«Είμαι ένοχος. Σκότωσα πέντε ανθρώπους και πρέπει να τιμωρηθώ χωρίς ελαφρυντικά. Σκέφτομαι ξανά και ξανά εκείνη τη διαβολεμένη στιγμή και δεν μπορώ να καταλάβω τι έγινε. Εκείνη την ώρα δεν ήταν ο Διονύσης, ήταν ο… έξω από δω».
Αυτά τα λόγια επαναλαμβάνει συνέχεια μέσα στις φυλακές Ναυπλίου όπου βρίσκεται προφυλακισμένος ο «killer» του Αγρινίου, ο Διονύσης Φούκας, ο οποίος για πρώτη φορά από το ζοφερό εκείνο απόγευμα σπάει τη σιωπή του…
Εχουν περάσει εννέα ολόκληροι μήνες από τη μέρα που πέρασε την πόρτα των δικαστικών φυλακών κατηγορούμενος για την αποτρόπαια δολοφονία των πέντε κυνηγών. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα το μυαλό του δεν έχει ξεθολώσει. Εχει συνειδητοποιήσει το κακό που έκανε στον Λάμπρο Αντρέσσα, στον Βασίλη Νικολόπουλο, στον Αλέξη Νικολόπουλο, στον Χρήστο Νικολόπουλο και τον Ηλία Πίππα. Φέρνει ξανά και ξανά στο μυαλό του εκείνη τη στιγμή, αλλά λογική εξήγηση δεν μπορεί να δώσει. Αναπάντητα ερωτήματα τον βασανίζουν μέρα-νύχτα. Ποτέ δεν είχε κάνει κακό σε κανέναν. Δεν μπορεί να καταλάβει τι ήταν αυτό που όπλισε το χέρι του ξανά και ξανά και δεν μπορούσε να σταματήσει.
«Προσπαθώ να θυμηθώ και δεν μπορώ. Μου είπαν ότι αφού τους σκότωσα, γύρισα και τους έδωσα και χαριστική βολή. Τι να πω, ότι το θυμάμαι; Θα είναι ψέμα» λέει ο Διονύσης και συνεχίζει: «Ξέρω ότι τους σκότωσα, αλλά δεν μπορώ να θυμηθώ λεπτομέρειες, ποιον, πώς, γιατί, πού, είναι ένα βασανιστικό κενό».
Σύμφωνα με ανθρώπους που έζησαν τη ζωή του μέσα στη φυλακή «ο Διονύσης είναι πραγματικά καλό παιδί. Θέλει να τιμωρηθεί για ό,τι έκανε και μάλιστα με την πιο βαριά ποινή. Δεν είναι το “τέρας” που τον παρουσιάσανε. Ηταν μια κακιά στιγμή. Ο διάολος έβαλε το χέρι του. Αλλωστε, αυτό λέει ο ίδιος, αλλά είναι και κάτι που μαρτυρούν τα σημάδια. Πέντε σημάδια που δεν μπορεί να είναι τυχαία και ταλανίζουν το μυαλό του. Καμιά φορά οι άνθρωποι κάνουν πράγματα που δεν έχουν λογική εξήγηση. Ισως γιατί κάτι ανώτερο από εμάς καθορίζει τη μοίρα μας».
Τα πέντε «διαβολικά σημάδια»
Σύμφωνα με τον Διονύση, πέντε είναι τα «διαβολικά σημάδια» που ταλανίζουν τον μυαλό του και όσο και αν προσπαθεί, δεν μπορεί να δώσει λογική εξήγηση.
Σημάδι πρώτο: Η λέξη «Φούκας» στα σλαβικά σημαίνει φλεγόμενο φυσίγγι.
Σημάδι δεύτερο: «Εκείνη τη μέρα είχα να κάνω ένα σωρό άλλες δουλειές από το να βοηθήσω τον πατέρα μου με τα πρόβατα. Ομως, ξαφνικά δεν είχα διάθεση για τίποτα κι έτσι έμεινα στο σπίτι».
Σημάδι τρίτο: «Για πολλά χρόνια έκανα στενή παρέα με τον ξάδελφο του Λάμπρου Αντρέσσα, τον Χρήστο». Το «φιλαράκι» του, όπως τον αποκαλούσε. «Ομως, ποτέ δεν έτυχε να γνωρίσω τον Λάμπρο Αντρέσσα. Αν τον γνώριζα, δεν θα είχε συμβεί τίποτα απ’ όλα αυτά» λέει ο Διονύσης Φούκας και φέρνει στο μυαλό του όλες εκείνες τις εξόδους που είχε με τον Χρήστο Αντρέσσα και πάντα κάτι συνέβαινε και ο Λάμπρος δεν μπορούσε να πάει μαζί τους. Η φιλία των δύο ανδρών επιβεβαιώνεται και μέσα από την ένορκη εξέταση του Χρήστου Αντρέσσα.
Σημάδι τέταρτο: Οπως αναφέρει ο δολοφόνος των πέντε κυνηγών, τη μοιραία εκείνη στιγμή δέχτηκε και ο ίδιος πυροβολισμούς, τόσο από τον Ηλία Πίππα όσο και από τον 17χρονο Αλέξη Νικολόπουλο. Ομως, τα φυσίγγια άλλαζαν κατεύθυνση σαν κάποιος να ήθελε να τον προστατεύσει, ενώ ένιωθε μια περίεργη σιγουριά ότι τίποτα δεν μπορούσε να του κάνει κακό. «Σαν ένας μανδύας που με προστάτευσε. Μόνο ένα-δυο φυσίγγια μού έξυσαν τον ώμο. Ηταν σαν να ήμουν το εκτελεστικό όργανο κάποιου» ισχυρίζεται ο 40χρονος.
Σημάδι πέμπτο: «Από μικρό παιδί ένιωθα μια παράξενη αγάπη για το Ναύπλιο. Από παιδί έβλεπα, ήξερα ότι είναι κάποιος στο Ναύπλιο που με περιμένει. Οσες φορές και αν προσπάθησα να έρθω, πάντα κάτι συνέβαινε και δεν τα κατάφερνα. Ενιωθα τον τόπο αυτό σαν δεύτερη πατρίδα μου. Και δυστυχώς ήρθα τώρα. Ισως ήταν ένα προαίσθημα που βγήκε έτσι αληθινό» αναφέρει ο κτηνοτρόφος…
«Θέλω μόνο να εξαγνιστεί η ψυχή μου»
«Πάντα ο Διονύσης ένιωθε να βρίσκεται μέσα σε μια φυλακή. Ακόμη και στο χωριό του, στα Καλύβια, το σώμα του ήταν ελεύθερο και η ψυχή του φυλακισμένη» λένε άνθρωποι που τον γνώριζαν καλά. «Ηταν… κρεμασμένος πάνω στον πατέρα του, τον Λυσίμαχο. Εναν ιδιότροπο και σκληρό άνθρωπο». Ο Φούκας λέει από την πλευρά του: «Τώρα τα έχω συνειδητοποιήσει όλα. Η ψυχή μου ελευθερώθηκε, αλλά το σώμα μου φυλακίστηκε».
Ο «killer» έχει πάρει πλέον τον έλεγχο του εαυτού του. Δεν ακούει τίποτα και κανέναν και κάνει αυτό που ο ίδιος θεωρεί σωστό. Μάλιστα, κατά τη διάρκεια ενός τηλεφωνήματος στην αδελφή του, την Αφροδίτη, οι φωνές του σήκωσαν στο πόδι όλη τη φυλακή. «Δεν θέλω δικηγόρο. Κανόνισε μόνο για τον πατέρα και άφησέ με ήσυχο» φώναζε φανερά εκνευρισμένος. Μόνο τα θρησκευτικά βιβλία τον ενδιαφέρουν πια, καθώς και κάποια αγαπημένα πρόσωπα, στενοί συγγενείς που τον επισκέπτονται συχνά. Το μεγαλύτερο διάστημα της μέρας το περνά διαβάζοντας και το υπόλοιπο κουβεντιάζοντας με τους υπόλοιπους κρατουμένους με τους οποίους μοιράζεται το ίδιο κελί. Οπως συνηθίζει να λέει: «Δεν περιμένω πια τίποτα από τη ζωή μου. Θέλω μόνο να εξαγνιστεί η ψυχή μου».
Το μόνο που του λείπει είναι η φύση, το κυνήγι της μπεκάτσας, αλλά και η Ουρανία. Η μικρή του ανιψιά που της έχει μεγάλη αδυναμία. Ξέρει, όμως, ότι είναι σε καλά χέρια και όταν μεγαλώσει ίσως τον συγχωρήσει που δεν μπορεί να είναι πλέον δίπλα της.
«Η κατάσταση στα κελιά είναι τριτοκοσμική»
Το μοναδικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο Διονύσης Φούκας στις φυλακές είναι το ίδιο με αυτό που αντιμετωπίζουν όλοι οι κρατούμενοι.
Οπως επεσήμανε στην «Espresso» ο γιατρός των φυλακών Παύλος Δαγρές: «Η κατάσταση είναι τριτοκοσμική. Η δυνατότητα των φυλακών είναι για 260 άτομα και είναι 540. Σε ένα κελί μπορεί να φιλοξενούνται ακόμη και επτά άτομα. Ανθρωποι με σοβαρά προβλήματα υγείας κοιμούνται στο πάτωμα».
Ο ίδιος πρόσθεσε ακόμη ότι «τα προβλήματα είναι τεράστια και δεν μπορούμε να μιλάμε για σωφρονισμό. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν τι να κάνουν, πώς να περάσουν το 24ωρό τους. Είναι στοιβαγμένοι σαν τα ποντίκια». Ακόμη, σύμφωνα με τον ίδιο, «υπάρχει και σοβαρό ιατρικό πρόβλημα. Ντρέπομαι να εξασκώ την Ιατρική υπό αυτές τις συνθήκες. Ντρέπομαι να τους βλέπω να υποφέρουν και η Πολιτεία να αδιαφορεί. Εχουν σοβαρά προβλήματα με τα δόντια τους και οδοντίατρος υπάρχει μόνο μία φορά την εβδομάδα για να δει έξι-επτά περιπτώσεις, γιατί δεν προλαβαίνει ο άνθρωπος».
Παρασκευή, Σεπτέμβριος 21, 2007 – 11:53
ΓΙΟΥΛΗ ΣΤΑΡΙΔΑ
ΦΩΤ.: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΛΦΟΜΗΤΣΟΣ
Espressonews.gr
