του Γιώργου Βαρεμένου*
Ο συντοπίτης Σπήλιος Λιβανός ήταν ο υπουργός που, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, εφάρμοζε στον τομέα του την πολιτική του πρωθυπουργού κ. Μητσοτάκη.
Τώρα, δηλαδή, για όλα φταίει ο Σπήλιος;
Για τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, που προκαλούν ηλεκτροπληξία;
Για το τσουβάλι λίπασμα που, από 25 ευρώ, έφθασε στα 40 και τώρα θα μειωθεί κατά 2 ευρώ;
Για το γεγονός ότι φέτος υπάρχει κίνδυνος να μην καλλιεργηθούν εκτάσεις για ζωοτροφές επειδή είναι ασύμφορο;
Για το γεγονός ότι θα δοθούν μόνο 30 εκατ. ευρώ για το σύνολο της κτηνοτροφίας (αιγοπρόβατα, μοσχάρια, πουλερικά κλπ), ενώ το 2018 είχαν δοθεί 40 εκατ. μόνο για τα αιγοπρόβατα;
Για το γεγονός ότι ένας κτηνοτρόφος οδηγείται στο δικαστήριο από τράπεζα για το υπόλοιπο δανείου ύψους 1.600 ευρώ, ενώ θα μπορούσε να του γίνει η ρύθμιση με τις μικρότερες δυνατές δόσεις και λαμβάνοντας υπ’ όψη το εκκαθαριστικό του;
Για το γεγονός ότι σε όλες τις περιοχές δόθηκε το εβδομηντάρι για τις εληές Καλαμών χωρίς προϋποθέσεις, ενώ στην Αιτωλοακαρνανία ίσχυσε ο συμψηφισμός με την επιστρεπτέα προκαταβολή; Είχε ο υπουργός λόγο να εξαιρέσει την περιφέρειά του;
Τα ερωτήματα αυτά, και πολλά άλλα, είναι ρητορικά και η απάντηση στο ερώτημα του τίτλου είναι προφανώς αρνητική. Τα προβλήματα εξακολουθούν να υπάρχουν μετά την απομάκρυνση του Σπήλιου Λιβανού, θα οξυνθούν, στον βαθμό που η αντιμετώπισή τους θα υπακούει σε επικοινωνιακές σκοπιμότητες.
