Το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου τέλεσε το απόγευμα της Τρίτης 7ης Μαρτίου 2023 ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνός στον Ιερό Ναό Γενεσίου του Τιμίου Προδρόμου Δοκιμίου.
Στην είσοδο του Ναού τον υποδέχθηκαν θερμά οι κάτοικοι του χωριού και οι μαθητές της Στ’ τάξης του Δημοτικού Σχολείου, μαζί με τον Διευθυντή κ. Βασίλειο Κόκοτο και τους δασκάλους τους.
Ο Σεβασμιώτατος κατά την ομιλία του ανέφερε, ότι στην ακολουθία του Ευχελαίου κυριαρχούν τέσσερις λέξεις: το σώμα, η ψυχή, η αμαρτία και η ασθένεια. Τόνισε ότι ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματική οντότητα και για αυτό πάσχει και σωματικά και ψυχικά. Το σώμα ασθενεί και η ψυχή αμαρτάνει. Η Εκκλησία μας, μέσα από την μυστηριακή της ζωή, δίνει στον άνθρωπο την δυνατότητα να αποκατασταθεί και σωματικά, νικώντας και θεραπεύοντας μια ασθένεια, αλλά και πνευματικά γιατρεύοντας την αμαρτία.
Ανέλυσε τί σημαίνει σωματική και πνευματική ασθένεια, σωματικός και πνευματικός θάνατος και παρουσίασε τρόπους θεραπείας, διευκρινίζοντας ότι για μεν το σώμα η ιατρική επιστήμη προσφέρει τα κατάλληλα μέσα, για δε την ψυχή η Εκκλησία παρέχει τα δικά της πνευματικά φάρμακα.
Και το σώμα και η ψυχή του ανθρώπου είναι επιρρεπείς τόσο στην ασθένεια, όσο και στην αμαρτία. Την ασθένεια ο άνθρωπος την αντιλαμβάνεται πολύ γρήγορα και κινητοποιείται άμεσα, γιατί η απειλή του θανάτου γίνεται ο εφιάλτης της ζωής του. Την αμαρτία όμως την αντιλαμβάνεται δυσκολότερα και ακόμα πιο δύσκολα συνειδητοποιεί τις επιπτώσεις της στη ζωή του.
Ολοκληρώνοντας ευχήθηκε η ευλογημένη αυτή εκκλησιαστική περίοδος να γίνει αφορμή να κάνουμε μια πνευματική ενδοσκόπηση και με τη βοήθεια του πνευματικού μας να εντοπίσουμε την ασθένεια της ψυχή μας∙ να στρέψουμε το βλέμμα μας στον Χριστό, να εκζητήσουμε το έλεός Του για να λάβουμε την πνευματική μας υγεία και θεραπεία.
Πριν την απόλυση ο Σεβασμιώτατος απένειμε το οφφίκιο του πρωτοπρεσβυτέρου στον Προϊστάμενο του Ναού, οικονόμο Λάμπρο Τηλιγάδα, εκφράζοντας την ικανοποίησή και την ευαρέσκειά του για την καρποφόρο διακονία του σε αυτή την Ενορία, προτρέποντάς τον ταυτόχρονα, με ακόμα μεγαλύτερο ζήλο, να συνεχίσει τα έργα εξωραϊσμού του Ναού και κυρίως την ποιμαντική και ιεραποστολική του διακονία στις ψυχές των ανθρώπων που τόσο ενεργά συμμετέχουν στην ενοριακή ζωή του χωριού τους.
