Συζητήθηκε στην Ολομέλεια της Βουλής η Επίκαιρη Ερώτηση του Βουλευτή Αιτωλοακαρνανίας και Τομεάρχη Περιβάλλοντος και Ενέργειας Μίλτου Ζαμπάρα, προς τον Υπουργό Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού με θέμα: Εντελώς αντιπαιδαγωγική η απόφαση της κυβέρνησης για συγχωνεύσεις τμημάτων.
‘Όπως ανέφερε ο βουλευτής το Υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, απροσδόκητα και αναιτιολόγητα λίγο πριν ξεκινήσει η καινούργια σχολική χρονιά, αποφάσισε να προχωρήσει σε συγχωνεύσεις σχολικών τμημάτων.
Το αποτέλεσμα αυτής της αντιπαιδαγωγικής και αντιεπιστημονικής λογικής είναι ο κίνδυνος λειτουργίας τμημάτων με υπερπληθώρα μαθητών, με προβλήματα στην σωστή και ποιοτική εκπαίδευση. Συγκεκριμένα για τον νομό Αιτωλοακαρνανίας μέχρι σήμερα έχουν καταργηθεί 16 τμήματα. Σχολεία όπως το 1ο Γυμνάσιο Αγρινίου, το ΓΕΛ Αιτωλικού, το ΓΕΛ Κατούνας, το Γυμνάσιο και Λύκειο Φυτειών, το Χαλκιόπουλο κα, έχουν υποστεί μείωση τμημάτων. Τα προβλήματα είναι παρόμοια και για τα ΕΠΑΛ του νομού, αφού πολλά από τα ολιγομελή τμήματα δεν θα λειτουργήσουν με αποτέλεσμα πολλοί μαθητές να μην μπορούν να ακολουθήσουν τις σπουδές που επιθυμούν ή να αναγκάζονται να μετακινούνται σε άλλα ΕΠΑΛ πολύ μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.
Ο Μίλτος Ζαμπάρας επέμενε να απαντήσει η Υπουργός για ποιο λόγο προχώρησαν στις συγχωνεύσεις και να εξηγηθεί σε ποια επιστημονική και παιδαγωγική μελέτη βασίζεται μια τέτοια πολιτική, χωρίς ωστόσο να λαμβάνει συγκεκριμένη απάντηση.
Τέλος ο βουλευτής ανέφερε παραδείγματα σχολείων στην Αιτωλοακαρνανία που όχι μόνο συγχωνεύονται χωρίς λογική, αλλά φοιτούν και μαθητές ΑμεΑ ή με ανάγκη παράλληλης στήριξης.
Η κατάργηση τμημάτων σε Λύκεια και ΕΠΑΛ αποτελεί σοβαρή απειλή για το μέλλον των μαθητών, ειδικά σε μια περιφέρεια που ήδη μαστίζεται από φτώχεια, εγκατάλειψη και ερημοποίηση.
Η Αιτωλοακαρνανία σταδιακά χάνει υποδομές και υπηρεσίες ζωτικής σημασίας, όπως οι Πανεπιστημιακές Σχολές, τα Νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας, το Πρωτοδικείο, ακόμα και τους φυσικούς της πόρους (Αχελώος, Κρεμαστά). Ολόκληρη η περιοχή βλέπει τους νέους ανθρώπους να εγκαταλείπουν την ύπαιθρο, η παραγωγική γη υποβαθμίζεται και η κοινωνία βυθίζεται ακόμη περισσότερο στη φτώχεια.
Η ευθύνη για αυτή την κατάσταση βαραίνει όσους παίρνουν τέτοιες αποφάσεις χωρίς να υπολογίζουν τις συνέπειες. Αντί να επενδύουν σε υποδομές που θα στηρίξουν την εκπαίδευση και την ανάπτυξη της περιοχής, καταστρέφουν το μέλλον των παιδιών μας.
