«…193 χρόνια πέρασαν από την μεγάλη ώρα της Εξόδου. Την ώρα που έμελλε ναταράξει τα σωθικά όχι μόνο ενός Έθνους, αλλά κι ενός κόσμου ολόκληρου που υποκλίθηκε ευλαβικά μπροστά στις ψυχές των Εξοδιτών οι οποίες όμως ήδη ταξίδευαν προς την αιωνιότητα και τη δοξασμένη θύμηση. Τα χρόνια που πέρασαν από τότε έως σήμερα, γενιές Ελλήνων και Φιλελλήνων όχι μόνο δεν ξέχασαν, αλλά κάθε φορά επέστρεφαν σεμνοί προσκυνητές στα άγια χώματα όπου βάδισαν ένδοξα οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά του Μεσολογγιού. Και είναι και οι ντόπιοι, που κρατούν σφιχτά στα δυναμωμένα χέρια και τις γεμάτες «Έξοδο» καρδιές τους τα βαριά κειμήλια. Με υπερηφάνεια και τρεμάμενη ψυχή αποδίδουν κάθε χρόνο τις Τιμές στους Ήρωές τους, χωρίς ούτε μια στιγμή να λησμονήσουν το αιώνιο πλέον χρέος. Ακόμη κι ο χρόνος, παρά τη δύναμή του μοιάζει να έχει σταθεί ευλαβικά πάνω απ’ τους τάφους των προγόνων, προστατεύοντάς τους στοργικά από τη λήθη. Αυτό είναι το Μεσολόγγι. Η Ιερή Πόλη της Ελευθερίας που κάθε χρόνο γίνεται το σημείο αναφοράς του πολιτισμού, αλλά και του γνήσιου κι αγνού πατριωτισμού. Χωρίς αμφιλεγόμενες εξάρσεις αλλά με την σεμνότητα και την αισθητική είτε στην προσέγγιση του κύριου ιστορικού γεγονός της Εξόδου των Ελεύθερων Πολιορκημένων, είτε στην διοργάνωση των εκδηλώσεων που το πλαισιώνουν. Και γι’ αυτό, ο Δήμος Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, το Πνευματικό Κέντρο και κάθε συνεργαζόμενος φορέας, έχουμε φροντίσει με τον καλύτερο τρόπο. Με την απαιτούμενη επιμέλεια, βαρύτητα αλλά και την πολύτιμη εμπειρία, θα οδηγήσουμε το νου, την καρδιά και το βαθύ συναίσθημα μέσα από τους ασφαλείς δρόμους της Τέχνης, των Γραμμάτων, της πνευματικής δημιουργίας. Άλλωστε μια ακόμη μεγάλη ευθύνη που απορρέει από τον δημόσιο ρόλο μας, είναι να δώσουμε στις νεώτερες γενιές είτε το παράδειγμα είτε τη δυνατότητα ν’ ανοίξουν τους δικούς τους δρόμους βαδίζοντας πάνω σε ποιοτικά πρότυπα, εμπνευσμένα από την Μεγάλη Θυσία των Εξοδιτών».
Απευθυνόμενος προς τον Θεόδωρο Παπαγιάννη, ο Νικόλαος Καραπάνος σημείωσε πως «…ανησυχεί για τον τόπο του. Πονάει γι’ αυτόν. Δε μπορεί να ζει ανάμεσα σε αδιάφορους ανθρώπους. Κι αυτή την ανησυχία την μεταδίδει μέσα από την τέχνη του. Προσπαθώντας να αφυπνίσει το αισθητήριο ενός λαού που μοιάζει «υπνωτισμένος»… Θα ήθελα να τον διαβεβαιώσω πως σ αυτό τον τόπο, αυτός ο λαός θα παραμείνει θεματοφύλακας των Αξιών, των Ιδεών και των Αρετών που του όρισαν ως κληρονομιά οι πρόγονοί του. Θα βρίσκεται πάντα σε πνευματική εγρήγορση, γνωρίζοντας καλά πως η Μνήμη των Ανίκητων της 10ης Απριλίου 1826 είναι κίνητρο ισχυρό, μοναδικό κι απαραβίαστο».
Ο Νικόλαος Καραπάνος ευχαρίστησε τον ιδρυτή της «Διεξόδου» Ν. Κορδόση καθώς επίσης όλους όσους τίμησαν με την παρουσία τους την εναρκτήρια εκδήλωση των Εορτών
