Σαράντα επτά χρόνια συνεχούς παρουσίας μετρά ο Α.Ο. Δάφνη Μεγάλης Χώρας – από το 1979 μέχρι σήμερα. Και όμως, το 2026 η ομάδα εξακολουθεί να ζητά το αυτονόητο…
Ένα γήπεδο της προκοπής.
Αντί γι’ αυτό, συνεχίζει να αγωνίζεται «ξεσπιτωμένη» στο βοηθητικό του ΔΑΚ Αγρινίου, καθώς το γήπεδο στη Μεγάλη Χώρα παραμένει ακατάλληλο. Ένα γήπεδο που, όπως λένε οι κάτοικοι, έχει μείνει στην ίδια κατάσταση εδώ και χρόνια – όπως ακριβώς και οι υποσχέσεις.
Οι φίλαθλοι πλέον μην αντέχοντας την κοροϊδία, σήκωσαν πανό στην είσοδο του χωριού που λέει «Πέντε χρόνια λόγια, γήπεδο ακόμα».
Ένα σύνθημα που δεν είναι απλώς διαμαρτυρία, αλλά αποτύπωση μιας πραγματικότητας που χρονίζει.
Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες, υπάρχει πρόθεση από τη δημοτική αρχή να κινηθεί διαδικασία λήψης προσφορών, με τον αρμόδιο αντιδήμαρχο, Χρήστο Ζαρκαβέλη, να αναμένεται να απευθυνθεί σε εργολάβο που κατασκευάζει γήπεδα, προκειμένου να κατατεθούν προτάσεις τόσο για τη Μεγάλη Χώρα όσο και για τα Τριαντέικα. Με απλά λόγια, το έργο βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της… αναζήτησης.
Άλλωστε, όπως φέρεται να ειπώθηκε και σε επικοινωνία με τον δημοτικό σύμβουλο Κωνσταντίνο Κιτσοπάνο, ο Δήμος δεν διαθέτει αυτή τη στιγμή τα απαιτούμενα κονδύλια και αναζητά χρηματοδότηση. Δηλαδή, μετά από χρόνια εξαγγελιών, το βασικό ερώτημα –αν και πότε θα βρεθούν τα χρήματα– παραμένει ανοιχτό.
Και ενώ στη Μεγάλη Χώρα μια ομάδα με σχεδόν μισό αιώνα ζωής περιμένει, υπάρχουν περιοχές όπως οι Παπαδάτες Μακρυνείας που, παρά το γεγονός ότι δεν διαθέτουν ενεργή ποδοσφαιρική ομάδα, έχουν γήπεδο. Μια σύγκριση που προκαλεί εύλογα ερωτήματα και ενισχύει την αίσθηση άνισης μεταχείρισης.
Στο ίδιο μήκος κύματος, κάτοικοι επισημαίνουν πως οι προτεραιότητες της δημοτικής αρχής φαίνεται να στρέφονται αλλού, με τη Μακρυνεία να βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο έργων και παρεμβάσεων. Και όλα αυτά, την ώρα που η Μεγάλη Χώρα συνεχίζει να περιμένει τα… βασικά.
Οι υποσχέσεις, πάντως, δεν είναι σημερινές. Από το 2018 μέχρι σήμερα, έχουν ακουστεί πολλά. Σχέδια, δεσμεύσεις, διαβεβαιώσεις. Όμως, όπως λένε πλέον ανοιχτά οι κάτοικοι, τα λόγια τα παίρνει ο αέρας – και το γήπεδο μένει ίδιο.
Η ουσία είναι μία…
47 χρόνια ιστορίας δεν στάθηκαν αρκετά για να εξασφαλίσουν το αυτονόητο. Και όσο το έργο παραμένει σε φάση «θα», τόσο το πανό των φιλάθλων θα μοιάζει λιγότερο με σύνθημα και περισσότερο με… απολογισμό.
“Αν ο δήμαρχος Αγρινίου κατάγονταν από την δημοτικη ενότητα Νεάπολης και όχι από την περιοχής της Μακρυνείας, το γήπεδο θα είχε γίνει”, σχολιάζουν οι κάτοικοι της Μεγάλης Χώρας…
