Η είδηση έχει συγκινήσει την τοπική κοινωνία της Ιερά Πόλη Μεσολογγίου, με πλήθος πολιτών, φίλων και συνεργατών να εκφράζουν τη συμπαράστασή τους και να του στέλνουν ευχές για γρήγορη αποκατάσταση της υγείας του.

Μέσα από μήνυμά του, ο ίδιος ευχαρίστησε θερμά όσους τον στηρίζουν σε αυτή τη δύσκολη περίοδο, τονίζοντας ότι η περιπέτεια που περνά έχει αλλάξει την καθημερινότητά του και τον κρατά μακριά από όσα επιθυμεί να υλοποιήσει.

Η ανάρτηση του Νίκου Κορδόση

«Από τα βάθη της καρδιάς μου σας ευχαριστώ θερμά για τις ευχές που μου έχετε απευθύνει αυτή την περίοδο, που μια μεγάλη περιπέτεια υγείας έχει αλλάξει πλήρως τη ζωή μου και με εμποδίζει να υλοποιήσω αυτά που ονειρεύομαι. Πάντα με αγάπη, Νίκος».

The post Δοκιμασία υγείας για τον Νίκο Κορδόση – Συγκίνηση και κύμα συμπαράστασης στο Μεσολόγγι appeared first on agrinionet.gr.

Ο Γιώργος Παππάς δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής. Ήταν μια εποχή ολόκληρη για τον Παναιτωλικός. Ήταν το «10 το καλό», ο ιστορικός αρχηγός που συνέδεσε το όνομά του με τις πιο φωτεινές σελίδες της ομάδας και της πόλης.

Γεννημένος στο Αγρίνιο το 1952, παιδί της πλατείας Χατζοπούλου, μεγάλωσε με τη μπάλα στα πόδια και το όνειρο στα μάτια. Από εκείνα τα στενά της γειτονιάς ξεκίνησε ένα ταξίδι που έμελλε να τον οδηγήσει στην καρδιά της κερκίδας και στην αιωνιότητα της τοπικής ποδοσφαιρικής μνήμης.

Το 1969-70, μόλις 17 ετών, προωθήθηκε στην πρώτη ομάδα του Παναιτωλικού, σε μια απαιτητική χρονιά στη Β’ Εθνική. Ο σπουδαίος προπονητής Σωτήρης Καρποδίνης δεν δίστασε να εμπιστευτεί το νεαρό «πουλέν» του. Και ο Γιώργος τον δικαίωσε πανηγυρικά. Επιθετικός χαφ με άριστη τεχνική, φαντασία, κοφτή ντρίπλα και ευθύβολο σουτ, εξελίχθηκε γρήγορα σε ηγετική φυσιογνωμία. Ήταν μια διαρκής απειλή για κάθε άμυνα, ένας ποδοσφαιριστής με ουσία στο παιχνίδι του.

Το τιμητικό «10» στην πλάτη δεν ήταν απλώς ένας αριθμός. Ήταν η σφραγίδα της ποιότητας και της προσωπικότητάς του. Το φόρεσε σχεδόν σε όλη τη 15χρονη πορεία του στον Παναιτωλικό, οδηγώντας την ομάδα στην ιστορική άνοδο στην Α’ Εθνική τη σεζόν 1974-75. Ως αρχηγός, μαζί με σπουδαίους συμπαίκτες, αποτέλεσαν την πιο παραγωγική επιθετική γραμμή της κατηγορίας.

Στις δύο χρονιές στην Α’ Εθνική (1975-76 και 1976-77) παρέμεινε βασικός και αναντικατάστατος, παρά τις ηχηρές μεταγραφές. Συνολικά κατέγραψε 299 συμμετοχές και 78 γκολ με τη φανέλα του Παναιτωλικού, κατακτώντας θέση στην πρώτη τετράδα των κορυφαίων σκόρερ στην ιστορία του συλλόγου. Φόρεσε 18 φορές το εθνόσημο με τις Εθνικές Νέων και Ελπίδων, τιμώντας όχι μόνο την ομάδα αλλά και το Αγρίνιο.

Την περίοδο 1979-80 αγωνίστηκε και στον ιστορικό ΠΑΣ Γιάννενα, πριν ολοκληρώσει τη σπουδαία καριέρα του το 1984-85. Όταν «κρέμασε» τα ποδοσφαιρικά του παπούτσια, είχε ήδη γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία.

Όμως ο Γιώργος Παππάς δεν έμεινε μόνο στο γήπεδο. Το πάθος του για τον αθλητισμό τον οδήγησε να σπουδάσει στη Γυμναστική Ακαδημία, περνώντας τρίτος με υποτροφία στις Πανελλήνιες, και να υπηρετήσει την εκπαίδευση ως καθηγητής σε λύκειο του Αγρινίου. Υπήρξε επιτυχημένος προπονητής σε ομάδες του νομού, πετυχαίνοντας ανόδους κατηγορίας, ενώ για ένα διάστημα προσέφερε τις υπηρεσίες του αμισθί και στον Παναιτωλικό.

Παράλληλα, είχε έντονη παρουσία στον δημόσιο βίο. Εκλέχθηκε κατ’ επανάληψη Νομαρχιακός Σύμβουλος (2002-2014) και Δημοτικός Σύμβουλος (2014-2019), ενώ υπηρέτησε για χρόνια ως πρόεδρος του Κυνηγετικού Συλλόγου Αγρινίου. Μαχητικός, ενεργός, με καθαρό λόγο και αγάπη για τον τόπο του, άφησε ισχυρό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία.

Στην ιδιωτική του ζωή ήταν ένας άνθρωπος κοινωνικός, προσιτός, αγαπητός. Με τη σύζυγό του, την αρχιτέκτονα μηχανικό Σταυρούλα Γεωργακού-Παππά, δημιούργησαν μια όμορφη οικογένεια, αποκτώντας δύο γιους, τον Κωνσταντίνο και τον Φιλόλαο, και γνώρισε τη χαρά να γίνει παππούς μιας εγγονής.

Ο Γιώργος Παππάς ήταν κάτι περισσότερο από ποδοσφαιριστής. Ήταν αρχηγός μέσα και έξω από το γήπεδο. Ήταν σύμβολο ήθους, προσφοράς και συνέπειας.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής, ο Σύλλογος Παλαιμάχων απέσυρε την κίτρινη φανέλα με το νούμερο 10. Το «10 το καλό» δεν θα φορεθεί ξανά. Θα ανήκει για πάντα στον Γιώργο.

Και θα τον συντροφεύει στο μακρύ του ταξίδι, όπως ακριβώς συντρόφευε για χρόνια τα όνειρα μιας ολόκληρης πόλης.

The post Γιώργος Παππάς: Το «10 το καλό» του Παναιτωλικού appeared first on agrinionet.gr.

Συνέντευξη στον ΔΥΤΙΚΑ FM 92,8 και στη Δήμητρα Λαοπόδη παραχώρησε η Ελένη Καμένου, η οποία ζει εδώ και πολλά χρόνια στην Ιορδανία, περιγράφοντας την καθημερινότητά της και την αίσθηση ασφάλειας εν μέσω των εντάσεων που επικρατούν στην περιοχή.

Η κ. Καμμένου βρίσκεται στο Άζρακ, ανατολικά της Ιορδανίας, κοντά στα σύνορα με τη Σαουδική Αραβία. Πρόκειται για μία περιοχή ιδιαίτερα επικίνδυνη αυτή την περίοδο, καθώς βρίσκεται σε μικρή απόσταση από αμερικανική στρατιωτική βάση, η οποία θεωρείται στόχος επιθέσεων από Ιρανούς. «Εδώ δεν υπάρχει άλλη Ελληνίδα, είμαι μόνη μου. Οι υπόλοιπες είναι στο Αμάν», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Όσον αφορά τη δυνατότητα απομάκρυνσης, η Ελένη εξηγεί ότι η πρεσβεία έχει στείλει έντυπα για όποιον θέλει να φύγει, ωστόσο εκείνη δεν τα συμπλήρωσε. «Πού να πας; Να μπεις στο αεροπλάνο και να πας πού, αφού πάνω στον ουρανό γίνεται ένας χαμός;», δηλώνει με αταραξία.

Η καθημερινότητα, όπως περιγράφει, έχει αλλάξει μόνο σε επίπεδο προσοχής: αποφεύγονται οι ανοιχτοί χώροι λόγω πτώσης υπολειμμάτων από πυραύλους και ντρόουν. «Χτυπάνε συνεχώς, αλλά η βάση τα εξουδετερώνει στον ουρανό. Προσέχουμε όσο μπορούμε», σημειώνει, ενώ προσθέτει ότι έχει ζήσει παρόμοιες καταστάσεις και στο παρελθόν, αλλά όχι σε αυτό το βαθμό.

Η περιοχή του Άζρακ φιλοξενεί περίπου 17.000 κατοίκους, ανάμεσά τους Βεδουίνους. Η Ελένη αναφέρει ότι τα υπολείμματα των πυραύλων έχουν πέσει σε μη κατοικημένες περιοχές, μειώνοντας τον κίνδυνο για τους κατοίκους. Παρά τις συνεχείς σειρήνες και τις εκρήξεις, οι κάτοικοι παραμένουν ψύχραιμοι και προσέχουν να βρίσκονται σε ασφαλή σημεία. «Κατεβαίνουμε στο πεζοδρόμιο μπροστά στο σπίτι για να βλέπουμε από πού έρχεται η απειλή», εξηγεί.

Η Ελένη Καμμένου εκφράζει ανακούφιση ότι τα παιδιά της βρίσκονται ασφαλή στην Ελλάδα, στο Αγρίνιο, ενώ η κόρη της μένει στο Αμάν και ακολουθεί κανονικά την καθημερινότητά της. «Η ζωή συνεχίζεται, τα σχολεία και οι δουλειές λειτουργούν κανονικά», σημειώνει, προσθέτοντας ότι οι κάτοικοι απλώς προσέχουν όταν χτυπούν οι σειρήνες.

Σε ό,τι αφορά την κοινωνική ζωή και την αντίδραση των κατοίκων του Άζρακ, η Ελένη περιγράφει μία σχετικά ψύχραιμη κατάσταση: «Όλοι βγαίνουν στις ταράτσες, φέρνουν pop corn, κάθονται και παρακολουθούν. Δεν υπάρχει πανικός».

Όσο για τη θρησκευτική διάσταση και τις επιπτώσεις της στην καθημερινότητα, η Ελένη τονίζει ότι η Ιορδανία είναι μία σύγχρονη χώρα όπου δεν υπάρχουν περιορισμοί όπως στο Ιράν. «Μπορείς να κυκλοφορείς ελεύθερα, να φοράς σορτσάκι και να πας όπου θέλεις», αναφέρει. Σχετικά με τη στάση των ντόπιων απέναντι στις εντάσεις στο Ιράν, εξηγεί ότι αρκετοί υποστηρίζουν την Τεχεράνη λόγω της υπεράσπισης της Παλαιστίνης, ωστόσο πρόκειται για ένα λαό που δεν εκδηλώνεται έντονα δημόσια.

Τέλος, η Ελένη καταλήγει: «Είναι μία ασφαλής χώρα και, όσο κι αν περνούν όλα αυτά από πάνω μας, δεν φοβάμαι ότι θα γίνει κάτι σοβαρό».

Η συνέντευξη της Ελένης Καμμένου αποτελεί μαρτυρία για την καθημερινή ζωή σε μία περιοχή που βρίσκεται υπό συνεχή απειλή, ενώ παράλληλα δείχνει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι προσαρμόζονται και διατηρούν την ψυχραιμία τους σε δύσκολες καταστάσεις.

The post Βόμβες και σειρήνες δίπλα στο σπίτι της: Η Αγρινιώτισσα Ελένη Καμμένου στην «καρδιά» της σύγκρουσης με το Ιράν – «Δεν φοβάμαι» appeared first on agrinionet.gr.

Ο Παύλος Μπερμπερίδης, μιλώντας στο AgrinioNet.gr, τόνισε τη σημασία της προσωπικής ευθύνης για τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. «Πρέπει να βγούμε από τη διαδικασία της ζημιάς και να μπούμε στη διαδικασία της προστασίας», ανέφερε. «Το Αγρίνιο είναι το σπίτι μας και πρέπει ο καθένας να το προστατεύει, να το καθαρίζει, να το περιποιείται, όπως και όλα τα σημαντικά σημεία της πόλης που περνάμε και αγαπάμε».

Ο ίδιος, μαζί με τον πατέρα του, ανέλαβε προσωπικά την αποκατάσταση των ψηφίδων, επισκευάζοντας τα σημεία που είχαν υποστεί φθορές και φροντίζοντας το ψηφιδωτό να αναδειχθεί και πάλι στο ιστορικό και πολιτιστικό πλαίσιο της πόλης. Η παρέμβαση αυτή θεωρείται συμβολική, καθώς υπενθυμίζει ότι η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν είναι μόνο θέμα των αρχών, αλλά και των πολιτών.

Στη συνέντευξή του, ο Παύλος Μπερμπερίδης τόνισε ότι η φροντίδα ενός μνημείου είναι «υπόθεση όλων μας», ενώ υπογράμμισε πως «ούτε τα κολονάκια ούτε οι συμβολικές ενέργειες αρκούν, αν δεν υπάρχει σεβασμός και αγάπη για τον χώρο που περνάμε όλοι».

Η αποκατάσταση του ψηφιδωτού έχει ήδη συγκεντρώσει τα βλέμματα κατοίκων και επισκεπτών, που πλέον μπορούν να θαυμάσουν ξανά ένα από τα πιο σημαντικά ιστορικά και καλλιτεχνικά σημεία του κέντρου του Αγρινίου.

The post Αποκατάσταση του ψηφιδωτού της πάλης του Ηρακλή με τον Αχελώο στο κέντρο του Αγρινίου. Τι λέει ο Π. Μπερμπερίδης appeared first on agrinionet.gr.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η Λίμνη Καστρακίου, η οποία έφτασε στο 101% της πληρότητάς της, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΑΔΜΗΕ. Οι τέσσερις γεννήτριες της λίμνης λειτούργησαν ταυτόχρονα στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους, παράγοντας μεγάλες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας. Ακολουθούν οι Λίμνη Κρεμαστών και Λίμνη Στράτου, που επίσης έφτασαν σε υψηλά επίπεδα πληρότητας, ενισχύοντας την υδροηλεκτρική παραγωγή της περιοχής.

Στο τέλος, οι όγκοι νερού από τις τρεις λίμνες συγκεντρώνονται και απελευθερώνονται στον Αχελώο, δημιουργώντας τεράστιες ροές σε όγκο και ταχύτητα που κατευθύνονται προς τη θάλασσα. Οι εικόνες της κίνησης των νερών προκαλούν εντυπωσιασμό, καθώς αποτυπώνουν τη δύναμη του ποταμού και την επίδραση των συνεχόμενων βροχοπτώσεων στις τεχνητές λίμνες και στην παραγωγή ενέργειας.

Επιμέλεια βίντεο: Κωσταρέλλος Βασίλης

The post Χειμώνας 2025-2026: Οι τρεις τεχνητές λίμνες του Αχελώου φτάνουν στο 100% και οι ροές κατευθύνονται στη θάλασσα appeared first on agrinionet.gr.

Οι 25 μαθητές, συνοδευόμενοι από τον διευθυντή κ. Λαζαρίνη Φώτιο και τις εκπαιδευτικούς Σταυρούλα Μανιφάβα και Κωνσταντίνα Φουρνιώτη, συμμετείχαν ενεργά στην προετοιμασία του συσσιτίου, βοηθώντας στο μαγείρεμα, στη συσκευασία και στη διανομή των γευμάτων.

Σε ανάρτησή του, ο Ιερός Ναός ευχαρίστησε τη σχολική κοινότητα για τη συμμετοχή, επισημαίνοντας ότι οι μαθητές βίωσαν στην πράξη το μήνυμα της προσφοράς και της αλληλεγγύης, δίνοντας ένα ουσιαστικό μάθημα εθελοντισμού.

The post Μάθημα προσφοράς από το 5ο Γενικό Λύκειο Αγρινίου στα Συσσίτια του Ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου Αγρινίου appeared first on agrinionet.gr.

Εύλογα αναρωτιέται κανείς πως είναι δυνατόν, πρόσωπα που κατέχουν δημόσιες θέσεις και μάλιστα υπηρέτησαν ή υπηρετούν την Ελληνική Αστυνομία, μέσω σχολίων σε κοινωνικά δίκτυα, να απειλούν;

Πώς μπορούν να εκπροσωπούν έναν δήμο, να είναι φορείς δημόσιας εξουσίας και ταυτόχρονα να προκαλούν φόβο ή να λειτουργούν με όρους εκφοβισμού;

Η αυτοδιοίκηση δεν είναι απλώς μια πολιτική βαθμίδα. Είναι ο θεσμός που έρχεται σε άμεση επαφή με τον πολίτη, που καλείται να διαχειριστεί προβλήματα καθημερινότητας, να χτίσει εμπιστοσύνη και κοινωνική συνοχή. Οι αντιδήμαρχοι οφείλουν να λειτουργούν ως παράδειγμα ήθους και νηφαλιότητας, όχι ως παράγοντες έντασης.

Ακόμη βαρύτερη γίνεται η αντίφαση όταν οι ίδιοι άνθρωποι φέρουν και την ιδιότητα του αστυνομικού. Η Ελληνική Αστυνομία έχει αποστολή την προστασία του πολίτη, την πρόληψη της βίας και τη διασφάλιση της έννομης τάξης. Δεν μπορεί κάποιος να ορκίζεται στην υπεράσπιση του νόμου και την ίδια στιγμή να κατηγορείται ότι τον παραβιάζει με τη συμπεριφορά του.

Σε μια κοινωνία που έχει πληρώσει ακριβά τη βία –λεκτική, θεσμική ή σωματική– δεν χωρούν γκρίζες ζώνες. Δεν μπορείς να καταδικάζεις τη βία το πρωί και να απειλείς το απόγευμα. Δεν μπορείς να μιλάς για δημοκρατία, όταν οι πράξεις σου θυμίζουν αυταρχισμό.

Η κοινωνία δεν ζητά λόγια, ζητά συνέπεια. Και οι θεσμοί δεν αντέχουν υποκρισία. Όποιος δεν μπορεί να υπηρετήσει τον ρόλο του με καθαρότητα, σεβασμό και αυτοσυγκράτηση, απλώς δεν μπορεί να τον υπηρετήσει καθόλου.

Η επίθεση τόσο στο δήμαρχο Αγρινίου, όσο και στους υπαλλήλους είναι καταδικαστέα. 

Από την στιγμή που καταδικάζεται και από τους αντιδημάρχους, τότε γιατί μέσα από το κοινωνικά δίκτυα απειλούν όποιον έχει, κακώς βέβαια, άλλη γνώμη;

Καταδικάζουν τη βία αλλά απειλούν με βία…

Ο δήμαρχος τι γνώμη έχει για αυτές τις συμπεριφορές;

The post Όταν η καταδίκη της βίας μένει στα λόγια appeared first on agrinionet.gr.

Νεότερη ενημέρωση : μετά το ρεπορτάζ που δημοσίευσε το AgrinioNet.gr σχετικά για το παρκάρισμα που φέρεται να ξήλωσε το κολονάκι για να παρκάρει το αυτοκίνητο της η οδηγός επικοινώνησε και μας ενημέρωσε ότι δεν είναι αυτή που προχώρησε σε αυτή την πράξη αλλά νταλίκα της εταιρίας του φυσικού αερίου.

Η κ. Παπαζήση μας τόνισε εδώ και περίπου 20 ημέρες το κολονάκια έχουν ξηλωθεί και κανείς δεν έχει μεριμνήσει για την αποκατάσταση τους. Το ίδιο βράδυ που πήγε να παρκάρει είδε το κολονάκι ξηλωμένο και το έβαλε στο πεζοδρόμιο για αποφυγή ατυχήματος. Στην οδό Μπιζανίου και Κορυτσάς η κατάσταση με τα ξηλωμένα κολονάκια εγκυμονούν κινδύνους για τους διερχόμενους οδηγούς αλλά και τους πεζούς. Πότε πρόκειται οι αρμόδιοι να προχωρήσουν στην αποκατάσταση τους.

Το AgrinioNet.gr οφείλει να αποκαταστήσει την αλήθεια να να ζητήσει την κατανόηση της κ. Παπαζήση διότι το ρεπορτάζ έγινε όχι για την ίδια αλλά για το πρόβλημα που δημιουργείται όταν ορισμένοι παρκάρουν παράνομα και δημιουργούν τεράστια προβλήματα, όχι μόνο στην συγκεκριμένη περιοχή αλλά σε όλη την πόλη. Πόσο μάλλον όταν κάποιοι που εκτελούν εργασίες δημιουργούν ζημιές τις οποίες δεν αποκαθιστούν.

Ιστορίες καθημερινής τρέλας καταγράφονται στο Αγρίνιο, μιας και ο ωχαδερφισμός ορισμένων που παρκάρουν όπου βρουν πάει σύννεφο. όπως θα δείτε στις φωτογραφίες και στο video που ακολουθεί κάποιοι δεν πτοούνται με το κολονάκι που είναι τοποθετημένο στην άκρη του δρόμου για να μην παρκάρουν αλλά ούτε και στους κάδους που οι πολίτες ρίχνουν τα απορρίμματα.

Και στις δυο περιπτώσεις οι ασυνείδητοι οδηγοί κάνουν τις δουλίτσες τους, χωρίς να ιδρώνει το αυτί τους. Μάλιστα στην περίπτωση με το κολονάκι κάποιος το ξήλωσε κιόλας και το έβαλε στην άκρη για να μην τον εμποδίζει στο παρκάρισμα.

Το AgrinioNet.gr κατέγραψε και τις δυο περιπτώσεις και τα στοιχεία των οχημάτων είναι στη διάθεση των αρμοδίων…

The post Αγρίνιο: ξήλωσε το κολονάκι για να … παρκάρει με άνεση! foto VIDEO appeared first on agrinionet.gr.

Ο σημαντικός στιχουργός και συγγραφέας Γιώργος Κλεφτογιώργος μιλά στο parapolitika.gr για τη ζωή, το έργο, τις μεγάλες συνεργασίες του και την αγάπη του για τα ταξίδια και τη λογοτεχνία.

Ο Γιώργος Κλεφτογιώργος, ένας από τους πιο σημαντικούς στιχουργούς της νεότερης γενιάς, με βαθύ αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι και έντονη συγγραφική δραστηριότητα τα τελευταία χρόνια, μίλησε στο parapolitika.gr και τον Γιάννη Ξυνόπουλο για να μας δώσει το καλλιτεχνικό του στίγμα.

Γιώργος Κλεφτογιώργος: Συνέντευξη με αφορμή τη νέα συγγραφική δουλειά

Η συζήτηση με τον Γιώργο Κλεφτογιώργο πραγματοποιήθηκε με αφορμή την παρουσίαση του νέου του μυθιστορήματος «Περιμένοντας τους Γύπες», που θα γίνει την Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2025, στις 19:00, στη Δημοτική Ακτή Μαρκοπούλου (Πλαζ Αυλακίου), στο Πόρτο Ράφτη. Ο σπουδαίος στιχουργός και συγγραφέας, με μακρά πορεία στο ελληνικό τραγούδι αλλά και στη λογοτεχνία, επιστρέφει με ένα έργο που συνεχίζει τη δημιουργική του διαδρομή και προσκαλεί το κοινό να τον συναντήσει από κοντά σε μια ιδιαίτερη βραδιά. Δείτε πληροφορίες στο εδώ.

Δυστυχώς, όλοι γνωρίζουμε τους ερμηνευτές που τραγούδησαν τα τραγούδια του, όμως σπάνια πια στρέφουμε το βλέμμα στους δημιουργούς που έβαλαν τις λέξεις, τη σκέψη και την ψυχή πίσω από τις μεγάλες επιτυχίες. Ο Γιώργος Κλεφτογιώργος είναι ένας από αυτούς που αξίζει να φωτιστούν ξανά.

Γιώργος Κλεφτογιώργος: Από την Αμφιλοχία στα πρώτα βήματα στην Αθήνα

Ο Γιώργος Κλεφτογιώργος γεννήθηκε σε ένα χωριό της Αμφιλοχίας και έζησε τα γυμνασιακά του χρόνια στο Αγρίνιο, κάνοντας παράλληλα διάφορες δουλειές για να συμβάλει στο οικογενειακό εισόδημα, καθώς τα χρόνια στην επαρχία ήταν αρκετά δύσκολα. Βρέθηκε στην Αθήνα με τους γονείς του και τα δύο αδέλφια του και από νωρίς, παράλληλα με τις σπουδές του, εργάστηκε ως βιομηχανικός εργάτης στα ψυγεία PITSOS, όπως όλη η οικογένεια, αλλά έκανε και πολλές άλλες δουλειές, συμμετέχοντας συγχρόνως σε κοινωνικούς αγώνες και αναπτύσσοντας με τον εξωστρεφή του χαρακτήρα μια κοινωνική δραστηριότητα.

Η παρουσία στο Υπουργείο Πολιτισμού και η συνάντηση με τη Μελίνα Μερκούρη

Στη συνέχεια εργάστηκε ως υπάλληλος στο Υπουργείο Πολιτισμού, συμβάλλοντας, με την αγάπη του για τις τέχνες, στην υλοποίηση πολλών προγραμμάτων, ξεχωρίζοντας από την περίοδο αυτή τη δουλειά του δίπλα στη μεγάλη Μελίνα Μερκούρη.

Οι πρώτες καλλιτεχνικές παρέες του Κλεφτογιώργου και η καθοριστική ώθηση

Γράφει στίχους από μικρή ηλικία αλλά δεν είχε ακόμα αποφασίσει να τους δείξει κάπου, παρόλο που οι πρώτες του παρέες στην Αθήνα είναι άτομα που έμελλε να παίξουν σημαντικό ρόλο στο ελληνικό τραγούδι τα επόμενα χρόνια, όπως ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, ο Αντώνης Βαρδής κ.ά. Το έναυσμα δόθηκε μετά από μία τυχαία συνάντηση με τον Λευτέρη Παπαδόπουλο, ο οποίος ενθουσιάζεται με τους στίχους του και τον παροτρύνει να ασχοληθεί, γεγονός για το οποίο ο Γιώργος Κλεφτογιώργος εκφράζει πάντα την ευγνωμοσύνη του.

Η πρώτη μεγάλη στιγμή του Κλεφτογιώργου με τον Νταλάρα και Νικολόπουλο

Η ουσιαστική αρχή γίνεται με εντυπωσιακό τρόπο με ένα τραγούδι με το οποίο συνυπάρχει με τον κορυφαίο ερμηνευτή Γιώργο Νταλάρα και τον κορυφαίο συνθέτη Χρ. Νικολόπουλο. Το «Είναι ο ντουνιάς παράλογος» από τον δίσκο «Ο τραγουδιστής», του Γιώργου Νταλάρα.

Οι συνεργασίες που ακολούθησαν

Τη σκυτάλη παίρνουν ο Γιάννης Σπανός και η Άλκηστη Πρωτοψάλτη με το «Τι χρώματα να βάλω στη φωνή μου» στον δίσκο «Έξοδος κινδύνου».
Από τότε τα πράγματα παίρνουν τον δρόμο τους και οι συνεργασίες με τα περισσότερα μεγάλα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού διαδέχονται η μία την άλλη, όπως: Γιάννης Σπανός, Χρήστος Νικολόπουλος, Αντώνης Βαρδής, Νίκος Κυπουργός, Φίλιππος Πλιάτσικας, Θανάσης Πολυκανδριώτης, Διονύσης Τσακνής, Γιώργος Νταλάρας, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Μητροπάνος, Σωκράτης Μάλαμας, Άλκηστη Πρωτοψάλτη, Ελένη Βιτάλη, Γλυκερία, Στράτος Διονυσίου, Βασίλης Καρράς, Λίτσα Διαμάντη, Σταμάτης Κόκοτας, Αντώνης Καλογιάννης, Σοφία Βόσσου, Μελίνα Κανά, Χριστίνα Μαραγκόζη κ.ά.

Γιώργος Κλεφτογιώργος: Ο Παπακωνσταντίνου, ο δίσκος «Μετωπική» και το «Μαύρο Αστέρι»

Μια σημαντική στιγμή στην πορεία του είναι η συνεργασία του με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου το 2007 με τον δίσκο «Μετοπική», που επισφραγίζει μια φιλία δεκαετιών. Από τον δίσκο αυτόν ξεχωρίζει το «Να κοιμηθούμε αγκαλιά» σε μουσική Σοφίας Βόσσου, μία από τις μεγαλύτερες επιτυχίες των τελευταίων δύο δεκαετιών. Μάλιστα, δεν παρέλειψε να αναφερθεί σχετικά με τη συνεργασία του με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου, που κράτησε περίπου δύο χρόνια για να τελειώσει ο δίσκος «Μετοπική»: «Τώρα που το σκέφτομαι, πιο πολύ ήταν διασκέδαση και μάλιστα μόλις τελείωσε ο δίσκος, μου ζήτησε να ξεκινήσουμε νέο δίσκο. Θέλω εδώ να αναφέρω τη διορατικότητα του παραγωγού Αχιλλέα Θεοφίλου, που δυστυχώς έφυγε πρόσφατα. Μόλις άκουσε το “Να κοιμηθούμε αγκαλιά”, είπε με ενθουσιασμό: Αυτό είναι το τραγούδι».

Με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου ηχογράφησε αργότερα το τραγούδι «Μαύρο αστέρι», που έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, καθώς αναφερόταν στον Γιάννη Αντετοκούνμπο, σε μουσική Μανώλη Ανδρουλιδάκη.

Η συνεργασία με τον Σωκράτη Μάλαμα

Τα τελευταία χρόνια ξεχωρίζει η συνεργασία του με τον Σωκράτη Μάλαμα που ξεκίνησε με τον δίσκο «Χάρτης» και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Από τη συνεργασία αυτή ο ίδιος ξεχωρίζει το «Φορτηγό», το οποίο συμπυκνώνει, όπως λέει, μεγάλο μέρος της ζωής του και της φιλοσοφικής του θεώρησης: «Της καταιγίδας τα νερά, είχα για παιδική χαρά». Μάλιστα, δεν παρέλειψε να μιλήσει και για τη συνεργασία του με τον Σωκράτη Μάλαμα στον δίσκο «Χάρτης», που σύμφωνα με τον ίδιο, «όλα έτρεξαν γρήγορα, δίχως άγχος. Ο Σωκράτης χαρισματικός, ταπεινός. Του άρεσαν όλοι οι στίχοι και δεν μου άλλαξε ποτέ μια λέξη. Πάντα στις συναντήσεις μας γελάμε πολύ, έχει ένα πολύ ιδιαίτερο χιούμορ».

Θυμάται χαρακτηριστικά έναν στίχο από εκείνη τη δουλειά: «Είσαι όλες οι γυναίκες, τις κοιτάζω μια-μια, είσαι από νερό φτιαγμένη σε μεγάλη τρικυμία. Είσαι όλες οι γυναίκες κι ένας πυρετός με πιάνει, μην μου πέσει καμιά λέξη και σου κάψει το φουστάνι!»

Ο σύγχρονος στίχος και η τεχνολογική εποχή: Τι λέει ο Κλεφτογιώργος

Ο καταξιωμένος στιχουργός Γιώργος Κλεφτογιώργος αναφέρθηκε και στο πώς βλέπει να εξελίσσεται ο στίχος των τραγουδιών σήμερα. «Οι σαρωτικές αλλαγές στον χώρο της δισκογραφίας που επέφερε η τεχνολογία δεν ευνοούν την εμφάνιση νέων στιχουργών. Υπάρχει παραγωγή χιλιάδων τραγουδιών που ανεβαίνουν στο διαδίκτυο, όπου στην πλειοψηφία κυριαρχεί η ατεχνία και η τυποποίηση. Από την άλλη, η ανάπτυξη και η υψηλή αποδοχή της ραπ χρειάζεται εξερεύνηση. Πάντως είναι δύσκολο να έχει κάποιος σφαιρική εικόνα για τον στίχο».

Σχετικά με την εξέλιξη του ελληνικού τραγουδιού, πρόσθεσε: «Τα χρόνια που ξεκίνησα την πορεία μου στο τραγούδι ήταν ίσως η χρυσή εποχή της ελληνικής δισκογραφίας. […] Όσοι ζήσαμε αυτές τις εποχές σαν δημιουργοί μπορούμε να θεωρούμε τους εαυτούς μας τυχερούς».  Και καταλήγει: «Δεν γράφουμε τραγούδια για να αντέξουν στον χρόνο, αλλά για να εκφραστούμε τη στιγμή που τα γράφουμε. […] Όπως θα έλεγε ένας αγαπημένος φίλος στιχουργός που δεν βρίσκεται πια στη ζωή: Ούτε ο Θεός δεν το ξέρει».

Ο Μάνος Ελευθερίου και η στροφή στη λογοτεχνία

Ένας από τους ανθρώπους που επηρέασαν το έργο του Γιώργου Κλεφτογιώργου με τη μακρόχρονη φιλία του και τις συζητήσεις μεταξύ τους ήταν ο Μάνος Ελευθερίου. Εκτός των άλλων, του ενέπνευσε και του ενίσχυσε την αγάπη που είχε από παιδί για τη λογοτεχνία και την ανάγνωση βιβλίων, κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη μετέπειτα πορεία του ως συγγραφέα.

Έχει ήδη κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη το βιβλίο του με τίτλο Τι χρώματα να βάλω στη φωνή μου, στο οποίο έχει συγκεντρώσει τους στίχους από 72 αγαπημένα τραγούδια του. Προλογίζοντας το βιβλίο, ο Μάνος Ελευθερίου γράφει: «Ο Γιώργος Κλεφτογιώργος συνεχίζει επάξια στους στίχους των τραγουδιών του, την παράδοση εκείνων των στιχουργών που ύμνησαν με πάθος τη γυναίκα, τον έρωτα και την αγάπη».

Στην εφημερίδα Athens Voice (18–24 Μαΐου 2017), σε συνέντευξή του, ο Μάνος Ελευθερίου αναφέρει επίσης τον Γιώργο Κλεφτογιώργο ως έναν από τους σπουδαιότερους στιχουργούς της Ελλάδος. Ο ίδιος, τέλος, στο βιβλίο του «Είναι αρρώστια τα τραγούδια» (εκδόσεις Καστανιώτη, 2002), αναφέρει μεταξύ άλλων σημαντικών ονομάτων – τα τραγούδια των οποίων, όπως σημειώνει, θα έπρεπε να έχουν γίνει ανάρπαστα και το όνομα του Γιώργου Κλεφτογιώργου.

The post Γιώργος Κλεφτογιώργος στα Παραπολιτικά: “Της καταιγίδας τα νερά, είχα για παιδική χαρά” – Το έργο του και τα μεγάλα τραγούδια appeared first on agrinionet.gr.

Απελευθέρωση του Αγρινίου από τους Γερμανούς

Η μέρα που ξημέρωνε ήταν λυτρωτική για όλους. Μια μέρα που την περίμεναν τέσσερα ολάκερα χρόνια. Τέσσερα μαύρα χρόνια πένθους, φρίκης, τρομοκρατίας και αίματος. Το νέο είχε διαδοθεί σαν αστραπή. Τα μπαούλα άνοιξαν, οι γαλανόλευκες ξεδιπλώθηκαν και όλοι ξεχύθηκαν ακράτητοι στους δρόμους, διαλαλώντας το χαρμόσυνο μήνυμα σε όλες τις γωνιές της πόλης.

15 Σεπτεμβρίου 1944.

Στο φύλλο της 15^ης Σεπτεμβρίου του 1944, η τοπική εφημερίδα « Δυτική Ελλάς», περιγράφει τη μέρα της 14^ης Σεπτεμβρίου.

«Από νωρίς χθες το πρωί μία ασυνήθιστη κίνηση επικρατούσε σ’ όλη την πόλη μας. Οι δρόμοι έσφυζαν από την κίνηση των πολιτών. Όλη η αγορά είχε σημαιοστολιστεί αυθόρμητα χωρίς, σχεδόν, την εντολή κανενός… Γυναίκες, παιδιά, γέροντες ξεπετιόνταν από τα σπίτια αλαλάζοντας χαρούμενα και σχηματίζοντας μία συνεχώς ογκούμενη πομπή που κινούνταν προς το Διοικητήριο του Τάγματος Ασφαλείας. Η κυκλοφορία των πολιτών ήταν απαγορευμένη κι όμως αψηφώντας τα στημένα παντού πολυβόλα, ο λαός ορμούσε ζητωκραυγάζοντας υπέρ της συμφιλιώσεως.
Ο λαός της πόλης μας έδινε έτσι την ψήφο του.

Από εκείνη τη στιγμή η συν­θηκολόγηση του Τάγματος είχε υπογραφεί. Όταν η πομπή έφθασε στην πλατεία Μπέλου, οι Αγρινιώτες, μπροστά στις προτεταμένες κάννες των αυτομάτων που ήταν στημένα στις τέσσερις γωνίες της πλατείας, ώρμησαν έξαλλοι από ενθουσιασμό προς τους αντιπροσώπους του ηρωικού ΕΛΑΣ, που η είσοδος τους στην πόλη ήταν μία εγγύηση για την απελευθέρωση τους…

Οι καμπάνες των εκκλησιών άρχισαν να χτυπούν, ως εκ συνθήματος θάλεγε κανείς, αγγέλοντας την χαρμόσυνη νίκη που ‘χε αποσπάσει ο λαός, παρ όλον ότι επίσημα δεν είχε τακτοποιηθεί ακόμη τίποτε. Επακολούθησαν διαπραγματεύσεις κατά τη διάρκεια των οποίων και οι τελευταίες αντιρρήσεις υπερνικήθηκαν. Αμέσως έπειτα ο Θανάσης Χατζής, αντιπρόσωπος της ΠΕΕΑ συνοδευόμενος από έναν αντιπρόσωπο του Τάγματος, έσπευσε στις φυλακές για την απελευθέρωση των κρατουμένων. Ύστερα από μία συγκινη­τική προσφώνηση ανοίχτηκαν οι πύλες των φυλακών κι όλοι οι κρατούμενοι, τίμιοι αγωνιστές του πιο τίμιου λαϊκού αγώνα, που ζούσαν διαρκώς υπό την απειλή του θανάτου γιατί τόλμησαν να υψώσουν το ανάστημά τους και να βροντοφωνάξουν τα δικαιώματα του Λαού, ανάπνευσαν τον αέρα της λευτεριάς.

Κάτω απ’ τις επίμονες κραυγές των απελευθερωθέντων όλοι εν πομπή κατευθύνθηκαν προς τον ομαδικό τάφο των θυμάτων της φασιστικής τυραννίας στην Αγία Τριάδα. Ο αποφυλακισθείς εφημέριος συναγωνιστής Κωνσταντίνος Βαλλής, σε μία ατμόσφαιρα συγκίνησης, έψαλε την επιμνημόσυνο δέηση. Όλοι μαζί έπειτα έψαλαν το πένθιμο εμβατήριο, ενώ δάκρυα πόνου και χαράς συνάμα έτρεχαν από τα μάτια των ελεύθερων πια παλληκαριών. Στη συνέχεια παραληρώντας από χαρά και ενθουσιασμό, οι ελευθερωμένοι συναγωνιστές ξεχύθηκαν στην πόλη όλη την ώρα εκείνη. Στην πλατεία κατέβασαν την προδοτική σημαία των γερμανοτσολιάδων και ύψωσαν την Ελληνική Σημαία. Αναρτήθηκαν φωτογραφίες του Στάλιν, Ρούσβελτ και Τσώρτσιλ και πάνω με την επιγραφή «Ζήτω η Ένωση», «Ο λαός Νικά»…
Έτσι τελείωσε το απόγευμα αυτό της Πέμπτης 14 του μηνός Σεπτεμβρίου, του ιστορικότερου μήνα και της ιστορικής διαδρομής του ηρωικού Αγρινίου».

Είσοδος δυνάμεων του ΕΛΑΣ στο Αγρίνιο. ΠΗΓΗ: ΑΣΚΙ, αρχείο Πέτρου Ανταίου

Ας δούμε, όμως, πώς φθάσαμε στην 14η Σεπτεμβρίου. Τι διαπραγματεύσεις έγιναν και ποιοί συμμετείχαν.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ:

10 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944, ημέρα Κυριακή.

Οι Γερμανοί εγκαταλείπουν την πόλη του Αγρινίου, αφήνοντας πίσω τους πάνοπλα τα Τάγματα Ασφαλείας με επικεφαλής τον Τολιόπουλο. Κατευθύνονται προς την Αμφιλοχία. Αφού πέρασαν την γέφυρα του Αχελώου, την ανατινάζουν.

Δυνάμεις του ΕΛΑΣ είχαν κυκλώσει την πόλη του Αγρινίου εν αναμονή της εισόδου τους στη πόλη. Διοικητής των τμημάτων του ΕΛΑΣ είχε ορισθεί ο Φοίβος Γρηγοριάδης – Βερμαίος.

12 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944, ημέρα Τρίτη.

Αρχίζουν συμπλοκές μεταξύ ομάδων του ΕΛΑΣ και ομάδων του Τάγματος Ασφαλείας. Γίνεται σύγκρουση μέσα στην πόλη, στο χωριό Δοκίμι και στον Άγιο Κωνσταντίνο [1]. Ο Θεόδωρος Καλλίνος – Αμάρμπεης με το Γραμματέα του ΕΑΜ περιοχής Στερεάς Θανάση Χατζή, φτάνουν από το Καρπενήσι στην Καμαρούλα, σταθμό διοίκησης του 1/42 Τάγματος. Γίνεται σύσκεψη με τον Φοίβο Γρηγοριάδη για να εκτιμήσουν τις δυνάμεις των γερμανοτσολιάδων. Αντιλαμβάνονται ότι το τάγμα των γερμανοτσολιάδων είχε υπεροχή σε πολεμικά μέσα.

Εν τω μεταξύ στο Αγρίνιο, μπροστά στον κίνδυνο μιας σφοδρής σύγκρουσης μέσα στην πόλη, είχε συσταθεί Λαϊκή Ειρηνευτική Επιτροπή και ζητούσε συνάντηση με τους αντάρτες για διαπραγματεύσεις. Ορίζεται ως χώρος συνάντησης η Νέα Αβόρανη και το σπίτι του Κων/νου Χριστογιάννη. Φτάνουν εκεί  από την πλευρά των ανταρτών οι: Καλλίνος, Χατζής, Φοίβος Γρηγοριάδης και Αρ. Βασιλειάδης. Από την πλευρά της επιτροπής οι: Παπαποστόλης, ο δήμαρχος Νίκος Καρμανίδης, ο απόστρατος συνταγματάρχης Βασιλόπουλος, ο Παρθένης Αριστείδης, ο Καρασούλος Φώτης, ο ειρηνοδίκης Ν. Πολυμερίδης κ.ά. Στην σύσκεψη οι εκπρόσωποι του ΕΛΑΣ ζητούν να παραδοθεί η πόλη από το τάγμα του Τολιόπουλου χωρίς αντίσταση μαζί με όλο τον οπλισμό και τα εφόδιά τους και τότε η κατάσταση θα εξελισσόταν ομαλά. Αν οι όροι τους δεν γίνονταν δεκτοί, ο ΕΛΑΣ θα επιτίθετο για να απελευθερωθεί η πόλη και σε περίπτωση σύγκρουσης θα έφεραν εκείνοι την ευθύνη για όσα θα συνέβαιναν στον άμαχο πληθυσμό, για τις καταστροφές και για τυχόν αντεκδικήσεις από συγγενείς των θυμάτων.

Η επιτροπή επιστρέφει στο Αγρίνιο και διαβιβάζει στον Τολιόπουλο τους όρους του ΕΛΑΣ. Ξαναγυρίζει στην Αβόρανη- αυτή τη φορά μαζί με τον στρατηγό Πέτρο Κλάδο. Ο Κλάδος ζήτησε να κρατήσει το Τάγμα την πόλη και ο ΕΛΑΣ την περιοχή έξω από την πόλη. Οι εκπρόσωποι του ΕΛΑΣ αρνήθηκαν. Τότε με παρέμβαση του Παπαποστόλη αποφασίστηκε να συναντηθούν οι δύο πλευρές ξανά, αυτή τη φορά στο Αγρίνιο.

Είσοδος δυνάμεων του ΕΛΑΣ στο Αγρίνιο

13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944, ημέρα Τετάρτη.

Πραγματοποιείται η δεύτερη συνάντηση,  στο σπίτι του Σκαλίγκου, στην Πλατεία Μπέλου μεταξύ του Τολιόπουλου και του υπασπιστή του, από την μία πλευρά και του Θόδωρου Καλλίνου και του Θαν. Χατζή, από την άλλη.  Κάνοντας σαφές οι ΕΛΑΣίτες ότι το Αγρίνιο ήταν περικυκλωμένο απ’ ΄όλα τα σημεία και ότι ήταν έτοιμοι και αποφασισμένοι να μπουν και να απελευθερώσουν την πόλη με κάθε θυσία και δίνοντας εγγυήσεις για τις ζωές των ανδρών του Τάγματος Ασφαλείας και όλων των συνεργατών των κατακτητών, ο Τολιόπουλος αποδέχεται τους όρους του ΕΛΑΣ και γίνεται η τελική συμφωνία των όρων παράδοσης της πόλης. Μετά το τέλος της συνάντησης ο Θανάσης Χατζής με έναν αξιωματικό των Ταγμάτων Ασφαλείας πηγαίνουν στις φυλακές των αποθηκών Παναγοπούλου και ελευθερώνουν όλους τους φυλακισμένους.

Όπως διηγείται ο Καρασούλος, όταν τελείωσαν οι διαπραγματεύσεις, οι γερμανοτσολιάδες άρχισαν να καίνε χαρτιά για να μην υπάρχουν στοιχεία για τους συνεργάτες των κατακτητών. Γι αυτό στον λοχία της Εθνικής Πολιτοφυλακής, Σπύρο Γερολυμάτο, παραδόθηκαν λίγα στοιχεία.

Το απόγευμα μπαίνουν στο Αγρίνιο μερικά τμήματα του ΕΛΑΣ και κατευθύνονται στο ξενοδοχείο «ΙΛΙΟΝ ΠΑΛΛΑΣ» όπου είχαν συγκεντρωθεί τα μέλη της επιτροπής, ο Φ. Γρηγοριάδης, ο λοχαγός Γεωργίου και οι Εθνοσύμβουλοι Καζαντζής και Κακογιάννης. Εκεί υπογράφονται δύο πρωτόκολλα, το «Πρωτόκολλο Παράδοσης» της πόλης του Αγρινίου στον ΕΛΑΣ και ένα δεύτερο Πρωτόκολλο «Λεπτομερειών, βάσει του υπογραφέντος Βασικού Πρωτοκόλλου».

14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1944, ημέρα Πέμπτη.

Είσοδος δυνάμεων του ΕΛΑΣ στο Αγρίνιο

Το Αγρίνιο ξυπνά ΕΛΕΥΘΕΡΟ!!!

Οι βασανισμένοι Αγρινιώτες, αυτοί που έδωσαν τόσες ψυχές στον αγώνα για την απελευθέρωση, δεν πιστεύουν στα μάτια τους. Το θαύμα είναι μεγάλο και η χαρά ακόμα μεγαλύτερη. Όλα τα σοκάκια και οι δρόμοι του Αγρινίου γεμάτοι με χαμογελαστά, ευτυχισμένα πρόσωπα. Και όλοι κατευθύνονται στην κεντρική πλατεία του Αγρινίου περιμένοντας την είσοδο και την παρέλαση των ανταρτών του Ε.Λ.Α.Σ. Η πλατεία κατακλύσθηκε από κόσμο.

Τμήματα του ΕΛΑΣ, με επικεφαλής τον Φοίβο Γρηγοριάδη – Βερμαίο, μπαίνουν στην πόλη και κατεβαίνοντας την οδό Παπαστράτου φτάνουν στην κεντρική πλατεία. Ακολουθεί ένα τμήμα με επικεφαλής τον Βασίλη Σκιαδά (καπετάν Επαμεινώνδας), ένα δεύτερο με επικεφαλής τον υπολοχαγό Γιώργο Κατσίμπα κι ένα τρίτο με επικεφαλής τον λοχαγό Κώστα Παπαγεωργίου και τον Δημήτρη Σούφρα (Απόλλωνας). Ακολουθούν στελέχη των οργανώσεων της πόλης, του ΕΑΜ, του ΚΚΕ, της ΕΠΟΝ, της Ε.Α. και της Ε.Π.

Είσοδος δυνάμεων του ΕΛΑΣ στο Αγρίνιο. Αρχείο Βασίλη Κ. Μαγκλάρα

Όταν άρχισε η παρέλαση των ένοπλων τμημάτων του Ε.Λ.Α.Σ., ρίγη ενθουσιασμού διαπέρασαν όλη εκείνη τη λαοθάλασσα που επευφημούσε αδιάκοπα τους σταυραετούς της Ρούμελης.
Ένα δέος σ’ έπιανε μ’ αυτό το τεράστιο ξεσήκωμα. Μανάδες, αδερφές, φίλοι αγκαλιάζονταν με τους αντάρτες που τους ξεστράτιζαν από τις γραμμές τους και ξεσπούσαν σε δάκρυα χαράς και συγκίνησης. Μεγάλη συγκίνηση και ενθουσιασμός. Στα γύρω από την πλατεία σπίτια, στα μπαλκόνια στις ταράτσες, στα παράθυρα επικρατούσε η ίδια κατάσταση.

Από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου ΙΛΙΟΝ ΠΑΛΛΑΣ μίλησαν ο Θανάσης Χατζής, ο Θόδωρος Καλλίνος Αμάρμπεης και ο Φοίβος Γρηγοριάδης.

Το τέλος των ομιλιών ακολούθησε ένας απερίγραπτος πανζουρλισμός. Ύστερα άρχισαν να αποχωρούν τα πλήθη. Περνούσαν κραυγάζοντας συνθήματα, με τα πρόσωπα υψωμένα προς τα μπαλκόνια απ’ όπου εκφωνήθηκαν οι ομιλίες και τις γροθιές ψηλά. Ώρες συνέχεια μετά τις ομιλίες, το Αγρίνιο βρισκόταν στο πόδι από τα τραγούδια και τους πανηγυρισμούς του λαού». [2]

Το Αγρίνιο ανέπνεε τον αέρα της λευτεριάς!!!

Τα δύο πρωτόκολλα

Πρωτόκολλο 1ο

Έν Αγρινίω σήμερον την 14η (δεκάτη τετάρτη) του μηνός Σεπτεμβρίου του έτους 1944 (χίλια εννεακόσια τεσσαράκοντα τέσσερα) αφ’ ενός η πόλις του Αγρινίου, εκπροσωπουμένη υπό του Δημάρχου αυτής Νικολάου Καρμανίδη και της εξουσιοδοτημένης Λαϊκής Επιτροπής αποτελουμένης εκ των:

1) Στρατηγού Πέτρου Κλάδου, 2) Αρχιμανδρίτου Αποστόλου Φαφούτη, 3) Νικολάου Ξυνοπούλου, 4) Γεωργίου Τσακανίκα, 5) Λάμπρου Παπαβασιλείου, (6) Κωνσταντίνου Ροκοφύλλου, δικηγόρων, (7) Νικολάου Πολυμερίδου, Ειρηνοδίκου, 8) Ιωάννου Παπαθανασίου, Συνταγματάρχου ε.α., 9) Ιωάννου Ροντήρη, χαρτεμπόρου, 10) Αριστείδου Παρθένη, επιχειρηματίου, 11) Μιχαήλ Φαφούτη, ιδιώτου και (12) Κωνσταντίνου Παπαϊωάννου, εμπόρου, το Τάγμα Αγρινίου εκπροσωπούμενον υπό του Διευθυντού αυτού Ταγματάρχου Πεζ. Τολιοπούλου Γεωργίου και αι εις αυτό εντεταγμέναι ένοπλαι δυνάμεις των Πολιτών Αγρινίου, ως και η Χωροφυλακή εκπροσωπουμένη υπό του Διοικητού αυτής Ταγματάρχου Τζωρτζάκη Γεωργίου και αφ’ ετέρου οι κ.κ.:

1) Χατζής Αθανάσιος εκπρόσωπος της Π.Ε.Ε.Α., 2) Λοχαγός Καλλίνος Θεόδωρος (Αμάρμπεης), αντιπρόσωπος του Γεν. Στρατηγείου του ΕΛΑΣ, 3) Φοίβος Γρηγοριάδης (Βερμαίος), Διοικητής του 42ου Συντάγματος, 4) Γεώργιος Γεωργίου, Λοχαγός εκπρόσωπος της Εθνικής Πολιτοφυλακής Στερεάς Ελλάδος και 5) Κων/νος Καζαντζής, Εθνοσύμβουλος Αγρινίου, συνεφώνησαν τα κάτωθι βάσει των διακηρύξεων της Εθνικής Κυβερνήσεως του Καΐρου.

1) Η πόλις και αι ένοπλαι Δυνάμεις Αγρινίου και το Τάγμα Ασφαλείας αυτού, πειθαρχούσαι απολύτως εις την προσηρτημένην περίληψιν του Διαγγέλματος της Εθνικής Κυβερνήσεως, καταθέτωσιν τα όπλα, διαλύονται και συμφιλιούται αδελφικώς μετά του Εθνικού Στρατού του αγωνιζομένου Έθνους (ΕΛΑΣ).

2) Οι ανωτέρω εκπρόσωποι της αγωνιζομένης Ελλάδος, υπόσχονται, βάσει της ανωτέρω αναφερομένης διακηρύξεως, και επί τω λόγω της τιμής των, ότι, άπαντες γενικώς και ανεξαιρέτως και ειδικώς οι άνδρες του Τάγματος Ασφαλείας, Αξιωματικοί και οπλίται, εθελονταί και επιστρατευμένοι κάτοικοι Αγρινίου – Δοκιμίου και περιχώρων, όσον και οι του Σώματος Χωροφυλακής, θα τύχωσι πάσης ασφαλείας. Εκ τούτων και εξ όλου του Λαού του Αγρινίου και Δοκιμίου ουδενός θα θιγή η ζωή, η τιμή, η ελευθερία και περιουσία και ότι άπαντες θα είναι ελεύθεροι εις όλας τας εκδηλώσεις της δημοσίας και ιδιωτικής ζωής των.

3) Συγκροτείται από σήμερον Προσωρινή 7μελής Λαϊκή Επιτροπή, ήτις, ομού μετά του επί κεφαλής των Τμημάτων Τάξεως του ΕΛΑΣ και της Εθνικής Πολιτοφυλακής, θα μεριμνά διά την εφαρμογήν και των όρων του παρόντος και διά τα ζητήματα της Ασφαλείας και Τάξεως της πόλεως μέχρις αναδείξεως της οριστικής Δημοτικής αρχής βάσει και κατά τας οδηγίας της Εθνικής Κυβερνήσεως.

Εφ’ ω συνετάγη το παρόν και υπογράφεται ως έπεται:

Εν Αγρινίω τη 14η Σεπτεμβρίου 1944

• Οι εκπρόσωποι της πόλεως Αγρινίου και του Τάγματος Ασφαλείας Αγρινίου.
• Οι εκπρόσωποι της Πολιτικής Επιτροπής Εθνικής Απελευθέρωσης (Π.Ε.Ε.Α.) και Αντιπρόσωποι του γενικού Στρατηγείου του ΕΛΑΣ
  (Ακολουθούν υπογραφές) [3]

Πρωτόκολλο 2ο

Λεπτομερειών βάσει του εγγραφέντος Βασικού Πρωτοκόλλου

Εν Αγρινίω σήμερον την 14ην  (δεκάτη τετάρτη) του μηνός Σεπτεμβρίου του έτους 1944 (χίλια εννεακόσια τεσσαράκοντα τέσσερα), οι εν τω Βασικώ Πρωτοκόλλω αναφερόμενοι ως εκπροσωπούντες την πόλιν Αγρινίου, το Τάγμα Ασφαλείας και την Χωροφυλακήν, οι εν τω βασικώ επίσης πρωτοκόλλω αναφερόμενοι εκπρόσωποι της Π.Ε.Ε.Α. και του ΕΛΑΣ συνεφώνησαν, όσον αφορά τας λεπτομερείας της εκτελέσεως του βασικού πρωτοκόλλου τα κάτωθι:

1) Ως προσωρινή Λαϊκή Επιτροπή διά την πόλιν Αγρινίου, ήτις θέλει μεριμνήση διά την σύστασιν τοιαύτης και όπου το Δοκίμιον, υποδεικνύεται και θα επιδιωχθή εκατέρωθεν η έγκρισίς των εν Λαϊκή συγκεντρώσει οι: α) Κων. Καζατζής, β) Νικ. Καρμανίδης, γ) Νικ. Πολυμερίδης, δ) Χρήστος Μπανιάς, ε) Ιωάννης Ροντήρης, στ) Χριστόφορος Καπελλάκης και ζ) Αθανάσιος Κακογιάννης, αύτη θα ασκεί την εξουσίαν του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου, των απόφασεών της λαμβανομένων κατά πλειοψηφίαν.

2) Όλες οι Δημόσιες Αρχές θα διατηρηθώσι, οι δε Δημόσιοι υπάλληλοι, ως και των Τραπεζών θα παραμείνωσιν εις τας θέσεις των.

3) Οι Αξιωματικοί δύνανται και δικαιούνται να φέρωσι την στολήν των και την εξάρτησίν των ως και το πιστόλιον και ξίφος των.

4) Άπαντες οι άνδρες του Τάγματος Ασφαλείας και οι Έφεδροι Αξιωματικοί του απολύονται ευθύς αμέσως παραδίδοντες τον οπλισμόν των και τα στρατιωτικά των είδη, εφοδιαζόμενοι με σχετικόν φύλλον πορείας υπό του ΕΛΑΣ. Όσοι εκ τούτων κατάγονται εξ άλλων περιφερειών και δεν δύνανται λόγω συγκοινωνιακών δυσχερειών ν’ αναχωρήσωσιν αμέσως εξ Αγρινίου, θα στρατωνίζονται εις τον Στρατώνα και θα συσσιτώσι ως και οι άνδρες του ΕΛΑΣ. Οι μόνιμοι Αξιωματικοί και ούτοι μέχρι της αναχωρήσεώς των εξ Αγρινίου θα συσσιτώσιν εις την Λέσχην Αξιωματικών ως και οι Αξιωματικοί του ΕΛΑΣ, απερχόμενοι δε εξ Αγρινίου θα εφοδιασθώσι διά φύλλου πορείας.

5) Οι Χωροφύλακες, αφού συγκεντρωθεί ο οπλισμός των, υπό της Εθνικής Πολιτοφυλακής, θα παραμείνουν εις τα Τμήματά των σιτιζόμενοι υπό της ΕΤΑ του ΕΛΑΣ μέχρις ότου διευθετήση το ζήτημα τούτο η Εθνική Κυβέρνησις. Τούτο ισχύει και διά τους κ. κ. Αξιωματικούς της.

Εφ’ ω συνετάγη το παρόν και υπογράφεται ως έπεται.

Εν Αγρινίω τη 14η Σεπτεμβρίου 1944

agriniomemories.com

The post 14 Σεπτεμβρίου 1944. Ημέρα Πέμπτη. Μέρα του Σταυρού. appeared first on agrinionet.gr.