Είμαι για περισσότερα από 30 χρόνια στο επιχειρείν, στην αγορά εργασίας, στον χώρο της εκπαίδευσης και της τεχνολογίας. Αυτό που αποκόμισα είναι ότι το σχολείο και η αγορά εργασίας είναι δυο διαφορετικά περιβάλλοντα.

Πόσοι δεν αναρωτήθηκαν, ρητορικό το ερώτημα, γιατί κάποιοι συμμαθητές τους στο σχολείο, λιγότερο καλοί από αυτούς, έκαναν περισσότερα βήματα στην αγορά εργασίας; Γιατί βρήκαν καλύτερη δουλειά; Γιατί έβγαλαν βρε αδερφέ περισσότερα λεφτά;

Σήμερα για να κάνεις τη διαφορά απαιτούνται πολλές, αλλά και διαφορετικές δεξιότητες. Πολλές φορές οι γνώσεις είναι αναγκαία συνθήκη για να μπεις στην αγορά εργασίας. Αν θες να ξεχωρίσεις, σε οποιονδήποτε χώρο και να δραστηριοποιηθείς, το γνωστικό αντικείμενο, καλώς η κακώς, πρέπει να το κατέχεις. Δεν συμφωνώ με την άποψη ότι «έφαγες τζάμπα» τα χρόνια σου στα Πανεπιστήμια και στα μεταπτυχιακά. Σημαντικές οι γνώσεις, σε κάθε περίπτωση. Όμως, σαφώς, χρειάζονται και άλλες δεξιότητες.

Άρα η επιλογή της σχολής, του Πανεπιστημίου ή ακόμη και του ΙΕΚ που θα επιλέξουν αυτοί που δεν θα εισαχθούν στο Πανεπιστήμιο, σίγουρα θα πρέπει να κινείται μέσα στο τρίπτυχο «προσωπική ικανοποίηση – καριέρα, δηλαδή εξέλιξη – οικονομικές αποδοχές, δηλαδή χρήματα».

Αυτό που αποκόμισα μετά από τόσα χρόνια εργασιακής εμπειρίας, είναι ότι αυτό που θα επιλέξει κανείς στο μέλλον, θα πρέπει να είναι καινοτόμο και να εκφράζει την διαφορετικότητα. Η εξειδικευμένη εργασία είναι αυτή που θα πληρώνεται στο μέλλον. Αν αυτό που θα επιλέξει κανείς, του αρέσει κιόλας, τότε υπάρχουν αρκετές πιθανότητες να πετύχει.

Φθάνει όμως αυτό; Γιατί πολλοί από τους γνωστούς μας δεν έκαναν την ανάλογη πορεία στην αγορά εργασίας;

Για να γίνω πιο σαφής, ο μαθητής, ο φοιτητής, πρέπει γρήγορα να καταλάβει ότι άλλο πράγμα είναι το σχολείο και το Πανεπιστήμιο και άλλο η αγορά εργασίας.

Στο σχολείο, για εμάς ήταν υπεύθυνοι οι δάσκαλοι μας με την συμβολή της οικογένειας, να εντοπίσουν τις δεξιότητες μας, να τις βελτιώσουν και φυσικά να τις αναδείξουν.

Στην αγορά εργασίας όμως, τα πράγματα είναι τελείως διαφορετικά. Εμείς είμαστε αυτοί που με την εικόνα μας, τις γνώσεις μας και τις δεξιότητες μας θα πρέπει να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον των άλλων, ούτως ώστε να μας επιλέξουν, για να μην περνάμε απαρατήρητοι. Διαφορετικά κανείς δεν θα μας ψάξει.

Με δυο λόγια, δεν φτάνει μόνο αυτό. Πρέπει να μάθουμε να ανταποκρινόμαστε στις δυσκολίες μόνοι μας. Να αποκτούμε εμπειρίες διαχείρισης και να μην παραδιδόμαστε εύκολα.

Εξάλλου, όσα κενά και αν έχουμε ή όσα εφόδια δεν μπορέσαμε να αποκτήσουμε στο σχολείο ή στο Πανεπιστήμιο, μπορούμε να τα αποκτήσουμε συλλογικά μέσα από ομάδες εργασίας στις οποίες αναγκαστικά θα δουλέψουμε. Ακόμη, θα μπορέσουμε να καλύψουμε τα κενά μας μέσα από το διαδίκτυο που είναι μια αστείρευτη πηγή γνώσεων και πληροφοριών.

Καλή επιτυχία και καλή πρόοδο σε όλους, ότι και αν επιλέξουν, και να θυμούνται πάντα ότι «ο πιο καλός ο μαθητής» στην τάξη, δεν είναι πάντα και ο πιο πετυχημένος στην αγορά εργασίας.

*Επιχειρηματίας, Εκπαιδευτικός, Δημοσιογράφος,
Διευθυντής του karvasaras.gr

The post Κώστας Γαλάνης: Γιατί ο «πιο καλός ο μαθητής» δυσκολεύεται στην αγορά εργασίας… appeared first on agrinionet.gr.

Κάνοντας έναν σύντομο απολογισμό λίγες ημέρες μετά το Πάσχα και την Πρωτομαγιά, αντιλαμβάνεται κανείς πλέον στην πράξη τι πραγματικά χρειάζεται αυτή η πόλη. Οι γιορτές πλαισιώθηκαν από δράσεις και εκδηλώσεις που έδωσαν άλλο χρώμα και αύξησαν την επισκεψιμότητα. Οι δράσεις αυτές όμως θα πρέπει να καθιερωθούν και να γίνουν σημεία αναφοράς.

Το σίγουρο είναι ότι κάποιοι διαβάζουν πολλά από αυτά που γράφονται, προβληματίζονται και αρχίζουν να δημιουργούν. Θέλει όμως μεγάλη προσοχή ιδιαίτερα κατά τα πρώτα βήματα, όσον αφορά τις παρεχόμενες υπηρεσίες, ούτως ώστε να χτιστεί μια σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον δήμο, τους επαγγελματίες και τους μελλοντικούς επισκέπτες μας.

Η Αμφιλοχία, ο Καρβασαράς των νεότερων χρόνων, στήριξε την οικονομική και πολιτιστική της δράση στην «στρατηγική» γεωγραφική της θέση. Το μεγάλο πλεονέκτημα της πόλης είναι η άμεση προσβασιμότητα που παρέχουν οι κόμβοι που δημιουργήθηκαν. Οι αυτοκινητόδρομοι αλλάζουν το μοντέλο παραγωγής στον πρωτογενή τομέα, στο εμπόριο και κυρίως στις υπηρεσίες. Η Αμφιλοχία βρίσκεται σε μία μεταβατική περίοδο. Με τις σωστές κινήσεις οι αυτοκινητόδρομοι μπορούν να αποτελέσουν σύμμαχο στην προσπάθεια να αναθερμανθεί η τοπική αγορά και η περιοχή να αποκτήσει ξανά την παλαιότερη εμπορική της αξία.

Η αγορά αλλάζει και παράλληλα αλλάζουν και οι τάσεις των καταναλωτών. Πρέπει να δούμε επιτέλους μεθοδικά, βασιζόμενοι στα νέα επιστημονικά δεδομένα, της μετά κορωνοϊού εποχής, το προφίλ των καταναλωτών – επισκεπτών που μας ενδιαφέρει και στο οποίο θα πρέπει να στοχεύσουμε.

Έρευνες μας δείχνουν καταναλωτές που παρά τα οικονομικά προβλήματα και το κόστος, επιθυμούν να επιστρέψουν στην κανονικότητα και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα βλέποντας την επισκεψιμότητα των εορτών του Πάσχα και της Πρωτομαγιάς, στην πόλη μας και τη γύρω περιοχή.

Σίγουρα το κόστος ζωής και τα οικονομικά τους είναι το κυρίαρχο θέμα. Υπάρχουν όμως δυο προαιρετικές κατηγορίες καταναλωτών. Η μία κατηγορία καταναλωτών αφορά τα «τρόφιμα» και η άλλη τα «ταξίδια». Ο καταναλωτής, παρά τα προβλήματα, θέλει να ξοδέψει κάτι παραπάνω. Οι παραπάνω κατηγορίες σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μας αφήνουν αδιάφορους.

Να αναδείξουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα των τοπικών μας προϊόντων. Να δημιουργήσουμε σημεία αναφοράς προσφέροντας ποικιλία διεξόδων αναψυχής, διασκέδασης και πολιτιστικών δράσεων.

Πιστεύω ότι από κάπου πρέπει να αρχίσουμε βρε αδερφέ. Τι θα λέγατε να κάνουμε την Αμφιλοχία την «colorful city» της Αιτωλοακαρνανίας, δηλαδή την «χρωματιστή πόλη» της Δυτικής Ελλάδας γενικότερα. Είναι μια θαυμάσια ιδέα που ειπώθηκε στο παρελθόν από την προηγούμενη δημοτική αρχή και είχαν γίνει αρκετά πράγματα, αλλά τελικά εγκαταλείφθηκε. Ίσως τότε να μην υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες και απαιτούμενη τόλμη.

Η αμφιθεατρική Αμφιλοχία με τα χρωματιστά σπίτια και καταστήματα, κυρίως σε γήινους χρωματισμούς, θα αποτελούσαν από μόνα τους ένα σημείο αναφοράς.

Αρωγός σε αυτή την προσπάθεια θα ήταν η σχολή καλλών τεχνών, αλλά και εταιρίες χρωμάτων που θα ήθελαν να προβληθούν και να συμβάλλουν στο κόστος της προσπάθειας. Υπάρχουν άλλωστε και πάρα πολλά προγράμματα χρηματοδότησης που τρέχουν, αρκεί κανείς να μπορεί να τα διεκδικήσει.

Φυσικά σε μια τέτοια σύγχρονη πόλη δεν θα μπορούσε να απουσιάζει η «τέχνη του δρόμου» (street art), δηλαδή το γκράφιτι, με θέματα εμπνευσμένα από τον πολιτισμό μας και το περιβάλλον. Δόξα τω θεώ… ο υψηλός συντελεστής δόμησης μας έδωσε αρκετούς καμβάδες για να ζωγραφήσουμε…

Φανταστείτε την επόμενη μέρα, την προβολή που θα είχε η Αμφιλοχία από μία ενδεχόμενη αδελφοποίηση, παραδείγματος χάρη με το Μπουράνο, την πολύχρωμη πόλη της Ιταλίας.

Στόχος θα πρέπει να είναι να φτιάξουμε ένα περιβάλλον φιλικό προς τον δημότη και τον επισκέπτη και εχθρικό στην παραβατικότητα. Εάν αυτό συνδυαστεί με μια σωστή και δίκαιη διαχείριση θα φέρει σίγουρα αποτελέσματα.

Δεν αρκεί πλέον μόνο να παράγουμε εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα, αλλά πρέπει να τα συνδέσουμε με την ελεύθερη αγορά. Να πάρουν την υπεραξία που τους αναλογεί.

Δεν αρκεί μόνο να ζούμε σε ένα όμορφο μέρος με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά, αλλά πρέπει και να το αναδείξουμε.

Υπάρχουν τρεις λέξεις κλειδιά για την επόμενη μέρα κάθε δήμου. Επιχειρηματικότητα – Αυτοδιοίκηση – Πολιτισμός.

*Εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας

The post Κώστας Γαλάνης – Αμφιλοχία: Μήπως αυτή η πόλη χρειάζεται λίγο χρώμα; appeared first on agrinionet.gr.

Αν και το θέμα του κλεισίματος των Ιαματικών Λουτρών Κρεμαστών στην Αλευράδα Βάλτου έφτασε μέχρι τη Βουλή, το «λουκέτο» στα λουτρά παραμένει ακόμα. Πρέπει να γίνει αντιληπτό σε όλους ότι ο Ορεινός Βάλτος αποτελεί τον «κοιμώμενο επενδυτικό γίγαντα» του διευρυμένου Δήμου Αμφιλοχίας.

Δεν έχουν γίνει τα απαραίτητα βήματα για την αξιοποίηση των ιαματικών λουτρών. Σε αυτό φυσικά έχει παίξει τον δικό της ρόλο και η γραφειοκρατία, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία για την αποποίηση ευθυνών του Δήμου και τη μετάθεση αυτών στην κεντρική διοίκηση.

Τα Ιαματικά Λουτρά Κρεμαστών αποτελούν πηγή πλούτου για τον Δήμο Αμφιλοχίας. Οι δημότες αλλά και οι κάτοικοι άλλων περιοχών που θέλουν να απολαύσουν τα λουτρά τους, πρέπει να έχουν πλέον την επιλογή να το πράξουν!

Μιλάμε όλοι για σημεία αναφοράς που θα πρέπει να δημιουργήσουμε στο δήμο μας, ώστε να παραχθεί πλούτος, αλλά και για να αυξήσουμε την επισκεψιμότητα. Να δημιουργηθούν επιτέλους θέσεις εργασίας. Να μπορέσουμε επιτέλους να κρατήσουμε τα παιδιά μας στον τόπο τους. Ο ιαματικός τουρισμός αποτελεί ένα από αυτά, μια εναλλακτική μορφή κοινωνικού τουρισμού που μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην τουριστική ανάπτυξη της περιοχής μας. Τα Ιαματικά Λουτρά Κρεμαστών είναι ένα αναξιοποίητο συγκριτικό πλεονέκτημα του διευρυμένου Δήμου Αμφιλοχίας.

Πρέπει να δοθεί έμφαση, μέσα από ένα ολιστικό σχέδιο, στην ανάπτυξη των ειδικών μορφών εναλλακτικού τουρισμού. Για παράδειγμα ο τουρισμός περιπέτειας που είναι ένα καινούργιο είδος τουρισμού που χρειάζεται χαμηλή υποδομή, έχει πάρα πολύ πλούτο και μπορεί να ευδοκιμήσει στην περιοχή μας. Ο Ορεινός Βάλτος σε συνδυασμό με τις επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, τον πρωτογενή τομέα και την αστείρευτη πολιτιστική του κληρονομιά, πρέπει να δώσει στον επισκέπτη, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του και τις ανάγκες του, μια μοναδική και αυθεντική εμπειρία, πάντα σε συνδυασμό με την αειφόρο τουριστική ανάπτυξη και φυσικά μέσα από την προστασία του περιβάλλοντος.

Αυτό όμως δεν πρόκειται να επιτευχθεί ποτέ, γιατί η κεντρική εξουσία σε συνεργασία με τους επιχειρηματίες του τουρισμού βλέπουν ότι το κέρδος αυτή την στιγμή βρίσκεται στη Μύκονο, την Σαντορίνη και την Κέρκυρα, με αποτέλεσμα οι μεγάλες επενδύσεις να γίνονται εκεί.

Σε αυτή την περίπτωση ο ρόλος και η ευθύνη της τοπικής αυτοδιοίκησης είναι τεράστιος, ώστε ο Δήμος να διεκδικήσει αυτά που του αναλογούν για να μπορέσει σε πρώτη φάση να αναδειχθεί η περιοχή. Παράλληλα να στηρίξει κάθε δημότη ο οποίος είναι διατεθειμένος να ανοίξει μια επιχείρηση και να προσφέρει στην περιοχή του.

Το σίγουρο είναι ότι απαιτείται γνώση, βούληση, αλλά και επιχειρηματικότητα ώστε το τελικό αποτέλεσμα να δικαιώσει την όποια προσπάθεια.

*Εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας

The post Κώστας Γαλάνης – Ιαματικά Λουτρά Κρεμαστών: Πηγή πλούτου που πρέπει να αξιοποιηθεί appeared first on agrinionet.gr.

Η προστιθέμενη αξία που δημιουργεί ο πολιτισμός και η τοπική μας πολιτιστική κληρονομιά, είναι αυτό που θα πρέπει να αναδείξουμε τα επόμενα χρόνια.

Δίχως άλλο η πολιτιστική κληρονομιά είναι αυτή που θα μας δώσει και την διάσταση για το που πρέπει να πάμε. Είναι η διαθήκη μας για το μέλλον.

Αν αποσυνθέσει κανείς την περιοχή μας, τον διευρυμένο Δήμο Αμφιλοχίας, αυτό που μένει είναι οι ανταγωνιστικές μας καλλιέργειες, κυρίως η ελιά, η κτηνοτροφία μας και η θάλασσα. Πιστεύω ότι αν καταφέρουμε να προσθέσουμε δυο μεγάλες αξίες όπως είναι ο πολιτισμός και ο τουρισμός, την φτιάχνεις αυτή την περιοχή. Το θέμα είναι πως θα καταφέρουμε να τα συνθέσουμε όλα αυτά και να αναδείξουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής μας.

Η σύνδεση του πολιτισμού με τον τουρισμό αποτελεί μονόδρομο για την ανάπτυξη της περιοχής μας. Μέσα από εκεί θα αυξήσουμε την επισκεψιμότητα στην περιοχή μας και θα αναδείξουμε τα τοπικά μας πλεονεκτήματα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι πέρα από τις υπηρεσίες εστίασης, η πολιτιστική μας κληρονομιά είναι αυτή που θα δώσει υπεραξία στην περιοχή και θα αυξήσει την επισκεψιμότητα.

Αυτό μπορεί να επιτευχθεί προβάλλοντας όλες τις μορφές τουρισμού που μπορεί να προσφέρει η περιοχή μας.

Επίσης αναδεικνύοντας τα μνημεία μας και δημιουργώντας σημεία αναφοράς για τον επισκέπτη και όλα αυτά να διασυνδεθούν μέσα από «πολιτιστικές διαδρομές», προβάλλοντας την τοπική μας ιστορία.

Μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε ανταγωνιστικό προϊόν σε σχέση με τις γύρω από εμάς περιοχές.

Μόνο έτσι θα πείσουμε κάποιον να αφήσει τον αυτοκινητόδρομο και να επισκεφθεί την περιοχή μας.

Πρέπει να προβάλουμε τα δικά μας ονόματα «brand names» και να δημιουργήσουμε την δική μας ταυτότητα.

Η Ιόνια Οδός έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα στην περιοχή. Το ίδιο συμβαίνει και με την Αμβρακία Οδό. Η παράκαμψη της Αμφιλοχίας αλλάζει το μοντέλο ανάπτυξης και επομένως δημιουργούνται νέες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες στην περιοχή.

Η Αμφιλοχία είναι αναγκασμένη να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται, από πέρασμα… προορισμός!

Τα συγκριτικά πλεονεκτήματα είναι πολλά, αλλά πρέπει να αναδειχτούν.

Άλλωστε, ο Διευρυμένος Δήμος Αμφιλοχίας βρίσκεται στον απόηχο πάρα πολλών εκδηλώσεων με αποκορύφωμα το συνέδριο για τα 200χρονια από την Ελληνική Επανάσταση στην Αμφιλοχία. Πολλές από αυτές εξαιρετικές, με θαυμάσιους ομιλητές.

Πόσο όμως συνέβαλαν στην ανάδειξη της περιοχής; Ήταν απλά εκδηλώσεις μνήμης και τιμής που θα καταγραφούν σε ένα βιβλίο η ένα cd που θα τοποθετηθεί και αυτό στην δημοτική μας βιβλιοθήκη;

Θα πρέπει να συνδυαστούν με μια σειρά από δράσεις, επισκέψεις, προβολή και ανάδειξη μνημείων – περιοχών και το κυριότερο, με την συμμετοχή του μαθητικού δυναμικού της περιοχής!

Για παράδειγμα, θα ήταν εξαιρετικό, περπατώντας στα ιστορικά χνάρια των προγονών μας, να γνωρίσουμε τον σύγχρονο Βάλτο και να συμβάλλουμε στην ανάπτυξή του.

Είναι σαφές ότι ο ρόλος και η ευθύνη του Δήμου και γενικότερα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι τεράστιος.

Χρειάζεται να ασχοληθούν άνθρωποι με όρεξη και μεράκι για τον τόπο. Να ενεργοποιηθούν άνθρωποι με παραστάσεις, επαγγελματική και επιχειρηματική εμπειρία.

Άνθρωποι που να θέλουν και να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε αυτό το δύσκολο έργο.

Διαφορετικά, θα ανακυκλώνουμε την μιζέρια, συμβάλλοντας στην συστηματική φτωχοποίηση της περιοχής μας.

*Εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας

The post Κώστας Γαλάνης: «Ο πολιτισμός είναι μονόδρομος για την ανάπτυξη της περιοχής μας» appeared first on agrinionet.gr.

Oι νέοι σήμερα μπορεί να είναι απογοητευμένοι, να είναι θυμωμένοι, ίσως και απαισιόδοξοι, αλλά δεν είναι ούτε παραιτημένοι, ούτε ηττοπαθείς. Πρέπει, δικαιούνται και επιβάλλεται, να πάρουν το παιχνίδι στα χέρια τους. Nα αρχίσουν επιτέλους να διεκδικούν, να διαμορφώσουν αυτοί τις εξελίξεις, σε αυτή την μεταβατική περίοδο για την περιοχή μας, αλλά και για τον κόσμο γενικότερα.

Πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι οι «παλιοί» δεν  θα βάλουν ποτέ «το καπάκι στην κατσαρόλα», αν δεν προτάξουν οι νέοι τα θέλω τους και δεν διεκδικήσουν συμμετοχή στα κέντρα των αποφάσεων και στον σχεδιασμό αναφορικά με το αύριο. Θα μείνουν εκεί ανακυκλώνοντας την όποια μιζέρια, χωρίς καμία προοπτική για το μέλλον. Χωρίς φρέσκιες ιδέες και δημιουργική φαντασία, χωρίς όραμα για ένα καλύτερο αύριο, πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο, πιο φιλικό, πιο ανθρώπινο, με λιγότερες διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Αλλά και τα «κόμματα», οι παρατάξεις, πρέπει επιτέλους να αποφασίσουν τι θέλουν… Ανανέωση ή ανακύκλωση;

Θα πρέπει να αντιληφθούν ότι τα πράγματα δεν είναι καθόλου εύκολα για μια μεγάλη μερίδα του κόσμου, την μεγαλύτερη, που ασφυκτιά υπό την πίεση του βάρους, σε ένα δυσμενές ισοζύγιο απολαβών και υποχρεώσεων. Ο πρωτογενής τομέας καταρρέει, οι υπηρεσίες, τα καταστήματα, δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, να ανταπεξέλθουν στα βάρη που έχουν φορτωθεί ή ακριβέστερα τους έχουν φορτώσει… Η επόμενη μέρα στην περιοχή μας, η οποία έχει τις ιδιαιτερότητές της, προμηνύεται πάρα πολύ δύσκολη. Άρα όλοι και πολύ περισσότερο αυτοί που χαράζουν πολιτική και επιλέγουν πρόσωπα και πρακτικές, αναπόφευκτα θα κριθούν και θα πρέπει να είναι έτοιμοι να αναλάβουν την ευθύνη των επιλογών τους.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση έχει ανάγκη και πρέπει να πείσει τους νέους ανθρώπους, να συμμετέχουν στις διεργασίες που την αφορούν και να τους δώσει βήμα να εκφραστούν και να δημιουργήσουν μέσα από αυτή. Πρέπει να προστεθούν «στο κάδρο», νεανικές αντιλήψεις, γεμάτες ΕΛΠΙΔΑ και ΟΡΑΜΑ για κάτι καλύτερο. Να μετουσιωθεί σε μια «Τοπική Αυτοδιοίκηση των πολιτών», της κοινωνίας, των δικαιωμάτων, της ανάπτυξης, της δημόσιας ασφάλειας, της απασχόλησης, της κοινωνικής συνοχής, του πολιτισμού. Μια Τοπική Αυτοδιοίκηση φτιαγμένη «από τον πολίτη για τον πολίτη». Μια Τοπική Αυτοδιοίκηση, πάνω απ’ όλα ανθρώπινη, αλλά και αποτελεσματική, που θα μπορεί να δίνει λύσεις, που δεν θα έχει ενδοιασμούς και κωλύματα να διεκδικεί μαζί με τον πολίτη.

Οι νέοι άνθρωποι στις μέρες μας, έχουν κάνει εικόνα στο μυαλό τους την Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως υποτελή της κεντρικής εξουσίας. Ως έναν θεσμό που δεν μπορεί αλλά και δεν θέλει συνήθως, να έρθει σε ρήξη με κατεστημένα και με κέντρα εξουσίας. Ως ένα θεσμό που δεν μπορεί να δώσει λύσεις ή να συμβάλλει δραστικά σε αυτό, σε τομείς όπως η ανεργία, η εκπαίδευση, η ανάπτυξη, ο πολιτισμός, η ποιότητα ζωής γενικότερα. Πιστεύουν ότι κυριαρχεί ένας θεσμικός εγκλωβισμός και η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι κάτι το συμβατικό, το αποκλειστικά διοικητικό, το ξεπερασμένο, το «γεροντικό» ίσως. Ένα κομμάτι του συστήματος που αναλίσκεται σε συναλλαγές και διευθετήσεις. Ένας μηχανισμός που διαχειρίζεται ζητήματα που δεν σημαίνουν κάτι για το νέο άνθρωπο. Κι όμως, όλα τα σοβαρά προβλήματα που απασχολούν σήμερα τον πολίτη, συνδέονται ΑΜΕΣΑ με τις κρίσιμες βαθμίδες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Η μόρφωση και η κατάρτιση των νέων ανθρώπων, είναι ένα επιπρόσθετο στοιχείο που κάνει απαραίτητη τη συμμετοχή τους στα κοινά. Γιατί τους επιτρέπει να προσφέρουν μια πιο φρέσκια οπτική επί των ζητημάτων, αλλά και να γίνουν κινητήριος δύναμη για την αποτελεσματική επέμβαση στην εξέλιξη του τόπου που κατοικούν και δραστηριοποιούνται επαγγελματικά. Ειδικά στην ελληνική επαρχία που πλήττεται από την απουσία των νέων στην διοίκηση της, με αποτέλεσμα η ήδη «γηραιά επαρχία», λόγω της αστικοποίησης, να γίνεται «γηραιότερη».

Η κοινωνία έχει ανάγκη τις βλέψεις των νέων, σε συνδυασμό με την χρησιμότητα των «παλιών». Οι πρεσβύτεροι είναι μάλιστα αυτοί που πρέπει να ενθαρρύνουν τους νέους να ασχοληθούν με την τοπική αυτοδιοίκηση και να τους δώσουν χώρο στα κέντρα των αποφάσεων.

Η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται και επιβάλλεται να προσαρμοστεί στις εξελίξεις. Η ένταξη των νέων στα κοινά, αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για την αναμόρφωση της τοπική αυτοδιοίκησης, σε ένα σύγχρονο και διαφανές πλαίσιο. Χρέος όσων ασχολούνται ενεργά με τα κοινά, είναι να δώσουν κίνητρα για την ένταξη νεότερων πληθυσμών στις συλλογικές διαδικασίες.

Τα γράφω όλα αυτά, γιατί χρειάζεται να ενεργοποιηθούν οι νέοι άνθρωποι με επαγγελματική και επιχειρηματική εμπειρία, με κατάρτιση που είναι χρήσιμη και απαραίτητη. Και είναι αρκετοί στην περιοχή μας αυτοί. Τουλάχιστον με τα δεδομένα που έχουν επικρατήσει μέχρι τώρα, ειδικά στις τοπικές κοινωνίες, δυστυχώς, οι άνθρωποι που έχουν τις δεξιότητες, δεν έχουν πάρει τις ευκαιρίες που τους αναλογούν… Δεν τους δόθηκε το «γήπεδο να παίξουν μπάλα». Πολλοί, οι περισσότεροι από αυτούς, θέλουν και μπορούν να το κάνουν, όμως χρειάζονται την αποδοχή και την ευκαιρία να τους δοθεί η δυνατότητα αυτή. Αν τους δοθεί, τότε μπορούν να δουλέψουν για ένα καλύτερο αύριο, να προσφέρουν μια προοπτική που τόσο χρειάζεται αυτός ο τόπος.

Η φανέλα του δήμου είναι βαριά, για αυτό είμαστε εδώ, για να διαμορφώσουμε τις συνθήκες για τα επόμενα χρόνια.

*Εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας

The post Κώστας Γαλάνης: Ήρθε η ώρα να παίξουν μπάλα οι νέοι στον Δήμο Αμφιλοχίας appeared first on agrinionet.gr.

Το ενεργειακό κόστος σε συνδυασμό και τις χαμηλές τιμές των προϊόντων για αγρότες και κτηνοτρόφους οδηγεί στον αφανισμό και στην Αμφιλοχία την κτηνοτροφία και την γεωργία της περιοχής. Οι ανατιμήσεις στις πρώτες ύλες και στα αναλώσιμα αλλά κυρίως η εγκατάλειψη του πρωτογενή τομέα δημιουργούν ένα εφιαλτικό τοπίο για τον τόπο μας.

Η πραγματικότητα είναι ζοφερή και αποτυπώνεται πλέον και επίσημα στα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ.

Σύμφωνα με τα τελευταία που δημοσιεύθηκαν και αφορούν στον Ιούλιο, το κόστος παραγωγής τον συγκεκριμένο μήνα αυξήθηκε κατά 26,6%% συγκριτικά με την αντίστοιχη περσινή περίοδο, ενώ παρουσίασε μείωση κατά 0,6% συγκριτικά με τον δείκτη του Ιουνίου 2022.

Κατά 7,4% είναι αυξημένες συγκριτικά με την αντίστοιχη περσινή περίοδο και οι τιμές των αγροτικών προϊόντων, η οποία οφείλεται στην αύξηση του δείκτη τιμών της φυτικής παραγωγής και κυρίως στα δημητριακά και όσπρια και ζωικής παραγωγής.

Η ακρίβεια απειλεί τα κοπάδια

Το ενεργειακό κόστος και η αύξηση των τιμών στις πρώτες ύλες οδηγεί στον αφανισμό τον πρωτογενή τομέα. Τα μέτρα που έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής δεν αποτελούν την λύση στα σοβαρά προβλήματα. Ούτε έστω και σε μέρος αυτών, όπως για παράδειγμα στην τεράστια αύξηση των τιμών των ζωοτροφών που ξεπερνάει το 100% και σε συνδυασμό με την αύξηση της τιμής της ενέργειας (πετρέλαιο-φυσικό αέριο, ηλεκτρική ενέργεια) δημιουργεί ένα εκρηκτικό μίγμα αύξησης του κόστους παραγωγής, παρά την αύξηση των τιμών γάλακτος και κρέατος (25-30%), αφού δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς την ουσιαστική και γενναία στήριξη των κτηνοτρόφων.

Ο πρωτογενής τομέας και η γεωργία καταρρέει

Όλοι μας γνωρίζουμε ότι οι αγρότες ζουν φέτος μια από τις χειρότερες χρονιές τους. Το αυξημένο κόστος παραγωγής, οι χαμηλές τιμές των προϊόντων, η ακρίβεια και οι συνεχείς ανατιμήσεις που συνεχίζονται ανεξέλεγκτες για μεγάλο διάστημα, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα το οποίο μπορεί να εξελιχθεί σε βόμβα στα θεμέλια της τοπικής κοινωνίας. Οι ελαιοπαραγωγοί τονίζουν ότι μαζεύουν φέτος την ελιά με το κόστος πάνω από τα έσοδα, κάτι που καθιστά αδύνατη την επιβίωση τους.

Αγρότες και κτηνοτρόφοι του διευρυμένου δήμου Αμφιλοχίας έχουν αφεθεί στο έλεος της μοίρας τους

Αδυνατούμε να εκμεταλλευτούμε το παραγωγικό πλεονέκτημα της περιοχής μας που πέρα από τις υπηρεσίες στο θαλάσσιο μέτωπο και την ενδοχώρα δεν είναι άλλο από την κτηνοτροφία μας, τις συμβολαιακές καλλιέργειες και κυρίως την ελαιοκομία.

Παράγουμε εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα που δεν καταφέρνουν να αποκτήσουν την υπεράξια που τους αξίζει.

Το σίγουρο είναι ότι ο αγροτοκτηνοτροφικός κόσμος του Δήμου Αμφιλοχίας χρειάζεται βοήθεια δεν μπορεί να τα καταφέρει μόνος του. Χρειάζεται ενημέρωση. Η αγορά τρέχει πολύ γρήγορα και αυτός αδυνατεί να παρακολουθήσει τις εξελίξεις. Έχει επικεντρωθεί στην καθημερινότητα και την επιβίωση του.

Προεκλογικά όλοι μίλησαν για ΚΕΠ και και γραφεία στήριξης αγροτών – Ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα

Αναρωτιέμαι πως θα αλλάξουμε νοοτροπία να στήσουμε τις πρώτες ομάδες παραγωγών. Πως θα μάθουμε να συνεταιριζόμαστε. Πως θα καταλάβουμε τι σημαίνει συμβολαιακή γεωργία, για να περάσουμε στο δεύτερο στάδιο της μεταποίησης, ώστε να πάρουμε μεγαλύτερο μερίδιο από την υπεραξία των προϊόντων μας.

Για παράδειγμα πόσοι από τους παραγωγούς μας σήμερα γνωρίζουν ότι απαλλάσσονται κατά ποσοστό 50% επί του φόρου εισοδήματος. Επαγγελματίες αγρότες που είναι μέλη νομικών προσώπων / ενώσεων προσώπων ή πωλούν στο πλαίσιο της συμβολαιακής γεωργίας για να μπορέσουν να αναπροσαρμόσουν την παραγωγή τους.

Σε άθλια κατάσταση η αγροτική οδοποιία στον Δήμο Αμφιλοχίας

Βέβαια εκτός από όλα αυτά το χειρότερο από τα πολλά προβλήματα στην καθημερινότητά τους είναι η εγκατάλειψη. Πάρα πολλά προβλήματα και στην προσβασιμότητα, αφού δεν υπάρχει χωριό που να μην «γκρινιάζει», ειδικά στον Δήμο Αμφιλοχίας, για την αγροτική οδοποιία που βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Οι αγρότες αναφέρονται και σε επιμέρους ζητήματα τα οποία πρέπει να μας προβληματίσουν, τα οποία, όπως υποστηρίζουν, διαιωνίζονται συνεχώς. Ένα από αυτά είναι το θέμα των υποδομών και για να γίνω πιο σαφής, η έλλειψη αρδευτικών έργων. Δεν γνωρίζω αν τα τελευταία τρία χρόνια έχει γίνει κάποια υδροδότηση η ένας εξηλεκτρισμός εγκαταστάσεων κτηνοτρόφου.

Το νερό του Αχελώου για ανταγωνιστικές καλλιέργειες

Πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι το έργο που θα αλλάξει τα δεδομένα στον πρωτογενή τομέα και όχι μόνο, είναι η μεταφορά νερού από τον Αχελώο. Εκεί πρέπει να επικεντρώσουμε την προσοχή μας.

Εν συντομία θα μπορέσουμε επιτέλους να έχουμε ανταγωνιστικές καλλιέργειες, μειώνοντας το κόστος παραγωγής. Τα ποσά που χάνονται κάθε χρόνο από την έλλειψη νερού είναι τεράστια. Παράλληλα αυτό θα δώσει το έναυσμα για να αναπτυχθούν μεταποιητικές επιχειρήσεις και να αξιοποιηθούν επιτέλους τα υψηλής ποιότητας αγροτικά μας προϊόντα.

Κανείς μας δεν μπορεί να μείνει αμέτοχος σε αυτή την κατάσταση. Προτείνω την σύγκληση μιας ειδικής συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου Αμφιλοχίας ώστε με την συμμετοχή των αρμοδίων φορέων να υπάρξει συζήτηση, κατάθεση απόψεων από όλους και κυρίως, άμεση λήψη αποφάσεων.

*Εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας

The post Κώστας Γαλάνης: Το ενεργειακό κόστος και η εγκατάλειψη απειλεί με αφανισμό την γεωργία και την κτηνοτροφία στην Αμφιλοχία appeared first on agrinionet.gr.

Πέρασαν κάτι παραπάνω από δύο χρόνια από τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019, με Δήμους και Περιφέρειες να πορεύονται στα χνάρια του «Κλεισθένη», με μεταρρυθμίσεις που αφορούσαν κυρίως την αλλαγή του εκλογικού συστήματος και όχι αλλαγές που θα θωράκιζαν την τοπική δημοκρατία.

Η πιο σημαντική από αυτές είναι η εφαρμογή σε Δήμους και Περιφέρειες της απλής αναλογικής. Ένα καινούργιο εκλογικό σύστημα για το οποίο γράφτηκαν πάρα πολλά.

Πολλοί υποστήριξαν ότι πρόκειται για το εκλογικό σύστημα που εμβαθύνει την δημοκρατία και δίνει την δυνατότητα στον δημότη να εκπροσωπείται σωστά στο δημοτικό συμβούλιο.

Άλλοι δε, μίλησαν για «ακυβερνησία», πράγμα που λίγο αργότερα ο νομοθέτης φρόντισε να «διορθώσει»… δίνοντας στην παράταξη του δημάρχου την πλειοψηφία στις επιτροπές οικονομικών και ποιότητας ζωής, καθιστώντας τον ρολό των δημοτικών συμβουλίων σχεδόν διακοσμητικό, μιας και οι πιο σημαντικές αποφάσεις λαμβάνονται από αυτές.

Δύο χρόνια μετά μπορεί κανείς να εξάγει τα πρώτα συμπεράσματα σε αυτή την νέα αυτοδιοικητική πρόκληση.

Πόσο έτοιμα και ώριμα ήταν όμως τα δημοτικά μας συμβούλια, σε συλλογικό αλλά και ατομικό επίπεδο, για να ανταποκριθούν σε μια τέτοια αλλαγή;

Είναι σαφές ότι όπου δεν στηριχτήκαν πάνω σε προγραμματικές συμφωνίες για ένα κοινό πρόγραμμα σύγκλησης πριν τις εκλογές, πράγμα που δεν έγινε σχεδόν πουθενά, έφερε στους δήμους μια νέα εποχή συμφωνιών, μεταπηδήσεων και «μεταγραφών».

Η αντιμισθία βρίσκεται στο μεγαλείο της, οι «δυνατοί» σύμβουλοι δεν αγγίζονται ποτέ, ενώ με τους υπόλοιπους οι δήμαρχοι «κτίζουν» προεκλογικές θέσεις και σιγά σιγά μπαίνουμε σε προεκλογική περίοδο. Σε κάποιους δήμους όλα αυτά εκφράζονται και με ποδοσφαιρική ορολογία. Έτσι και στον δικό μας, διευρυμένο δήμο Αμφιλοχίας, όπου σε δημοτικά συμβούλια έχουν ακουστεί φράσεις όπως, «ψάχναμε τον αριθμό 14». Και όποιος καταλαβαίνει… καταλαβαίνει.

Είναι ξεκάθαρο ότι όλοι αυτοί που εκλέχτηκαν μέσα από μικρότερους συνδυασμούς, απέκτησαν πλεονέκτημα. Εκμεταλλευόμενοι μάλιστα το εκλογικό σύστημα, διεκδίκησαν θέσεις ευθύνης, με ότι αυτό συνεπάγεται απέναντι σε άλλους.

Αυτό που πρέπει όμως να κατανοήσουμε επιτέλους, είναι ότι η αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα ο πρώτος βαθμός, δηλαδή οι δήμοι που βρίσκονται κοντά στον δημότη μετά από δέκα χρόνια οικονομικής και δυο χρόνια υγειονομικής κρίσης, χρειάζονται ανθρώπους με γνώσεις, εμπειρία και επιχειρηματικότητα, για να βοηθήσουν σε αυτή την δύσκολη συγκυρία τον τόπο τους. Η ευθύνη των θεσμικών, τεράστια, ενώ είναι χρέος τους να προσεγγίσουν όλους αυτούς που μπορούν να βοηθήσουν, σε αυτή την προσπάθεια ανάκαμψης.

Ανθρώπους με δεξιότητες και όραμα που θα ζουν και θα παράγουν πολιτική και όχι να ζουν από την πολιτική!

*Εκπαιδευτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας

The post Αυτοδιοίκηση, ανεξαρτητοποιήσεις και «μεταγραφές»… appeared first on agrinionet.gr.