Τον πήρε πολύ ψηλά τον αμανέ ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λευκάδας και με απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς «στόλισε» Αιτωλοακαρνανάνες και Ηπειρώτες. Σε ανάρτηση του στο fb μίλησε για «γύφτους» … Ξεχνά ίσως ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Λευκάδας ότι αν δεν υπήρχαν οι Αιτωλοακαρνάνες που βρίσκονται μια ανάσα από το νησί της Λευκάδας, αλλά και οι Ηπειρώτες ότι δεν θα είχαν αναπτυχθεί στο βαθμό που είναι σήμερα; Ξεχνά ότι οι Αιτωλοακαρνάνες είναι εκεί χειμώνα καλοκαίρι γιατί οι περισσότεροι έχουν προχωρήσει σε επενδύσεις; Ξεχνά ότι έχουν αγοράσει θερινές κατοικίες, έχουν προχωρήσει στην ανέγερση τουριστικών καταλυμάτων, δένουν τα σκάφη τους στη μαρίνα και γενικότερα αφήνουν τον οβολό τους στο συγκεκριμένο νησί; Πως λοιπόν ο πρόεδρος λησμονά όλα αυτά και στην ανάρτηση του αναφέρει «θα είμαστε γύφτικος προορισμός με πελάτες όλους τους γείτονες που θα έρχονται το πρωί, θα μποτιλιάρουν τους δρόμους και τα πάρκινγκ, θα πνίγουν τις παραλίες μας, θα φεύγουν το απόγευμα και θα μας αφήνουν τα σκουπίδια τους, άντε να πιούν κάνα καφέ (Το φαγητό θα είναι στα τάπερ) αν γίνει αυτό θα δούμε το επόμενο στάδιο που θα είναι να φεύγουν οι λίγοι ακόμη καλοί πελάτες γιατί δεν θα μπορούν να συνυπάρξουν με τους γύφτους, τους μποτιλιαρισμένους δρόμους, τα παρκαρισμένα αμάξια όπου βρούμε, τις ξεχειλισμένες από κόσμο παραλίες κλπ…….. όταν θα δούμε το έργο θα είναι πολύ αργά….»!!!
Όλα αυτά τα χρόνια η Αιτωλοακαρνανία κράτησε και κρατά το νησί της Λευκάδας ζωντανό… Είναι τουλάχιστον απαράδεκτοι οι χαρακτηρισμοί του προέδρου του Επιμελητηρίου Λευκάδας τόσο για τους Αιτωλοακαρνάνες όσο και για τους Ηπειρώτες… Εκτός πια κι αν δεν μας θέλει πια στο «νησί του»…
Φευ κύριες πρόεδρε…
Το νησί της Λευκάδας δεν ήταν μόνο ο Ωνάσης ή σήμερα ο Ριμπολόβλεφ… Αλλά όλοι αυτοί οι απλοί άνθρωποι που έρχονται στο νησί από την Αιτωλοακαρνανία και την Ήπειρο ακόμη και με τα «τάπερ» που τόσο απαξιώνεται… Αλλά μήπως μπερδεύτηκε ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου και αντί για την Λευκάδα μιλούσε για το πριγκιπάτο; Μετά από το «κράξιμο» που έπεσε ο κ. Πρόεδρος προσπάθησε να ανασκευάσει… Αλλά όπως λένε και στα μέρη μας «τα χυμένα μαζεμένα, δεν γίνονται»…
