της Εμμανουέλα Κομματά

Οι πτώσεις είναι από τις κυριότερες αιτίες διαταραχών στην ποιότητα ζωής και υγείας των ατόμων Τρίτης ηλικίας.

Κατά 5% μια πτώση οδηγεί σε κάταγμα στους ηλικιωμένους, με 90% συχνότερα να συμβαίνει στα κάτω άκρα, ενώ από τα κατάγματα ισχίου που χρειάζονται νοσηλεία 9 στα 10 οφείλονται σε πτώση. Άλλες περιοχές που βλέπουμε συχνά τραυματισμούς είναι ο καρπός, η ποδοκνημική, το μηριαίο οστό και η σπονδυλική στήλη.

Τα άτομα άνω των 65 ετών κατά 30-40%θα παρουσιάσουν τουλάχιστον μια πτώση ετησίως,ενώ το ποσοστό ανέρχεται στο 50% για όσους άνω των 80. Τα στατιστικά επίσης επιδεικνύουν ότι 50 με 60% των πτώσεων συμβαίνουν στο σπίτι. Είναι λοιπόν φανερό ότι όσο ο μέσος όρος ζωής του ανθρώπου αυξάνει,τόσο αυξάνει το ποσοστό αυτών που κινδυνεύουν από πτώση και μάλιστα σε οικείο περιβάλλον. Άλλωστε σύμφωνα με τα στατιστικά, η Ελλάδα είναι η δεύτερη χώρα στην Ευρώπη με τον μεγαλύτερο ηλικιωμένο πληθυσμό και έβδομη στον κόσμο.

Αιτίες αυξημένου ρυθμού πτώσεων των ηλικιωμένων

– Καρδιολογικές παθήσεις οι οποίες οδηγούν σε διαταραχές αρτηριακής πίεσης και καρδιακού ρυθμού.

– Νευρολογικές παθήσεις όπως Parkinson , γεροντική άνοια, αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια, μουδιάσματα και αδυναμίαάκρων κ.α.

– Επιτακτική ούρηση πολλές φορές κατά τη διάρκεια της νύκτας.

– Μειωμένη ακοή και όραση.

– Ορθοπεδικές διαταραχές Τρίτης ηλικίας, δηλαδή έλλειμα μυϊκής μάζας (σαρκοπενία) και δύναμης, δυσκαμψία, χρόνιος πόνος (αρθρίτιδες) οι οποίες επηρεάζουν την αίσθηση θέσης άκρου στον χώρο (ιδιοδεκτικότητα).

– Λόγω των παραπάνω παθήσεων συνήθως είναι απαραίτητη η φαρμακευτική αγωγή (όπως μυοχαλαρωτικά, διουρητικά, αντικαταθλιπτικάκλπ.)  που μπορεί να προκαλέσουν ζάλη , υπόταση και υπνηλία.

– Περιβαλλοντικοί παράγοντες, όπως ολισθηρά πατώματα και υποδήματα, ύπαρξη σκάλας , χαλιά και άλλα εμπόδια στην διαρρύθμιση του σπιτιού αλλά και ο ανεπαρκής φωτισμός.

Όλοι οι παραπάνω παράγοντες επηρεάζουν τη φυσιολογικήαλληλεπίδραση των αιθουσαίων, ιδιοδεκτικών και οπτικών μηχανισμών, με αποτέλεσμα ο ηλικιωμένος να αδυνατεί να διατηρήσει την στατική και δυναμική του ισορροπία,που αποτελεί την κύρια αιτία πτώσης των ηλικιωμένων.

Ο ρόλος της Φυσικοθεραπείας

Εφόσον επιτευχθεί σωστή διαχείριση προβλημάτων υγείας από τον θεράποντα ιατρό, ο φυσικοθεραπευτής θα αξιολογήσει τον ηλικιωμένο και θα δημιουργήσει ένα πλάνο αποκατάστασης με βάσητις λειτουργικές ικανότητες και στόχους του.

Η φυσικοθεραπείαστον ηλικιωμένο μπορεί να ξεκινήσει από κλινήρη κατάστασηαναλόγως των συνεπειών της πτώσης και καθώς βελτιώνεται να συμμετάσχει προοδευτικά σε εξατομικευμένο πρόγραμμα άσκησης. Ένα τέτοιο πρόγραμμα περιλαμβάνει:

-ασκήσεις ενδυνάμωσης και ευλυγισίας (διατάσεις, ασκήσεις με βάρη και λάστιχακλπ.)

-ασκήσεις ισορροπίας και ιδιοδεκτικότητας

-επανεκπαίδευση βάδισης με ή χωρίς τη χρήση βοηθημάτων.

Η φυσικοθεραπεία είναι συχνά συνδυαζόμενημε ήπια άσκηση όπως 30 λεπτά περπάτημα 3-4 φορές την εβδομάδα, το οποίο βοηθά στην επανάκτηση της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας.

Σύμφωνα με έρευνες, ομαδικά και ατομικά προγράμματα εξειδικευμένης θεραπευτικής άσκησης επιβλεπόμενα από φυσικοθεραπευτέςσυνεισφέρουν σημαντικά στην πρόληψη τον πτώσεων (29% και 32% αντίστοιχα).Παράλληλα, έχει αποδειχθεί, ότι η συμμετοχή σε πρόγραμμα μέτριας άσκησης τουλάχιστον 150 λεπτών εβδομαδιαίως μειώνει τον κίνδυνο πτώσεων κατά 23%.

Εφόσον ο ασθενής επανακτά την ικανότητα βάδισης του,ο φυσικοθεραπευτής πρέπει να υποδείξει παρεμβάσεις για να ένα πιο ασφαλές οικιακό περιβάλλον. Κάποιες από αυτές είναι οι χειρολαβές σε ορισμένα σημεία του σπιτιού, αντιολισθητικά υποδήματα και πατάκια, απομάκρυνση εμποδίων και χαλιών, κινητικά βοηθήματα(μπαστούνι, ΠΙ) για καλύτερη καθημερινή εργονομία και βάδιση εντός και εκτός σπιτιού.

Η φυσικοθεραπεία και η θεραπευτική άσκηση μειώνουν τηννοσηρότητα και τον χρόνοακινησίας τα οποία θα είχαν σημαντικές επιβαρύνσεις στο ηλικιωμένο άτομο (κατακλίσεις, δυσκαμψίες, καρδιοαναπνευστικές διαταραχές κλπ.). Παράλληλα, με την γρηγορότερη ανάκαμψη, ελαττώνεται  ο χρόνος νοσοκομειακής νοσηλείας και επομένωςοι δαπάνες της δημόσιας υγείας. Μέσω της άσκησης ανακτάται η αυτοπεποίθησηκαι αποβάλλετε ο φόβος μελλοντικής πτώσηςπου συχνά έχει ως συνέπεια την ακινητοποίησή του ηλικιωμένου.

Συμπερασματικά , η φυσικοθεραπεία είναι αναντικατάστατη για την επαναφορά της λειτουργικής ικανότητας και ανεξαρτησίας του ατόμου Τρίτης ηλικίας.

Αναφορές- βιβλιογραφία

Loureiro V, Gomes M, Loureiro N, Aibar-Almazán A, Hita-Contreras F. Multifactorial Programs for Healthy Older Adults to Reduce Falls and Improve Physical Performance: Systematic Review. Int J Environ Res Public Health. 2021 Oct 15;18(20):10842. doi: 10.3390/ijerph182010842. PMID: 34682586; PMCID: PMC8535839.

Sun M, Min L, Xu N, Huang L, Li X. The Effect of Exercise Intervention on Reducing the Fall Risk in Older Adults: A Meta-Analysis of Randomized Controlled Trials. Int J Environ Res Public Health. 2021 Nov 29;18(23):12562. doi: 10.3390/ijerph182312562. PMID: 34886293; PMCID: PMC8657315.

Catherine Sherrington, Anne Tiedemann,Physiotherapy in the prevention of falls in older people,Journal of Physiotherapy,Volume 61, Issue 2, 2015,,Pages 54-60,

Tinetti, ME. Clinical practice. Preventing falls in elderly persons. N Engl J Med 2003;348:42.

https://psf.org.gr/physio_det.php?id=18

The post Η Φυσικοθεραπεία στην πρόληψη πτώσεων appeared first on agrinionet.gr.

 της Εμμανουέλα Κομματά

Για να καταλήξει ένα άτομο σε προγραμματισμένο χειρουργείο μυοσκελετικής φύσεως (συνήθωςαρθροπλαστική ισχίου ή γόνατος) το πιο πιθανόν είναι η φυσική του κατάσταση να έχει σημαντικά επιβαρυνθεί και να αντιμετωπίζει αξιοσημείωτα εμπόδια στην εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων. Η διάρκεια αναμονής ενός τέτοιου χειρουργείου μπορεί να είναι εβδομάδες ή και μήνες , χρονικό διάστημα κατά το οποίο μια πάθηση σαν την οστεοαρθρίτιδα γόνατος ή ισχίου μπορεί να εξελιχθεί εις βάρος της υγείας και λειτουργικότητας του ατόμου. Γι’ αυτό το λόγο είναι πολλές οι περιπτώσεις που οι ασθενείς φθάνουν στην επέμβαση σε χειρότερη κατάσταση σε σχέση με την αρχική διάγνωση. Αυτή ηεπιδείνωσηοφείλεται στον πόνο , την κόπωση, αλλά και το άγχος , οδηγώντας σε μια πιοκαθιστική καθημερινότητα η οποία θα επηρεάσει το καρδιοαγγειακό και αναπνευστικό σύστημα, αφού οι ασθενείς αναγκάζονται να μειώσουν την κινητικότητα τους.

Από την άλλη πλευρά, ένα μεγάλο χειρουργείο προκαλεί πόνο , αύξηση του καταβολισμού και ζήτησης οξυγόνου του οργανισμού , τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε μετεγχειρητικές επιπλοκές και περαιτέρω μείωση της σωματικής ικανότητας του ατόμου.Είναι επίσης γνωστό στη βιβλιογραφία πως τα ποσοστά νοσηρότητας και θνησιμότητας είναι μεγαλύτερα στους χειρουργημένους οι οποίοι εμφάνιζαν ‘πτωχότερη’ σωματική ενεργητικότητα προ-εγχειρητικά.

Έτσι λοιπόν, για την αντιστάθμιση της αδράνειας μία περίοδος προ-εγχειρητικής φυσικοθεραπείας (prehabilitation) μπορεί να είναι ωφέλιμη. Η βασική ιδέα πίσω από το prehabilitation είναι η αύξηση της φυσικής κατάστασης ως προετοιμασία για την χειρουργική επέμβαση. Αυξάνοντας την λειτουργία του, ο ασθενής θα μπορέσει να ανταπεξέλθει στους σωματικούς και ψυχολογικούς στρεσογόνους παράγοντες της όλης διαδικασίας, απαιτώντας λιγότερη παρέμβαση μετεγχειρητικά. Ακόμη, θα χρειαστεί μικρότερος χρόνος ανάρρωσης , λιγότερη ‘εξάρτηση’ από επαγγελματίες φροντίδας και θα επιτύχει ταχύτερη επιστροφή στις δραστηριότητες του.

Ένας φυσικοθεραπευτής λοιπόν, είναι σε θέση να σχεδιάσει ένα κατάλληλο προ-εγχειρητικό πρόγραμμα , εξατομικευμένο στις ανάγκες του κάθε ασθενή χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα για να επιτύχει διαφορετικούς στόχους.

Φυσικοθεραπευτικά  μέσα και οφέλη :

– ManualTherapy : για την διατήρηση ελαστικότητας και αποφυγή παχύνσεων του αρθρικού θύλακος με στόχο την διατήρηση του εύρους κίνησης της άρθρωσης.

– Φυσικά μέσα : για την μείωση του πόνου και της φλεγμονής.

– Αερόβια άσκηση :για την διατήρηση της λειτουργίας του καρδιαγγειακού και αναπνευστικού συστήματος.

– Ασκήσεις ενδυνάμωσης : για την διατήρηση καλής ενεργοποίησης μυικών ομάδων που θα επηρεαστούν από την χειρουργική επέμβαση.

– Ασκήσεις σταθεροποίησης κορμού- λεκάνης, ισορροπίας και ιδιοδεκτικότητας : για καλύτερο έλεγχο στάσης και βάδισης μετεγχειρητικά.

– Εκπαίδευση /Συμβουλευτική : συζήτηση εργονομικών αλλαγών, τρόπων αυτό-εξυπηρέτησης , τρόπου αλλαγών θέσεων, χρήσης βοηθημάτων κλπ που θα χρειαστούν μετεγχειρητικά. Συζήτηση ανησυχιών και ανάθεση ρεαλιστικών χρόνων και στόχων στην μετεγχειρητική αποκατάσταση.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί πως η προ-εγχειρητική φυσικοθεραπεία σε έρευνες πολλών χωρών έχει μειώσει το κόστος τόσο για το δημόσιο σύστημα υγείας αφού μειώνονται οι ημέρες νοσηλείας, αλλά και για τον ίδιο τον ασθενή αφού δεν χρειάζεται την ίδια κατ’ οίκον μετεγχειρητική φροντίδα.

Ξεκάθαρα λοιπόν, η συμμετοχή σε ένα φυσικοθεραπευτικό προ-εγχειρητικό πρόγραμμα προσφέρει σωματικά, ψυχολογικά και οικονομικά οφέλη, αυξάνοντας παράλληλα τα ποσοστά επιτυχίας ενός χειρουργείου.

Βιβλιογραφία

Moyer, Rebecca PT, PhD1,a; Ikert, Kathy PT2; Long, Kristin PT3; Marsh, Jacquelyn PhD4 The Value of Preoperative Exercise and Education for Patients Undergoing Total Hip and Knee Arthroplasty, JBJS Reviews: December 2017, Volume 5, Issue12-p e2

Punnoose, A., Weiss, O., Khanduja, V., & Rushton, A. B. (2019). Effectiveness of prehabilitation for patients undergoing orthopaedic surgery: protocol for a systematic review and meta-analysis. BMJ open, 9(11), e031119

Ross Alexander Chesham &Sivaramkumar Shanmugam (2016) Does preoperative physiotherapy improve postoperative, patient-based outcomes in older adults who have undergone total knee arthroplasty? A systematic review, Physiotherapy Theory and Practice, 33:1, 9-30

Ianthe Boden et. al (2020), Preoperative physiotherapy is cost-effective for preventing pulmonary complications after major abdominal surgery: a health economic analysis of a multicentre randomised trial, Journal of Physiotherapy,Volume 66, Issue 3, Pages 180-187,ISSN 1836-9553

The post Τι είναι η προ-εγχειρητική φυσικοθεραπεία και ο ρόλος της appeared first on agrinionet.gr.

Το αυχενικόσύνδρομο ή αυχεναλγία ορίζεται ως πόνος στην περιοχή του αυχένα με ή χωρίς παρουσία αντανακλώμενου πόνου σε ένα ή και τα δύο άνω άκρα.

Σύμφωνα με μελέτες η αυχεναλγία είναι στη λίστα με τις τέσσερις πιο συχνές αιτίες δυσλειτουργίας μετά την οσφυαλγία (πόνος στην περιοχή της μέσης) ,την κατάθλιψη και τις αρθρίτιδες.

Θεωρείται ότι 50% του πληθυσμού κάποια στιγμή στη διάρκεια ζωής του θα αισθανθεί πόνο στον αυχένα, και παρότι ανά τις έρευνες τα ποσοστά ποικίλλουν, κατά μέσο όρο το ετήσιο ποσοστό αυχεναλγίας φτάνει το 37%. Η βιβλιογραφία ωστόσο συμφωνεί ότι μεταξύ ανδρών και γυναικών η πάθηση επικρατεί στις γυναίκες.

Παράγοντες που έχουν συσχετιστεί με την παρουσία αυχεναλγίας είναι η κατάθλιψη , το στρες , οι ‘κακές’ στρατηγικές αντιμετώπισης προβλήματος , οι διαταραχές ύπνου , το κάπνισμα και η καθιστική ζωή.

Κατηγορίες

• Με βάση την συχνότητα/ περίοδο επεισοδίου

Χωρίζεται σε οξεία (με διάρκεια λιγότερο των 6 εβδομάδων), σε υποξεία (με διάρκεια λιγότερη ή ίση των 3 μηνών) και χρόνια ( διάρκεια μεγαλύτερη των 3 μηνών).

• Με βάση το μηχανισμό / αιτία

Χωρίζεται σε μηχανική αυχεναλγία, νευροπαθής και τέλος δευτερεύουσα λόγω άλλων αιτιών (πχ καρδιολογικής αιτιολογίας).

Τα πιο συχνά αίτια αυχεναλγίας είναι μηχανικά και νευρογενή :

• κατάχρηση- μυική κόπωση πολλές φορές λόγω στάσης σώματος ,καθιστικής ζωής και εργασίας.
• Μικρο-κακώσεις μικρών αυχενικών αρθρώσεων ( facetjoints)
• Αρθρίτιδα σπονδυλικών αρθρώσεων και δημιουργία οστεοφύτων στην περιοχή
• ‘Whiplash’ τραυματισμός : λόγω απότομης προσθιοπίσθιας κίνησης της κεφαλής που οδηγεί σε τραυματισμούς συνδέσμων , αρθρώσεων και μυών της αυχενικής περιοχής. Τέτοιου είδους τραυματισμός ,μπορεί να επέλθει και κατά την διάρκεια άθλησης ή σωματικής σύγκρουσης.
• Κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου ( ΚΜΔ) με ή χωρίς πίεση νευρικής αυχενικής ρίζας
• Οστεοπόρωση
• Σπονδυλολίσθηση (μετακίνηση σπονδύλου σε σχέση με τον υποκείμενό του)
• Στένωση σπονδυλικού σωλήνα ( λόγω κήλης ΜΔ ή οστεοφύτων αρθρίτιδας)

Πόνος στον αυχένα μπορεί να προέρχεται και από κάποιο αυτοάνοσο νόσημα , να οφείλεται σε καρδιαγγειακή αιτιολογία ή καρκίνο, γι’ αυτό η επίσκεψη στον θεράποντα ιατρό είναι απαραίτητη για να επιτευχθεί διαφοροδιάγνωση.

Πιο συχνά συμπτώματα

-Πόνος στον αυχένα και στους ώμους (οπίσθια περιοχή)

-Περιορισμός κίνησης κεφαλής (δυσκαμψία)

-Αναφερόμενος πόνος στα άνω άκρα (νευροπαθής αιτιολογία)

-Αίσθημα ζάλης , αστάθειας

-Αυχενογενής πονοκέφαλος:

είναι συχνά παρών σε περιπτώσεις χρόνιας αυχεναλγίας και οφείλεται σε δυσλειτουργία των άνω αυχενικών σπονδύλων και νευρικών ριζών (Α1-Α2-Α3) καθώς και των περιοχών που αυτές νευρώνουν (αρθρώσεις , συνδέσμους, δίσκους, μύες).Ο πόνος αντανακλά συνήθως στην μια πλευρά του προσώπου και μοιάζει με ημικρανία, επιδεινώνεται με κινήσεις ή παρατεταμένες στάσεις του αυχένα και παρατηρείται πόνος στην ψηλάφηση στων άνω αυχενικών αρθρώσεων. Συχνά υπάρχουν και triggerpoints σε μύες της περιοχής (άνω τραπεζοειδής , ανελκτήρας ωμοπλάτης σκαληνοί, εκτείνοντες αυχένα) και μυική αδυναμία σε άλλους (εν τω βάθει καμπτήρες αυχένα).

Αντιμετώπιση

Η πλειοψηφία των αυχενικών συνδρόμων αντιμετωπίζεται συντηρητικά συνήθως με φαρμακευτική αγωγή ( παυσίπονα και μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα) , αλλά και με φυσικοθεραπεία.

Η φυσικοθεραπεία αναλόγως με την αιτία της αυχεναλγίας και την συγκεκριμένη δομή του αυχένα που παρουσιάζει δυσλειτουργία συμβάλλει στην επαναφορά της λειτουργικότητας και τον περιορισμό του πόνου.

Με την χρήση διάφορων τεχνικών manualtherapyόπωςκινητοποίηση αρθρώσεων ( jointmobilisationsandmanipulations ) του αυχένα αλλά και της θωρακικής περιοχής, τεχνικές μυοχαλάρωσης (myofascialrelease), και εξατομικευμένης άσκησης (διατάσεις, ισομετρικές ασκήσεις , ενδυνάμωση εν τω βάθεικαμπτήρων αυχένα), αλλά και της συμβουλευτικής προσέγγισης (συμβουλές για την στάση σώματος , εργονομικές συμβουλές στην εργασία ή τον ύπνο κλπ) , συμβάλλει στην αύξηση κινητικότητας του αυχένα , μειώνει δραστικά τον πόνο και  βοηθά τον ασθενή να επιστρέψει στις καθημερινές δραστηριότητες του. Πάνω από όλα όμως έχει ως στόχο την εκπαίδευση και την ανεξαρτητοποίηση του ατόμου για την μακροχρόνια αντιμετώπιση στης πάθησης.

Βιβλιογραφία

Becker WJ. Cervicogenic Headache: Evidence that the neck is a pain generator. Headache. 2010;4 699-705

Cohen SP. Epidemiology, diagnosis, and treatment of neck pain. Mayo Clin Proc. 2015 Feb;90(2):284-99. doi: 10.1016/j.mayocp.2014.09.008. PMID: 25659245.

Gross AR (2010). “Manipulation or mobilisation for neck pain”. Cochrane database of systematic reviews (Online) (1): CD004249.doi:. PMID 20091561.

Khwaja SM, Minnerop M, Singer AJ (January 2010). “Comparison of ibuprofen, cyclobenzaprine or both in patients with acute cervical strain: a randomized controlled trial”. CJEM 12 (1): 39–44.PMID20078917.

Jull G, Trott P, Potter H et al., A randomized controlled trial of exercise and manipulative therapy for cervicogenic headache: The cervical therapeutic exercise programme, Spine 2002

The post Αυχενικό σύνδρομο της Εμμανουέλα Κομματά appeared first on agrinionet.gr.

της Εμμανουέλα Κομματά

Μία ημέρα που εορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Σεπτεμβρίκαι καθιερώθηκε λόγω της ιδρύσεως της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας Φυσικοθεραπείας το 1951.Το 2021 η καμπάνια της ημέρας αυτής είχε ως θέμα ‘ Αποκατάσταση και Long-Covid’, με στόχο την ενημέρωση του κόσμου σχετικά με τα μακροπρόθεσμα συμπτώματα λόγω της νόσουCovid-19, αλλά και πως η φυσικοθεραπεία μπορεί να συνεισφέρει στην αποκατάσταση αυτών.

Τα πιο συχνά συμπτώματα που έχουν αναφερθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας , ακόμη και εβδομάδεςμετά την νόσηση από Covid είναι :

-αξιοσημείωτο αίσθημα κόπωσης

-επιδείνωση συμπτωμάτων κατόπιν άσκησης ή φυσικής δραστηριότητας

-προβλήματα μνήμης και συγκέντρωσης

Άλλα συμπτώματα που έχουν παρατηρηθεί εξίσου σημαντικά, εκτός από τις αναπνευστικές δυσκολίες, είναι οι διάχυτοι πόνοι και δυσκαμψίες στις αρθρώσεις ,η μυική αδυναμία , διαταραχές ισορροπίας και δυσκολία στην επιστροφή βασικών καθημερινών δραστηριοτήτων. Αυτά παρατηρήθηκαν σε πληθυσμό ο οποίος νόσησε και νοσηλεύτηκε για αρκετό χρονικό διάστημα ,καθώς αναγκάστηκε να παραμείνει κλινήρης.

Ακόμη όμως και στην πλειοψηφία, η οποία δεν νόσησε , καταγράφηκε αύξηση μυοσκελετικών προβλημάτων ή επιδείνωση των ήδη προϋπαρχόντωνμυοσκελετικών παθήσεων. Σύμφωνα με έρευνες , αυτή η αλλαγή αποδόθηκε στην καραντίνα η οποία άλλαξε δραστικά τις ζωές όλων.

Η άσκηση και η καλή ψυχική υγεία παίζουν καθοριστικό ρόλο στην διατήρηση της μυοσκελετικής υγείας. Λόγω των περιορισμών της καραντίνας τα επίπεδα άσκησης μειώθηκαν , ενώ παράλληλα η ανασφάλεια και το άγχος (λόγω εργασιακής αβεβαιότηταςκαι οικονομική κατάστασης) αυξήθηκαν. Τα παραπάνω σε συνδυασμό με την αύξηση της καθιστικής ζωής αλλά και την εργασία από το σπίτι , επηρέασαν την στάση του σώματος το οποίο είχε ως πιο συχνό αποτέλεσμα την εμφάνιση πόνου στον αυχένα-ωμική περιοχή ή στην μέση.

Η φυσικοθεραπεία λοιπόν μπορεί να βοηθήσει με ποικίλους τρόπους ,όπως :

-Mε την εκμάθηση αναπνευστικών ασκήσεων (διαφραγματικής αναπνοής)

-Mε τη δημιουργία εξατομικευμένου προγράμματος θεραπευτικής άσκησης για μυική ενδυνάμωσηκαι ελαστικότητα,βάση των συγκεκριμένων δυνατοτήτων και της κλινικής εικόνας του κάθε ατόμου.

-Mε την επανεκπαίδευση της ισορροπίας, βάδισης και των κινητικών προτύπων.

-Mε συμβουλευτική φυσικοθεραπεία για την ομαλή και ασφαλή επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες χωρίς επιδείνωση των συμπτωμάτων και με σκοπό την αυτοδιαχείριση.

-Mε εξειδικευμένες τεχνικές (όπως manualtherapy) στις περιπτώσεις εκείνες που τα κύρια συμπτώματα είναι ο πόνος και η δυσκαμψία λόγω ακινησίας ή αλλαγών στην στάση του σώματος.

Η φυσικοθεραπεία χαρακτηρίστηκε αναγκαία στην αποκατάσταση του covidασθενή τόσο μέσα στις μονάδες εντατικής θεραπείας ή στις νοσοκομειακές κλινικές covid, αλλά, λόγω των μετέπειτα συμπτωμάτων που παρατηρούνται πλέον βλέπουμε ότι θα συνεχίσει να αποτελεί εργαλείο για την ολική κινητική επαναφορά του ατόμου στην προ-covidκατάσταση.

Εμμανουέλα Κομματά

MSK Physiotherapist

BScΑΤΕΙΑθηνών

MSc Manual Therapy (Coventry University, UK)

Π.Σ.Φ , HCPC

(σχετικές σελίδες για περαιτέρω ενημέρωση /πηγές)

• https://www.psf.org.gr/psf-news-7179.htm?fbclid=IwAR0Gdplbp2Bb3f5uDFbrCOSke52VFUe6FCXb2UE_6JXYyd-zosXGoeGXDNM
• https://world.physio/
• https://www.csp.org.uk/frontline/article/post-covid-syndrome

The post Παγκόσμια Ημέρα Φυσικοθεραπείας appeared first on agrinionet.gr.