χώρα.

Το μήνυμα για τις επόμενες εκλογές

Κλείνοντας, ο Βασίλης Καραθανάσης έθεσε ένα ευρύτερο πολιτικό διακύβευμα για τις επόμενες εκλογές.

Όπως είπε, το ζητούμενο δεν είναι απλώς η αλλαγή στη διακυβέρνηση, αλλά η αποκατάσταση της δημοκρατικής ομαλότητας, της διαφάνειας και της λογοδοσίας.

Μίλησε για την ανάγκη να μπει τέλος στην «αυθαιρεσία, την αδιαφάνεια και τη ρεμούλα» και να επιστρέψει, όπως είπε, το κράτος στην κοινωνία.

Το τελευταίο κομμάτι της συζήτησης επέστρεψε εκεί από όπου ξεκίνησε:

Στη νέα γενιά.

Ο Βασίλης Καραθανάσης ήταν ξεκάθαρος στην κριτική του για το προηγούμενο εγχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ, λέγοντας ότι δεν υπήρξε στον βαθμό που θα έπρεπε η αλληλοϋποστήριξη και η συντροφικότητα που θα έδινε βήμα στους νεότερους.

Για το νέο εγχείρημα, αντίθετα, είπε ότι μέχρι στιγμής βλέπει θετικά δείγματα.

Και το μήνυμα που άφησε ήταν σαφές:

Αν θέλει η Αριστερά – και συνολικά η πολιτική – να ξαναβρεί την επαφή της με την κοινωνία, οι νέοι δεν μπορούν να βρίσκονται άλλο στα πίσω καθίσματα.

Πρέπει να βρεθούν στην πρώτη γραμμή.

Γιατί, όπως προκύπτει από τη συζήτηση, το μεγάλο στοίχημα για την Αιτωλοακαρνανία δεν είναι απλώς να κρατήσει τους νέους της.

Είναι να τους δώσει λόγο να επιστρέψουν.

Και αυτό απαιτεί κάτι περισσότερο από συνθήματα.

Απαιτεί πανεπιστήμιο.

Απαιτεί δημόσια υγεία.

Απαιτεί δουλειές.

Απαιτεί αξιοπρέπεια.

Και πάνω απ’ όλα, απαιτεί έναν τόπο που να μπορεί να προσφέρει μέλλον σε αυτούς που σήμερα αναγκάζονται να τον εγκαταλείψουν.

Γιατί αν οι νέοι συνεχίσουν να φεύγουν, τότε κάποια στιγμή δεν θα υπάρχει κανείς για να αναδείξει την Αιτωλοακαρνανία, να την υπερασπιστεί και να διεκδικήσει το μέλλον της.