Η μητέρα του, Ειρήνη Κεφαλά, μιλώντας στο ΔΥΤΙΚΑ FM και στη Δήμητρα Λαοπόδη, περιέγραψε τη δύσκολη διαδρομή της οικογένειας όλα αυτά τα χρόνια, αλλά και την ελπίδα που γεννά η δυνατότητα πραγματοποίησης της επέμβασης από εξειδικευμένο καρδιοχειρουργό του εξωτερικού.

Όπως ανέφερε, το πρόβλημα διαπιστώθηκε μόλις λίγες ώρες μετά τη γέννηση του Λάμπρου, όταν οι γιατροί εντόπισαν σοβαρή καρδιοπάθεια και κρίθηκε απαραίτητη η άμεση μεταφορά του σε εξειδικευμένο παιδιατρικό νοσοκομείο της Αθήνας.

Από τότε ο 16χρονος βρίσκεται υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση, με την κατάσταση της υγείας του να επιβαρύνεται σταδιακά, οδηγώντας πλέον στην ανάγκη μιας ιδιαίτερα απαιτητικής χειρουργικής επέμβασης αποκατάστασης της καρδιακής βαλβίδας.

Η οικογένεια αναζήτησε την καλύτερη δυνατή ιατρική λύση και κατέληξε σε κορυφαίο εξειδικευμένο καρδιοχειρουργό του εξωτερικού, ο οποίος διαθέτει σημαντική εμπειρία σε αντίστοιχα περιστατικά και θεωρείται από τους πλέον κατάλληλους για την επέμβαση που απαιτείται.

Παρά τη σοβαρότητα της κατάστασης, η μητέρα του Λάμπρου μίλησε με αισιοδοξία για τον γιο της, περιγράφοντάς τον ως ένα δυνατό παιδί, που έχει μάθει να ζει με τις δυσκολίες της ασθένειάς του, χωρίς να χάνει τη θετική του στάση απέναντι στη ζωή.

Την ίδια στιγμή, ένα τεράστιο κύμα αγάπης και αλληλεγγύης έχει αναπτυχθεί γύρω από την προσπάθεια στήριξης του 16χρονου, με πολίτες από το Αγρίνιο, τη Χαλκίδα αλλά και ολόκληρη την Ελλάδα να ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της οικογένειας.

Μέσα από δωρεές, κοινοποιήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και δράσεις ενημέρωσης, εκατοντάδες άνθρωποι συμβάλλουν ώστε να συγκεντρωθεί το απαιτούμενο ποσό για το ταξίδι και την επέμβαση που μπορεί να αλλάξει τη ζωή του Λάμπρου.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση για συνέχιση της προσπάθειας, επισημαίνοντας ότι ακόμη και η μικρότερη προσφορά μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμη στην κοινή προσπάθεια να δοθεί στον 16χρονο η ευκαιρία για ένα υγιές και αισιόδοξο μέλλον.

The post Συγκλονίζει η μάχη του 16χρονου Λάμπρου για τη ζωή – Συγκινητικό κύμα αλληλεγγύης για το ταξίδι ελπίδας στο εξωτερικό appeared first on agrinionet.gr.

Κλείνεις την πόρτα του άδειου δωματίου. Τακτοποιείς ένα μαξιλάρι που δεν χρειάζεται πια τακτοποίηση. Και ξαφνικά, γυρίζεις στο σαλόνι και κοιτάζεις τον άνθρωπό σου.

Για πάνω από είκοσι χρόνια, ήσασταν η «μαμά» και ο «μπαμπάς». Το πρόγραμμά σας, οι καβγάδες σας, οι χαρές σας, όλα,είχαν ως κέντρο τα παιδιά. Τώρα, ο θόρυβος σταμάτησε. Και η σιωπή αυτού του άδειου σπιτιού μπορεί να μοιάζει τρομακτική.

Είναι το Σύνδρομο της Άδειας Φωλιάς.

Όταν τα παιδιά φεύγουν, πολλοί σύζυγοι συνειδητοποιούν ότι όλα αυτά τα χρόνια λειτουργούσαν κυρίως ως «συνέταιροι» στην ανατροφή και λιγότερο ως σύντροφοι. Η ξαφνική απουσία των παιδιών αφαιρεί το κοινό θέμα συζήτησης και τον κύριο αντιπερισπασμό από τα προβλήματα της σχέσης.

Δεν είναι σπάνιο να νιώσουν οι σύντροφοι σαν δύο ξένοι στο ίδιο σπίτι. Οι ρόλοι «μαμά» και «μπαμπάς» υποχωρούν, αναγκάζοντας το ζευγάρι να κοιτάξει κατάματα τη σχέση του και να απαντήσει στο ερώτημα: «Ποιοι είμαστε εμείς οι δύο χωρίς τα παιδιά;»

Οι Δύο Όψεις του Νομίσματος

Η αντίδραση στο σύνδρομο της άδειας φωλιάς διαφέρει από ζευγάρι σε ζευγάρι:

• Η κρίση: Αν ο γάμος ήταν ήδη κλονισμένος και κρατιόταν ζωντανός μόνο «για χάρη των παιδιών», η αποχώρησή τους μπορεί να φέρει στην επιφάνεια την απόσταση, οδηγώντας μερικές φορές σε αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν «γκρίζο διαζύγιο» (διαζύγιο σε ώριμη ηλικία).
• Η αναγέννηση: Για πολλά άλλα ζευγάρια, η περίοδος αυτή λειτουργεί απελευθερωτικά. Υπάρχει περισσότερος ελεύθερος χρόνος, λιγότερο οικονομικό άγχος καθημερινότητας, μεγαλύτερη ιδιωτικότητα και η δυνατότητα να επικεντρωθούν ξανά στις δικές τους επιθυμίες.

Και πως γίνεται αυτό;

1. Αποδεχόμαστε τα συναισθήματά μας. Είναι φυσιολογικό να υπάρχει θλίψη ή μελαγχολία. Οι σύζυγοι πρέπει να μοιράζονται αυτά τα συναισθήματα χωρίς ενοχές, στηρίζοντας ο ένας τον άλλον.
2. Επενδύουμε στην επικοινωνία: Είναι η στιγμή να μάθουμε ξανά να συζητούμε για τη ζωή μας, τα όνειρά μας και τις φοβίες μας, πέρα από τα θέματα που αφορούν τα παιδιά.
3. Ανακαλύπτουμε κοινά ενδιαφέροντα: Τα ταξίδια, ένα νέο χόμπι, η γυμναστική ή οι έξοδοι με φίλους μπορούν να αναζωπυρώσουν το ενδιαφέρον και να δημιουργήσουν νέες κοινές αναμνήσεις.
4. Ζωντανεύουμε τη σχέση: Η απουσία των παιδιών προσφέρει τον απαραίτητο αυθορμητισμό και ιδιωτικότητα για να επαναπροσδιοριστεί η ερωτική και συναισθηματική ζωή του ζευγαριού.

Το σύνδρομο της άδειας φωλιάς δεν είναι το τέλος της οικογένειας, αλλά η αρχή ενός νέου κεφαλαίου. Η απομάκρυνση των παιδιών δεν σημαίνει ότι η αγάπη για αυτά μειώνεται, αλλά ότι δίνεται χώρος στην αγάπη των συζύγων να αναπνεύσει ξανά. Με υπομονή, κατανόηση και διάθεση για εξέλιξη, η «άδεια φωλιά» μπορεί να γίνει το πιο ζεστό και ώριμο καταφύγιο της κοινής τους ζωής.

Ξένια Παπαναστασίου

Κοινωνική Λειτουργός

Σπ.Τσικνιά 24 – 

Αγρίνιο 30100
τηλ. 2641052678 – κιν. 6941434495
xeniap74@gmail.comwww.xeniapapanastasiou.com 

The post «Και τώρα… τι κάνουμε οι δυο μας;» appeared first on agrinionet.gr.

Όπως ανέφερε, η συμμετοχή των γιατρών ξεπέρασε κάθε προσδοκία, παρά το γεγονός ότι οι εκλογές πραγματοποιήθηκαν μέσα στον Ιούνιο και σε τετραήμερο αργίας. Το ενιαίο ψηφοδέλτιο κατέκτησε οκτώ έδρες, συγκεντρώνοντας ποσοστό περίπου 70%.

Ο κ. Αγραφιώτης απέδωσε το αποτέλεσμα στη δουλειά που έγινε τα προηγούμενα 3,5 χρόνια, υπογραμμίζοντας ότι ο Ιατρικός Σύλλογος βγήκε στην κοινωνία, πραγματοποίησε παρεμβάσεις για ζητήματα υγείας και βρέθηκε δίπλα τόσο στους πολίτες όσο και στους γιατρούς.

Αναφερόμενος στα προβλήματα του κλάδου, έκανε λόγο για χρόνιες ελλείψεις προσωπικού, αλλά και για οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κυρίως οι ιδιώτες γιατροί, με κυριότερο ζήτημα το clawback των εργαστηριακών ιατρών.

Για τη νέα θητεία τόνισε ότι θα συνεχιστούν οι δράσεις πρόληψης και προαγωγής της υγείας, ενώ αποκάλυψε πως σχεδιάζεται για το τέλος Σεπτεμβρίου ή τις αρχές Οκτωβρίου μια εβδομάδα αφιερωμένη στα σχολεία και τους μαθητές, με ενημερωτικές δράσεις για την υγεία.

Παράλληλα, προανήγγειλε πιο δυναμικές παρεμβάσεις για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ιδιώτες γιατροί, τα νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, επισημαίνοντας ότι ο Ιατρικός Σύλλογος θα γίνει ακόμη πιο παρεμβατικός.

Σχολιάζοντας την κατάσταση στο Κέντρο Υγείας Αμφιλοχίας, όπου πραγματοποιούνται εργασίες ανακαίνισης, σημείωσε ότι το πρόβλημα φαίνεται να σχετίζεται με τον σχεδιασμό της λειτουργίας του χώρου, υπογραμμίζοντας ότι τις απαντήσεις οφείλουν να δώσουν η διοίκηση του Κέντρου Υγείας και η αρμόδια Υγειονομική Περιφέρεια.

«Θα συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα στην κοινωνία και στους συναδέλφους, με ακόμη πιο έντονη παρουσία και παρεμβάσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Γιώργος Αγραφιώτης.

The post Γιώργος Αγραφιώτης: «Ο Ιατρικός Σύλλογος βγήκε στην κοινωνία και θα συνεχίσει ακόμη πιο δυναμικά» appeared first on agrinionet.gr.

Πόσες φορές έχεις ακούσει αυτή τη φράση; Ή μάλλον, πόσες φορές την έχεις πει εσύ ο ίδιος στον εαυτό σου, κοιτάζοντας τον καθρέφτη μετά από άλλη μια εξαντλητική ημέρα;

Όλοι συναντάμε καθημερινά ανθρώπους που αποτελούν τον «βράχο» του περιβάλλοντός τους. Είναι οι αποτελεσματικοί συνάδελφοι, οι δοτικοί γονείς, οι φίλοι που τρέχουν πάντα πρώτοι στα δύσκολα. Άνθρωποι με υψηλή λειτουργικότητα, που μοιάζουν να τα καταφέρνουν όλα. Πίσω όμως από αυτή την εικόνα της απόλυτης επάρκειας, συχνά κρύβεται μια αθόρυβη, αλλά βαθιά κρίση: το σύνδρομο της επαγγελματικής και συναισθηματικής εξουθένωσης (burnout).

Το burnout δεν είναι απλώς «κούραση». Στην κοινωνική εργασία και την ψυχολογία, το προσεγγίζουμε ως ένα πολυδιάστατο σύνδρομο που προκαλείται από παρατεταμένο, μη διαχειρίσιμο στρες. Χαρακτηρίζεται από τρία βασικά στοιχεία: τη συναισθηματική εξάντληση (όπου νιώθεις ότι δεν έχεις τίποτα άλλο να δώσεις), την αποστασιοποίηση ή τον κυνισμό απέναντι στις υποχρεώσεις, και ένα έντονο αίσθημα αναποτελεσματικότητας.

Η κοινωνική πραγματικότητα σήμερα επιβραβεύει την ασταμάτητη παραγωγικότητα. Οι άνθρωποι που μαθαίνουν να ανταποκρίνονται πάντα στις προσδοκίες των άλλων, συχνά εγκλωβίζονται στον ρόλο του «φροντιστή», παραμελώντας τις δικές τους βασικές ανάγκες. Το «εσύ δεν έχεις ανάγκη» γίνεται μια κοινωνική ταμπέλα που στερεί το δικαίωμα στην ευαλωτότητα. Όταν το περιβάλλον σου θεωρεί δεδομένο ότι θα τα καταφέρεις, σταματά να ρωτά «πώς είσαι;». Κι έτσι, η απομόνωση μεγαλώνει.

Η εξουθένωση δεν είναι προσωπική αποτυχία ούτε έλλειψη ανθεκτικότητας. Είναι το αποτέλεσμα ενός συστήματος που ζητά συνεχώς να «γεμίζεις τα ποτήρια των άλλων», ενώ το δικό σου είναι πια άδειο.

Πώς μπορείς, λοιπόν, να αρχίσεις  να αδειάζεις αυτό το βάρος; Η ανάκαμψη δεν κρύβεται σε μαγικές αλλαγές, αλλά σε μικρές, ανθρώπινες νίκες:

• Το δικαίωμα στο «Όχι»: Το να βάζεις  όρια δεν είναι εγωισμός, είναι αυτοπροστασία. Κάθε φορά που λες «όχι» σε κάτι που σε  ξεπερνά, λες «ναι» στην υγεία σου.
• Μικρές παύσεις αποσυμπίεσης: Ακόμα και δέκα λεπτά απόλυτης ησυχίας μέσα στη μέρα, χωρίς οθόνες και υποχρεώσεις, βοηθούν το νευρικό σύστημα να κατεβάσει ταχύτητα.
• Επανασύνδεση με το σώμα: Η εξουθένωση «γράφει» πρώτα στο σώμα. Ο επαρκής ύπνος, ένα ζεστό γεύμα χωρίς βιασύνη ή ένας σύντομος περίπατος είναι τα πρώτα ουσιαστικά βήματα φροντίδας.
• Μοίρασμα χωρίς ενοχές: Το να παραδεχτείς σε έναν δικό σου  άνθρωπο ή σε έναν επαγγελματία ότι «κουραστήκες» σπάει τον μύθο του αλώβητου.

Η φροντίδα του εαυτού σου είναι προϋπόθεση επιβίωσης. Το να ζητάς βοήθεια δεν μειώνει τη δύναμή σου· αντίθετα, αποτελεί την απόλυτη πράξη αυτογνωσίας.

Ακόμη και οι πιο δυνατοί άνθρωποι χρειάζονται έναν ασφαλή χώρο για να αφήσουν τα βάρη τους. Δεν χρειάζεται να τα προλάβεις όλα μόνοι σου. Έχεις   κι εσείς ανάγκη — και αυτό είναι απόλυτα ανθρώπινο.

 Έχεις νιώσει ποτέ την πίεση του να πρέπει να είσαι πάντα ο «δυνατός» της υπόθεσης; Ποιοι είναι οι δικοί σου τρόποι για να «κατεβάζεις  ταχύτητα» όταν νιώθεις  ότι πιέζεσαι;

The post Δεν έχεις ανάγκη εσύ….. appeared first on agrinionet.gr.

Ένα σοβαρό περιστατικό που αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το ζήτημα της παρουσίας αδέσποτων σκύλων στον περιβάλλοντα χώρο του Νοσοκομείου Αγρινίου καταγγέλλει γυναίκα στο AgrinioNet.gr, η οποία τραυματίστηκε στην προσπάθειά της να αποφύγει σκύλο που κινήθηκε προς το μέρος της.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε αποκλειστικά στο AgrinioNet.gr, το βράδυ του Σαββάτου, λίγο μετά τις 22:00, βρισκόταν στον αύλειο χώρο του Νοσοκομείου Αγρινίου όταν αντιλήφθηκε την παρουσία πέντε αδέσποτων σκύλων, εκ των οποίων δύο ήταν μεγαλόσωμα.

Όπως περιγράφει, την ώρα που κινούνταν με το μηχανάκι της, ένα από τα σκυλιά κινήθηκε προς το μέρος της, προκαλώντας της έντονο φόβο.

«Μόλις το είδα να έρχεται προς το μέρος μου φοβήθηκα ότι θα μου επιτεθεί ή θα με δαγκώσει. Έκανα ελιγμό για να το αποφύγω και έπεσα από το μηχανάκι», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η πτώση αποδείχθηκε ιδιαίτερα σοβαρή, καθώς, όπως καταγγέλλει, υπέστη τραυματισμούς στο πρόσωπο, στο χέρι και στο πόδι, ενώ έσπασε και δόντια από το χτύπημα.

«Χτύπησα άσχημα. Έσπασαν τα δόντια μου και τραυματίστηκα σε αρκετά σημεία του σώματός μου», δήλωσε στο AgrinioNet.gr, εκφράζοντας παράλληλα την αγανάκτησή της για την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο.

Η ίδια ξεκαθαρίζει ότι προτίθεται να κινηθεί νομικά, υποστηρίζοντας ότι δεν πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά για ένα πρόβλημα που είναι γνωστό εδώ και καιρό.

Αξίζει να σημειωθεί ότι κατά καιρούς επαγγελματίες διανομείς (ντελιβεράδες), οδηγοί δικύκλων αλλά και πολίτες που επισκέπτονται το Νοσοκομείο Αγρινίου έχουν εκφράσει παράπονα και ανησυχίες για την παρουσία αδέσποτων σκύλων στον αύλειο χώρο και στους γύρω δρόμους, καταγγέλλοντας περιστατικά καταδίωξης δικύκλων και επικίνδυνες συμπεριφορές που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ατυχήματα.

Το νέο περιστατικό έρχεται να αναδείξει με τον πλέον ανησυχητικό τρόπο το ζήτημα της ασφάλειας σε έναν χώρο όπου καθημερινά προσέρχονται ασθενείς, συνοδοί, εργαζόμενοι και οχήματα έκτακτης ανάγκης. Όταν ένας πολίτης καταλήγει τραυματισμένος μέσα στον αύλειο χώρο του νοσοκομείου προσπαθώντας να αποφύγει αδέσποτο ζώο, το πρόβλημα παύει να είναι θεωρητικό και μετατρέπεται σε ζήτημα δημόσιας ασφάλειας που απαιτεί άμεσες απαντήσεις και λύσεις από τους αρμόδιους φορείς.

The post Αποκλειστικό: Γυναίκα τραυματίστηκε στον αύλειο χώρο του Νοσοκομείου Αγρινίου προσπαθώντας να γλιτώσει από αδέσποτο. VIDEO FOTO appeared first on agrinionet.gr.

Και κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά,βρίσκονται τα παιδιά.Παιδιά 17- 18 χρονών που καλούνται να αποφασίσουν- ή τουλάχιστον έτσι νιώθουν-αν θα ”πετύχουν΄΄ ή αν θα ΄΄αποτύχουν΄΄ στη ζωή τους μέσα σε λίγες ώρες εξετάσεων.

Σήμερα άκουσα πάλι τη φράση:΄΄Αν δεν περάσω θα τους απογοητεύσω όλους΄΄.

Δεν την είπε ένας ενήλικας με χρόνια στη πλάτη του. Την είπε ένα παιδί.Και σκέφτηκα πόσο βαρύ φορτίο κουβαλούν οι έφηβοι σήμερα.Όχι μόνο να γράψουν καλά.Αλλά να αποδείξουν ότι αξίζουν.

Στο γραφείο,τέτοια εποχή,βλέπω μαθητές που δεν φοβούνται μόνο τις εξετάσεις.Φοβούνται το βλέμμα των άλλων.

Την τρομακτική ερώτηση:”Πως έγραψες;”

Τη σύγκριση.

Την αποτυχία.

Την πιθανότητα να μην είναι ”αρκετοί”.

Κάποια παιδιά κλαίνε, επειδή κουράστηκαν.Κάποια, επειδή δεν αντέχουν άλλο να διαβάζουν.Κάποια, επειδή νιώθουν ενοχές όταν ξεκουράζονται.Και κάποια ,επειδή δεν ξέρουν ΠΩΣ να πούνε στους γονείς τους ,οτι φοβούνται.

Ξέρετε τι με συγκλονίζει περισσότερο;

Οτι πολλά παιδιά δεν ζητούν επιτυχία.Ζητούν αποδοχή .Να ακούσουν:”Σ΄αγαπώ.Κι ας μην τα καταφέρεις όπως περίμενες.”

”Σ΄αγαπώ.Η ζωή σου δεν τελειώνει σε μια κόλλα χαρτί.”

”Σ΄αγαπώ ……..γιατί υπάρχεις ”.

Απλά,ζεστά,ανθρώπινα.

Πόσο ανάγκη έχουν οι έφηβοι να ακούσουν κάτι διαφορετικό απο αυτό που φωνάζει η κοινωνία γύρω τους.Όχι μόνο ”Διάβασε” αλλά και ”Κοιμήσου.Φάε.Ξεκουράσου.Μίλα,αν το θες.”

Πίσω απο τους μαθητές,υπάρχουν παιδιά που ακόμα διαμορφώνονται.Παιδιά που χρειάζονται στήριξη και όχι μόνο απαιτήσεις.

Χρειάζονται  γονείς που θα αντέξουν το άγχος τους χωρίς να το μετατρέψουν σε πίεση.

Χρειάζονται ενήλικες που θα θυμούνται οτι η εφηβεία δεν είναι μόνο στόχοι και επιδόσεις .Είναι και ευαλωτότητα.

Και ίσως τελικά, αυτό να είναι το πιο σημαντικό που χρειάζεται να  θυμόμαστε  όλοι αυτές τις μέρες .

Οι Πανελλαδικές μπορούν να κρίνουν μια σχολή.Οχι την αξία ενός ανθρώπου.

Κανένας βαθμός δεν μπορεί να μετρήσει την καλοσύνη,την ευαισθησία,τη δύναμη,τη μοναδικότητα και το φως που φέρνει μαζί του κάθε παιδί.

Ίσως λοιπόν,αντί να ρωτάμε συνεχώς ”Πόσο έγραψες; Πέρασες ;” να κάνουμε από σήμερα,απο τώρα, την αρχή, με το ”Πως είσαι πραγματικά; Πως νιώθεις;”Κι αυτή η ερώτηση ”ξεκλειδώνει” τις καρδιές όλων μας.Μικρών και μεγάλων,μαθητών και γονέων.

Σας το υπόσχομαι…….

Ξένια Παπαναστασίου

Κοινωνική Λειτουργός

Σπ.Τσικνιά 24 

The post Ξένια Παπαναστασίου: Πανελλαδικές ή αλλιώς το family thriller  του καλοκαιριού appeared first on agrinionet.gr.

Συμμετοχή της Αντιπεριφερειάρχη A. Μαστοράκου στο Leadership Course του WHO/Europe στο Μπιλμπάο

Η Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας, Άννα Μαστοράκου, συμμετείχε στο διεθνές Leadership Course «Ageing is Living: Unlocking the Potential of Population Ageing», το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Μπιλμπάο της Ισπανίας, από τις 13 έως τις 15 Μαΐου 2026, με τη διοργάνωση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας / Περιφερειακού Γραφείου Ευρώπης σε συνεργασία με το Nagusi Intelligence Center της Περιφερειακής Κυβέρνησης της Bizkaia.

Η συμμετοχή της Αντιπεριφερειάρχη προέκυψε μέσω μιας ανταγωνιστικής διαδικασίας, μεταξύ άνω των 800 υποψηφίων. Η επιλογή της βασίστηκε στο επαγγελματικό και θεσμικό της προφίλ και στη σαφή συνάφεια του ρόλου της με τους στρατηγικούς στόχους του προγράμματος.

Το Leadership Course αποτελεί εμβληματική πρωτοβουλία του WHO/Europe και συνδέεται με τη νέα Περιφερειακή Στρατηγική «Ageing is Living: A Strategy for Promoting a Lifetime of Health and Well-being in the WHO European Region 2026–2030», με στόχο την ενίσχυση της ηγεσίας σε επίπεδο συστημάτων, την προώθηση της υγιούς γήρανσης, την αναβάθμιση της μακροχρόνιας φροντίδας και τη διαμόρφωση πολιτικών που ανταποκρίνονται στις δημογραφικές προκλήσεις της εποχής.

Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, ως ενεργό μέλος του Regions for Health Network – RHN του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, συμμετέχει σταθερά στον ευρωπαϊκό διάλογο για τη δημόσια υγεία, την πρόληψη, την ανθεκτικότητα των συστημάτων και τη διαμόρφωση ηλικιακά φιλικών περιβαλλόντων.

Παράλληλα, αναδείχθηκε η ανάγκη ενίσχυσης της περιφερειακής διακυβέρνησης, της διατομεακής συνεργασίας, της σταθερής χρηματοδότησης, της συμμετοχής των δήμων και της καλύτερης σύνδεσης των πολιτικών δημόσιας υγείας, κοινωνικής φροντίδας, περιβάλλοντος, πολιτικής προστασίας και τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η Αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας δήλωσε: «Η γήρανση του πληθυσμού δεν είναι απλώς μια δημογραφική πρόκληση. Είναι μια νέα πραγματικότητα που απαιτεί πολιτικές με επίκεντρο την πρόληψη, την αξιοπρέπεια, την αυτονομία και την ενεργό συμμετοχή των ανθρώπων σε κάθε ηλικία. Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, μέσα από τη συνεργασία της με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας και το Regions for Health Network, έχει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει διεθνή τεχνογνωσία και να τη μετατρέψει σε συγκεκριμένες πολιτικές και δράσεις για τους πολίτες μας. Στόχος μας είναι να διαμορφώσουμε περιβάλλοντα πιο φιλικά, πιο ανθεκτικά και πιο συμπεριληπτικά για τους ηλικιωμένους, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία»

The post Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας στον ευρωπαϊκό διάλογο για την Υγιή Γήρανση appeared first on agrinionet.gr.

Η επικαιρότητα. Μια συνθήκη διαρκώς μεταβαλλόμενη, που το τελευταίο διάστημα επαναφέρει στο προσκήνιο με το πιο σκληρό και απάνθρωπο τρόπο ζητήματα που αφορούν και δοκιμάζουν την ψυχική ανθεκτικότητα όλων μας.

Υπάρχουν ειδήσειςπου δεν τις “διαβάζεις” απλώς.Τις νιώθεις να κάθονται μέσα σου πιο βαριά απ’ όσο θα ήθελες.Η απώλεια ενός εφήβου σε δυστύχημα  με πατίνι είναι μία απ αυτές τις στιγμές.Γιατί πίσω απο τον τίτλο και τις λέξεις ,υπάρχει πάντα ένα παιδί, που δεν πρόλαβε να μεγαλώσει και μία οικογένεια που καλείται να μάθει να αναπνέει διαφορετικά, απο τη μια στιγμή στην άλλη.

Σε τέτοιες στιγμές,ο εύκολος δρόμος είναι οι κρίσεις και οι απόλυτες απαντήσεις.Ο δύσκολος,αλλά πιο ουσιαστικός,είναι να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε.Οχι για να δικαιολογήσουμε,αλλά για να δούμε τι συμβαίνει γύρω μας και μέσα μας ,όταν μεγαλώνουμε παιδιά σε ένα κόσμο που κινείται ταχύτατα και δεν προλαβαίνουμε να τον επεξεργαστούμε

ΕΦΗΒΕΙΑ Μια ηλικία ανάμεσα στο “θέλω” και “μπορώ”.

Η εφηβεία είναι μία περίοδος γεμάτη ένταση,ανάγκη για ελευθερία,εξερεύνηση αλλά και ανάγκη για αποδοχή.Ο ‘εφηβος δεν είναι ούτε παιδί ,ούτε ενήλικας.Θέλει να δοκιμάσει τα όριά του,να νιώθει δυνατός και να ξεχωρίζει.Όμως ,έχει και μια βαθιά ανάγκη για ασφάλεια ,ακόμα κι αν δεν το παραδέχεται.Αυτό  το “διπλό” είναι που κάνει την εφηβεία τόσο όμορφη αλλά και τόσο ευάλωτη,αφού η παρόρμηση πολλές φορές προηγείται της σκέψης

ΤΑ ΟΡΙΑ.Οχι τοίχοι αλλά χέρια που κρατούν .

Τις περισσότερες φορές η λέξη “’όρια” ακούγεται σκληρή και άκαμπτη,πόση τρυφερότητα όμως κρύβει…..Πίσω απο ένα παιδί που μαθαίνει να περπατάει είναι δύο χέρια που δεν το εμποδίζουν να προχωρήσει,απλά το βοηθούν να μην πέσει.

Για έναν έφηβο,τα όρια δεν χρειάζεται να είναι πολλά.Χρειάζεται όμως να είναι σταθερά και καθαρά.Δεν θα τα επιβάλλουμε απο τη θέση εξουσίας του γονέα-επειδή το λέω εγώ-Τότε,.είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα αποτύχει η όλη προσπάθεια.Τα όρια χτίζονται μέσα απο τη σχέση και τη συνδιαλλαγή με το παιδί.

ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ.Οι άνθρωποι που προσπαθούν μέσα σε πίεση

Είναι εύκολο να μιλάμε για γονεική ευθύνη.Στη πραγματικότητα ,οι γονείς προσπαθούν για την  καθημερινή διαβίωση,φορτωμένοι ,κυριολεκτικά,με άγχος και ενοχές .Συχνά χωρίς αρκετή υποστήριξη.

Κανένας γονιός δεν έχει όλες τις απαντήσεις.Οι περισσότεροι κινούνται ανάμεσα στο “να προστατεύσω “ και στο να “αφήσω χώρο”.Αυτό το ανάμεσα όμως είναι εξουθενωτικό.

Είναι σημαντικό ,να είναι παρόντες στη ζωή του παιδιού τους.Να μιλούν και να ακούν.Να  θέτουν όρια ,όχι απο φόβο ,αλλά απο νοιάξιμο κι απο φροντίδα.Και κυρίως,να αντέχουν οτι το παιδί τους ,κάποια στιγμή ,θα διαφωνήσει,θα αντιδράσει και ίσως ,για λίγο ,θα απομακρυνθεί.Αυτό δεν σημαίνει ότι χάνεται η σχέση.Αντίθετα,δοκιμάζεται και δυναμώνει.

ΤΑ ΠΑΤΙΝΙΑ .Η ΤΑΧΥΤΗΤΑ ΚΑΙ Η ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΗ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΕ ΜΕΝΑ.

Είναι εύκολα ,γρήγορα ,διασκεδαστικά,απλά,άρα και ασφαλή’. Ομως δεν είναι πάντα έτσι.Η απροσεξία ,η βιασύνη ,η υπερεκτίμηση του έφηβου εαυτού,αλλά και η απουσία προστατευτικού εξοπλισμού,μπορούν να αποβούν επιζήμιες.

Πέρα απο την ενημέρωση και την συνολική  προώθηση μιας διαφορετικής κουλτούρας (μην ξεχνάμε εξάλλου οτι τα παιδιά κάνουν ο.τι βλέπουν όχι ο,τι ακουν) ,το κλειδί βρίσκεται πάλι στη σχέση γονέα και παιδιού.

Αν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κρατήσουμε απο αυτή την τραγωδία είναι ίσως η ανάγκη να ξανασυναντηθούμε  μέσα στην οικογένειά μας.Να μιλήσουμε περισσότερο,να ακούμε πιο βαθιά,να βάζουμε όρια χωρίς ντροπή και χωρίς ενοχή.

Ας θυμόμαστε ότι πολλές φορές το ¨΄οχι¨που λέει ένας γονιός σήμερα μπορεί να είναι αυτό που θα προστατεύσειτη ζωή ενός παιδιού αύριο.

The post Όρια στην εφηβεία, γονεική ευθύνη και η ανθρώπινη πλευρά μιας δύσκολης εποχής, με αφορμή ένα τραγικό περιστατικό με πατίνι….. appeared first on agrinionet.gr.

Στο πλαίσιο της δράσης θα πραγματοποιηθούν δωρεάν:

• προληπτικός έλεγχος ακουστικής ικανότητας με αξιολόγηση από ιατρό ωτορινολαρυγγολόγο,
• σύντομο τεστ αξιολόγησης γνωστικών λειτουργιών για άτομα άνω των 60 ετών,
• μέτρηση σακχάρου αίματος.

Η εκδήλωση στοχεύει στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης διάγνωσης προβλημάτων υγείας που σχετίζονται με την ακοή, τις γνωστικές λειτουργίες και τον σακχαρώδη διαβήτη.

Η δράση υλοποιείται με πρωτοβουλία της Διεύθυνσης Κοινωνικής Προστασίας & Δημόσιας Υγείας του Δήμου Αγρινίου, με την στήριξη του Ιατρικού Συλλόγου Αγρινίου, του Ομίλου Inner Wheel Αγρινίου και του Συλλόγου Διαβητικών Αγρινίου, καθώς και την ευγενική υποστήριξη της Akoustica Medica.

The post Δωρεάν προληπτικός έλεγχος ακοής, γνωστικών λειτουργιών και σακχάρου αίματος στο Αγρίνιο appeared first on agrinionet.gr.

Η πρόληψη  είναι  ένας από τους πιο ουσιαστικούς πυλώνες δημόσιας υγείας και κοινωνικής συνοχής. Και αυτό γίνεται σήμερα περισσότερο εμφανές από ποτέ.

Το Κέντρο Πρόληψης των Εξαρτήσεων και Προαγωγής της Ψυχοκοινωνικής Υγείας Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας «ΟΔΥΣΣΕΑΣ» στην Αιτωλοακαρνανία επιτελεί εδώ και περισσότερα από 25 χρόνια ένα πολυεπίπεδο και εξαιρετικά σημαντικό έργο στην τοπική κοινωνία. Μέσα από προγράμματα πρωτογενούς και δευτερογενούς πρόληψης βρίσκεται καθημερινά δίπλα σε μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς, νέους ανθρώπους, στελέχη υγείας, φορείς πρόνοιας, στελέχη της Ελληνικής Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης αλλά και σε κάθε πολίτη που χρειάζεται συμβουλευτική και ψυχοκοινωνική υποστήριξη.

Παράλληλα, εξαιτίας της μεγάλης έλλειψης δομών ψυχικής υγείας στην Αιτωλοακαρνανία, το Κέντρο καλύπτει καθημερινά κρίσιμα κενά, διαχειριζόμενο εισαγγελικές παραγγελίες από τις Εισαγγελίες Αγρινίου και Μεσολογγίου, παραπομπές από το Κέντρο Ψυχικής Υγείας, το ΚΕ.Δ.Α.Σ.Υ. και ιδιώτες ψυχιάτρους, παρέχοντας όλες τις υπηρεσίες του δωρεάν προς την κοινωνία.

Το ζήτημα που έχει προκύψει με το νέο νομοθετικό πλαίσιο για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση αφορά ουσιαστικά δύο πολύ σοβαρούς άξονες.

Ο πρώτος αφορά τους ίδιους τους εργαζόμενους και επιστήμονες των Κέντρων Πρόληψης. Ανθρώπους με πολυετή εμπειρία, εξειδικευμένη κατάρτιση και βαθιά γνώση της τοπικής κοινωνίας, οι οποίοι εδώ και δεκαετίες υπηρετούν με συνέπεια έναν εξαιρετικά απαιτητικό και ευαίσθητο τομέα. Η αβεβαιότητα που δημιουργείται για το εργασιακό τους μέλλον δεν αποτελεί μόνο ένα σοβαρό εργασιακό ζήτημα. Επηρεάζει αναπόφευκτα και την ίδια την ποιότητα και τη συνέχεια του έργου που παρέχουν. Δεν μπορεί μια τόσο κρίσιμη κοινωνική υπηρεσία να λειτουργεί υπό καθεστώς διαρκούς ανασφάλειας για τους ανθρώπους που τη στηρίζουν.

Ο δεύτερος και ίσως ακόμη σημαντικότερος άξονας αφορά την ίδια την κοινωνία. Σε μια εποχή όπου οι εξαρτήσεις έχουν πολλαπλασιαστεί και αλλάξει μορφή – από τις ουσίες έως τον τζόγο, το αλκοόλ, το διαδίκτυο, το ηλεκτρονικό στοίχημα και τις νέες συμπεριφορικές εξαρτήσεις – η ανάγκη για πρόληψη και ψυχική ενδυνάμωση γίνεται ολοένα και πιο επιτακτική, ιδιαίτερα για τους νέους ανθρώπους.

Η πρόληψη σήμερα δεν αφορά μόνο την αποφυγή μιας εξάρτησης. Αφορά την ψυχική ανθεκτικότητα, την αυτοεκτίμηση, την κοινωνική σύνδεση, την ενδυνάμωση της οικογένειας και της σχολικής κοινότητας. Αφορά τη δυνατότητα μιας κοινωνίας να προλαμβάνει κρίσεις πριν αυτές γίνουν μη αναστρέψιμες.

Η υποβάθμιση ή η αποδυνάμωση τέτοιων δομών δεν θα έχει μόνο κοινωνικό κόστος αλλά και σοβαρό οικονομικό κόστος για το ίδιο το κράτος. Γιατί όταν η πρόληψη απουσιάζει, οι συνέπειες επιστρέφουν πολλαπλάσιες μέσα από την αύξηση των προβλημάτων ψυχικής υγείας, της παραβατικότητας, της βίας, των εξαρτήσεων και της πίεσης προς το δημόσιο σύστημα υγείας και τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Η πρόληψη δεν είναι δαπάνη. Είναι επένδυση για μια πιο υγιή, ασφαλή και ανθεκτική κοινωνία.

Για τον λόγο αυτό απαιτείται ξεκάθαρη θέση και δημόσια δέσμευση από όλους τους βουλευτές της Αιτωλοακαρνανίας και ιδιαίτερα από τους κυβερνητικούς βουλευτές, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση της λειτουργίας των Κέντρων Πρόληψης, η δημόσια χρηματοδότησή τους και η εργασιακή ασφάλεια των ανθρώπων που υπηρετούν έναν τόσο κρίσιμο κοινωνικό ρόλο.

Η ψυχική υγεία και η πρόληψη δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως υποσημείωση ενός νομοσχεδίου. Αφορούν την ίδια τη συνοχή, την ασφάλεια και το μέλλον της κοινωνίας μας.

*ο Ανδρέας Σκαρτσάρης είναι Φαρμακοποιός , Πρόεδρος Δ.Σ. του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Αγρινίου και μέλος Δ.Σ. του Κ.Π. Οδυσσέας.

The post Ανδρέας Σκαρτσάρης: Η πρόληψη σε αβεβαιότητα. appeared first on agrinionet.gr.