Υποτίθεται ότι οι κυρίες που ασχολούνται με τα κοινά ακολουθούν τις επιταγές της μόδας κατά… πόδας… Τώρα το αποτέλεσμα σε πολλές περιπτώσεις είναι αμφιλεγόμενο γιατί όπως λέει κι ο πάνσοφος λαός «τι να πει κανείς για την μπούκλα και το τακούνι της αλληνής»… Μέσα σε ένα εορταστικό κλίμα λόγω της εθνικής παλιγγενεσίας, με την διάθεση να βρίσκεται στα ύψη λόγω της παρελάσεως της 25ης Μαρτίου, η εξέδρα που φιλοξένησε αρκετές από τις κυρίες που διεκδικούν την ψήφο των Αγρινιωτών θύμιζε κάτι από τα βραβεία Νόμπελ… και την περετζάδα στο κόκκινο χαλί το οποίο στην περίπτωση μας είναι μπλε μοκέτα…
Πάνω λοιπόν σε αυτή τη μοκέτα γράφτηκε ιστορία…
Εκείνη την Δευτέρα από νωρίς οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα στέλνοντας το μήνυμα της λευτεριάς από άκρου εις άκρον στο Αγρίνιο… Αξημέρωτα οι κυράδες είχαν αρχίσει τις προετοιμασίες…
Τώρα, εσείς περιμένετε να σας περιγράψω τις ετοιμασίες για την ετοιμασία της πατροπαράδοτης σκορδαλιάς και του κουρκουτιού μέσα στο οποίο θα βουτούσαν τα κομμάτια του βακαλάου που μετά την εκκλησία, οι νοικοκυρές θα έριχναν στο καυτό λάδι του τηγανιού που τους περίμενε να τους αγκαλιάσει και λίγη ώρα μετά να τους δώσει στην πιατέλα χρυσοκόκκινους…
Αλλά εσείς που ζείτε;
Είστε ακόμη σε εκείνες τις ασπρόμαυρες εποχές που όλη η οικογένεια, εκτός φυσικά από τη μάνα, κάθονταν στο σαλόνι ,όπου υπήρχε η μοναδική ασπρόμαυρη schaub lorenz για να παρακολουθήσουν με περισσή υπερηφάνεια τα ελληνικά στρατά να παρελαύνουν στην συμπρωτεύουσα;
Αυτά πάνε πέρασαν…
Στις μέρες μας, μέσα στην κρίση, εμείς οι νεοέλληνες προτιμάμε να φάμε το γαλέο σκορδαλιά, σε ένα από τα ουζερί… Μια φορά το χρόνο αν μη τι άλλο επιβάλλεται… Χώρια που διανύουμε προεκλογική περίοδο και όλο και κάποιος καψερός υποψήφιος θα περάσει, θα του χτυπήσουμε την πλάτη κι αυτός που μας βλέπει μόνο ως ψηφαλάκια θα πει «βάλε στα παιδιά… φέρε κι από δω…»
Αλλά αυτά κατά το μεσημεράκι…
Μέχρι όμως να φτάσουμε στην ώρα που θα αράξουμε την αρίδα μας θα πρέπει να είμαστε στην πένα…
Για να επιστρέψουμε όμως στις κυρίες που έχουν σηκωθεί αξημέρωτα…
Εκεί κατά τις 7 οι κυρίες είναι έτοιμες με τον καφέ στο χέρι να υποδεχτούν την κομμώτρια και στην συνέχεια τη … νυχού…
Οι κυρίες των τιμών πρέπει να κάνουν αρχηγική εμφάνιση πλάι στην υποψήφια δημαρχίνα, που είτε τους αρέσει είτε όχι είναι εκ πάγλου καλονής.. Πόσο μάλλον οι κυρίες που θα συνοδεύουν το δήμαρχο που είναι ο μελαχρινός Γκιρ στην δεύτερη νεότητα…
Παίρνουν λοιπόν φωτιά τα πιστολάκια και οι ισιωτικές…
Η κομμώτρια έχει αναλάβει την κεφαλή και η νυχού τα πάνω άκρα…
Και δώστου η βούρτσα να στριφογυρίζει για να κάνει την μπούκλα να στέκεται… Και να το σίδερο να καπνίζει τραβώντας την τούφα να ισιώσει… Μετά από αυτό το μαρτύριο που διαρκεί περίπου 30 λεπτά εάν έχεις την τύχη να έχεις πεπειραμένη κομμώτρια, έρχεται η μεγάλη στιγμή της … λάκ… Και ψιτ από δω και ψιτ από κει, άντε μετά το ξάσιμο να κατεβάσεις το μαλλί… θα φας κι ένα τέταρτο… Κι η μπούκλα είναι έτοιμη ωσάν να έχεις περάσει σκυρόδεμα και μπετόν αρμέ στην κόμη σου, να κάνει την εμφάνιση της… Όσο για την ισιωτική εκεί ακόμη το κεφάλι καπνίζει και θες κάνα μισάωρο για να περάσεις κι εσύ στο ξάσιμο για να μοιάζει επιτέλους το κεφάλι λες και φοράς … γερμανικό κράνος…
Η νυχού όλη αυτή την ώρα περνά το χρώμα από το ανεξίτηλο βερνίκι τη μια στρώση πίσω από την άλλη και στη συνέχεια βάζεις τα δάχτυλα όχι στην πρίζα αλλά στην … λάμπα για να στεγνώσουν…
Τι να γίνει… μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος…
Και τώρα φτάνει η μεγάλη ώρα… που οι κυρίες θα ανοίξουν την ντουλάπα …
Το μεγαλύτερο δράμα…
Πρέπει να ντυθεί το κορμάκι το «φιδίσιο» με την τεράστια, σε αρκετές περιπτώσεις περιφέρεια… Δια παν ενδεχόμενο κοτσάρεις κι ένα λαστέξ αν δεν έχει το καλσόν και είσαι έτοιμη… Το ταγιέρ, το φόρεμα με το ανάλογο μαντό, το ντε πιε, το κοστούμι με σταυροκουμπωτό σακάκι, το σκουλαρίκι. Το κολιέ, λίγο μεθυστικό άρωμα πίσω από τα αυτιά και οι κυρίες είναι έτοιμες… ή σχεδόν έτοιμες…
Η άγια ώρα έφτασε για το τακούνι… Άμα η κυρία είναι κοντή κι έχει περιφέρεια οφείλει να φορέσει την ανάλογη γόβα… να έρθει να δείξει…
Φέτος είναι της μοδός και της ανοίξεως το φίδι… Αν δεν το φορέσεις πάνω, έχεις την υποχρέωση να το φορέσεις κάτω… Για να μην σε πουν παρωχημένη…
Και ως άλλη νεροφύδα που βγάζει το κεφάλι έξω από το νερό είσαι έτοιμη να ανέβεις στην εξέδρα και να θαμπωθεί ο κόσμος από κάτω από την ομορφάδα σου…
Το μαζεύεις το λοιπόν και βουρ για την πλατεία όπου εκεί σε περιμένουν κάμποσες νεροφίδες να σε θαυμάσουν και να σταυροφιληθείτε. Να κάπως έτσι μουατς μουούτς…και πάντα στον αέρα για να μην χαλάσει το … μακιγιάζ.. το οποίο κι αυτό με την σειρά του σε πάμπολλες περιπτώσεις είναι σμόκυ… Είπαμε όποια κυρία σέβεται τον εαυτό της οφείλει να είναι περιποιημένη… να μοιάζει το δίχως άλλο σαν σταρ που ετοιμάζεται να πάει στην μπουζουκλερί… Πάντα με την βλεφαρίδα κάγκελο…. Βλεφαρίδα, φαλαρίδα και νεροφίδα είναι ο καημός κάθε σοβαρού κυρίου που θα δώσει το μπράτσο του να στηριχτεί πάνω του η κυρία…
