Τα ιστορικά γεγονότα της εποχής εκείνης χιλιοειπωμένα σαν μύθος στα αυτιά μου ακούγοντάς τα από μικρός στα καφενεία στην γενέτειρά του Λεπενού.
Όταν αποφασίσεις να ενδιατρίψεις με ξεκάθαρη και αντικειμενική ματιά εκείνα τα γεγονότα αισθάνεσαι περήφανος που ετούτη η γη εξέθρεψε ήρωες με αξιοσημείωτη συμβολή και συμβολισμούς για όλους εμάς.
Ήταν 8 Σεπτεμβρίου 1962 ημέρα Σάββατο όταν συνέβησαν τα γεγονότα εκείνα με την τραγική κατάληξη. Ήδη από τις πρώτες πρωινές ώρες οι καπνοπαραγωγοί της περιοχής καταφθάνουν αποφασισμένοι να αποκλείσουν την περιοχή αιτούμενοι καλύτερες τιμές και άμεση απορρόφηση της σοδειάς των καπνών.
Ενώ όμως οι καπνοπαραγωγοί περιμένουν μήνυμα με τις δεσμεύσεις της πολιτικής ηγεσίας δίνεται η εντολή για διάλυση του πλήθους των συγκεντρωμένων.
Αρχίζει συμπλοκή με βροχή από πέτρες και μέσα στο πανικό που επικρατεί ακούγονται πυροβολισμοί, στο έδαφος (με διαμπερές τραύμα στο κεφάλι σύμφωνα και με την ιατροδικαστική έκθεση) βρίσκεται νεκρός ο 24 χρονος Καπνοπαραγωγός Δημήτριος Βλάχος.
Ήτανε Σάββατο πρωί,
Καταραμένη μέρα,
Τον Λεπενιώτη Βλάχο βάρεσαν
Στης Σφήνας το γιοφύρι.
Ο επίλογος των τραγικών αυτών γεγονότων γράφτηκε με την δίκη των 18 συλληφθέντων καπνοπαραγωγών στις 10 Νοεμβρίου του 1962.
Για όλους εμάς η μαρτυρική εκείνη μέρα όπου ο Λεπενιώτης καπνοπαραγωγός Μήτσος Βλάχος σε τούτο εδώ το σημείο έπεφτε νεκρός, έμεινε να θυμίζει το μεγαλείο του αγώνα και το δικαίωμα για αξιοπρέπεια όταν δεν έχεις πλέον πολλά να χάσεις.
Όταν οι ήρωες δεν μπορούν να μιλήσουν… συμβολικά στα χείλη τους προσθέτουμε λέξεις με αξίες διαχρονικές όπως ελευθερία, αγώνας, αξιοπρέπεια, υπερηφάνεια και δύναται ο καθένας να προσθέτει από μια, γίνοντας ένα με τον νεκρό και εκφράζοντας έτσι όλα όσα θέλουμε να εκπροσωπεί ο άδικος χαμός του.
Η πολιτική ηγεσία και ιδιαίτερα οι νέοι, έχουμε χρέος αλλά και συμφέρον να είμαστε αντίθετοι σε κάθε μορφή μίσους, μισαλλοδοξίας, καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έναν κόσμο, όπου δεν κυριαρχούν, η βία, το μίσος και οι διαχωρισμοί, όπου θα μπορούν οι νέοι μας να αναπτύσσουν τις ικανότητες και τις γνώσεις τους και να βελτιώνουν το βιοτικό τους επίπεδο.
Τέτοια γεγονότα δεν έχουν ανάγκη από Ιδεολογική περιχαράκωση ούτε κομματική καπήλευση, ειδατε τις καταστροφές και την απόγνωση των κατοικων στη Θεσσαλία και τον Εβρο. Τι να απαλύνει τον πόνο χιλιάδων συνανθρώπων μας που χάσανε τα σπίτια τους, την παραγωγή τους, τα ζώα τους, τις επιχειρήσεις του ολάκερο το βιό τους;
Το μέλημα της πολιτείας πρέπει να είναι η άμεση αποκατάσταση στις ζημιές και η μέριμνα να συνεχίσει ο αγροτικός και κτηνοτροφικός κόσμος να εργάζεται με αξιοπρέπεια.
Για τον Δήμο Αγρινίου η απότιση φόρου τιμής δεν αποτελεί μια απλή επετειακή υποχρέωση, αλλά αποτελεί οφειλόμενο χρέος απέναντι σε κάθε αγρότη ότι υπεύθυνα και εποικοδομητικά θα σταθούμε αρωγοί σε κάθε είδους πρωτοβουλίες οι οποίες προωθούνται από τους αγροτικούς συλλόγους της περιοχής.
Σε τούτο εδώ λοιπόν το σημείο, στην Κυψέλη, βρισκόμαστε αποτίοντας ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη του αδικοχαμένου πατριώτη μας με την παρουσία μας.
Αθάνατος!
