Από επιτελική παγίδα σε παγίδα φαίνεται να θέλουν να οδηγήσουν την Πρόεδρο της Δημοκρατίας, η παρουσία της οποίας επιχειρείται να χρησιμοποιηθεί για να προωθηθούν ορισμένα σχέδια που είχαν ξεσηκώσει τεράστιες αντιδράσεις στο παρελθόν και είχαν αποτραπεί θεσμικά σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Σε κάποιο από αυτά, η ίδια είχε διαφορετική γνώμη κάτω από άλλο θεσμικό ρόλο στο πρόσφατο παρελθόν.
Δεν θα επαναλάβω μία αλυσίδα γεγονότων, αλλά τον τελευταίο κρίκο της. Πληροφορηθήκαμε με ανακοίνωση της Περιφέρειας Θεσσαλίας, ότι ο περιφερειάρχης κ. Αγοραστός οργάνωσε σύσκεψη με την παρουσία της Προέδρου της Δημοκρατίας, την οποία μετέτρεψε σε σώου υπέρ της εκτροπής του Αχελώου. Εκτρέποντας την λογική ως τα όρια αντιστροφής της πραγματικότητας, ανακήρυξε την εκτροπή σε “κορυφαίο greendealproject”, εντάσσοντας σ’ αυτήν κάθε έργο, ανολοκλήρωτο ή μη, και δοξολογώντας την κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των συνεπειών του Ιανού, ισχυρίσθηκε ότι δεν θα χρειαζόταν η μεγαθυμία της εάν είχε πραγματοποιηθεί το φαραωνικό έργο. Μόνο το προπατορικό αμάρτημα άφησε απ’ έξω, διότι όταν ο Αχελώος λατρευόταν σαν θεός δεν είχε αποκαλυφθεί ακόμη η εκτροπή του Αδάμ προς την ακατάσχετη επιθυμία για tο μήλο. Ούτε είχε γίνει γνωστό ότι ο Αχελώος δεν θα μπορούσε να είναι θεός, διότι έρεε προς λάθος κατεύθυνση.
Ο αρειμάνιος τοπικός άρχων, που μόνο τον κορωνοϊό δεν απέδωσε στην μη εκτροπή του Αχελώου, έφθασε στο σημείο να ισχυρισθεί ότι το ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο και οι σχετικές αποφάσεις συνιστούν την εκτροπή, όπως ακριβώς οι 29 κατασκευαστές πλυντηρίων. Έχοντας μάλιστα δίπλα του την δικαστή που συνέβαλε,ως φορέας της λογικής και της νομιμότητας, σε αποφάσεις του ΣτΕ αντίθετες προς την εκτροπή, ο κ. περιφερειάρχης τόλμησε ουσιαστικά να “παραδώσει μαθήματα” στη σημερινή ΠτΔ για το τί ακριβώς λένε οι νόμοι και κατά πού πρέπει να πάει ο Αχελώος, ώστε να εκπληρωθεί η ρήση προς τους θεσσαλούς: και ποτάμια σας φέραμε! Ιδού λοιπόν που αποκαλύφθηκε ο λόγος της πρόσκλησης στην κ. Σακελλαροπούλου, για μία ασυνήθιστη σε τέτοιες περιπτώσεις συμμετοχή. Κανείς δεν είχε την απαίτηση να εμφανισθεί η κ. Πρόεδρος σε μία τέτοια σύσκεψη ως η δικαστής που πήρε τις συγκεκριμένες αποφάσεις. Παραμένει όμως το ερώτημα για την συμμετοχή σε μία εκδήλωση κατά την οποία η σιωπή της εκλήφθηκε ή εκμαιεύθηκε ως συναίνεση σε κάτι με το οποίο η ίδια ήταν στο πρόσφατο παρελθόν αντίθετη. Σε άλλη χώρα, το να υπερασπίζεσαι ενώπιον της Προέδρου της Δημοκρατίας κάτι στο οποίο ήταν αντίθετη, θα εκλαμβανόταν ως αγένεια ή πρόκληση. Εδώ όμως είναι επιτελικό κράτος, δεν είναι παίξε-γέλασε.
Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήταν πρόσφατα στο Μεσολόγγι για την επέτειο της Εξόδου και κανείς δεν διανοήθηκε να διοργανώσει με την ευκαιρία σύσκεψη για να πει η κ. Σακελλαροπούλου όχι αυτά που δεν πίστευε για την εκτροπή του Αχελώου, αλλά αυτά που πίστευε. Το θέμα της εκτροπής δεν είναι θέμα αντίθεσης περιφερειών, αλλά κοινής λογικής και περιβαλλοντικών αρχών, που με δραματικό τρόπο έρχονται στην επικαιρότητα. Οι εκδηλώσεις για τα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821 πρέπει να μας υπενθυμίζουν την απελευθέρωση και ότι δεν έχουμε κάποιον ζυγό που μας επιβάλλει να δεχθούμε ότι ο γάιδαρος πετάει.
