Τι κι αν άλλαξαν οι καιροί και κάποιοι αυτομόλησαν προς το ΣΥΡΙΖΑ προς ανεύρεση οφιτσίων και καριέρας…
Τι κι αν στηρίχτηκαν ανοιχτά στους προεκλογικούς αγώνες …
Το αίμα νερό δεν γίνεται κι αν έχεις μεγαλώσει με τον ήλιο τον πράσινο τότε έρχεται η στιγμή που η επιθυμία να ακούσεις τον «ύμνο» βάζει στην άκρη όλες τις αναστολές…
Όπως τι θα πει ο … κόσμος…
Άμα είσαι και σε σημείο που δεν υπάρχει και πολύς κόσμος και τηρείς και τα μέτρα…
Ε, τότε έχεις το δικαίωμα να βάλεις τέρμα τα ηχεία και να του δώσεις να καταλάβει…
Αυτό λένε έγινε με Πασόκους, που ακόμη κρατάνε ζωντανές τις μνήμες του πράσινου ήλιου στις καρδιές τους και βρέθηκαν ανήμερα αποκριάς όπως λένε οι πληροφορίες σε σπίτι συντρόφου σε μικρό χωριό της περιοχής και του έδωσαν και κατάλαβε…
Αποκριές και αποφάσισαν να το γλεντήσουν…
Σου λέει τόσο καιρό κλεισμένοι μέσα, εμείς που άλλοτε δεν αφήναμε γλέντι για γλέντι…
Έτσι μαζεύτηκαν και μεταξύ μπριζολιδίων και άλλων νόστιμων μεζέδων και άφθονης μπύρας του έδωσαν και κατάλαβε…
Κι εκεί που ήταν στο τσακιρ κέφι κάποιος από αυτούς θέλησε να θυμηθεί τα παλιά… Τότε που και το χρήμα έρρεε άφθονο και οι συνεστιάσεις, οι μαζώξεις και τα γλεντοκοπανήματα σε συνέδρια ήταν στο φόρτε τους και έβαλαν να ακούσουν τον « ύμνο»… Το θέμα είναι ότι δεν κράτησαν την μουσική χαμηλά με αποτέλεσμα να ακούγονται στα γύρω χωριά… Κάποιοι αναρωτήθηκαν από που ακούγεται ο «ύμνος» και άρχισαν να ρωτούν…
Έτσι κάποιος ακολουθώντας τον ήχο έφτασε και στο σημείο όπου είδε τους συντρόφους να γλεντούν και να χορεύουν κάνοντας το σήμα της νίκης…
Καλά έκαναν και το γλέντησαν αρκεί να τήρησαν τα μέτρα περί συνωστισμού…
Από κει και πέρα την παράσταση έκλεψε αυτή που ήταν ντυμένη χαβανέζα…
Μα με τέτοια αγάπη στον ήλιο τον πράσινο και στο ΠΑΣΟΚ δεν ντύνονταν κάτι ανάλογο;
Άντε και του χρόνου … Λέφτεροι….
