Πολλά μπορώ να πω για την Αριστούλα Καραγεώργου.
Στα μάτια μου έμοιαζε με αρχόντισα του Αγρινίου των χρόνων που άφησαν εποχή.
Μια κυρία η Αριστούλα με ένα πλατύ χαμόγελο και μια καλή κουβέντα στα χείλη.
Εδώ στη γειτονιά μας, στην Ηρώων Πολυτεχνείου την βλέπαμε όλοι να περνά και η αύρα της μας γεμίζε χαρά.
Ήταν και οι τρόποι της.
Μια φορά, θυμάμαι, ήταν πρωί, περνούσα από το Φιλανθρωπικό Κοινωνικό Σύλλογο Γυναικών και βλέπω την Αριστούλα να ετοιμάζει με τις άλλες κυρίες τις τσάντες με τα τρόφιμα για να μοιραστούν στον κόσμο που περίμενε απέξω.
Κι είχε για όλους μια καλή κουβέντα που τους γέμιζε δύναμη.
Όταν ανταμωνόμασταν πιάναμε το ψιλοκούβεντο, καμιά φορά με έπιανε αγκαζέ και φτάναμε στην είσοδο της πολυκατοικίας.
Αριστούλα μου αγαπημένη,
Σε ευχαριστώ που ήσουν στην ζωή μου.
Σου είμαι ευγνώμων που φώτισες τη ζωή μου με τα καλά και τρυφερά σου λόγια.
Καλό ταξίδι Αριστούλα, Αρχόντισσα!
Δήμητρα Λαοπόδη
Δημοσιογράφος
Η Αριστούλα Καραγεώργου σε ρεπορτάζ του AgrinioNet.gr
