Και κει που όλα έδειχναν ότι το θέμα που είχαν αναδείξει κάποιες δεκαετίες πριν με τα «δαιμόνια» της Μπαμπίνης είχε περάσει στη λήθη, ένα «δαιμόνιο» το επανέφερε…
Οι παλαιότεροι ίσως να θυμούνται το σάλο που είχε ξεσπάσει στο Ξηρόμερο αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα όταν το 1980 σύμφωνα με όσα γράφει ekklisiaonline.gr «Ομαδικά φαινόμενα δαιμονισμού εμφανίσθηκαν και στις αρχές της δεκαετίας τού 1980 στο Ξηρόμερο της Αιτωλοακαρνανίας, στο χωριό Μπαμπίνη».
Η ιστορία ξεκινά όταν ένα 13 χρονο αγόρι, ο Στάθης, αλλά και η οικογένεια του από το χωριό Μπαμπίνη, σύμφωνα με όσα έλεγαν τότε οι συγχωριανοί του «κυριεύτηκαν από δαιμόνια…»
Οι Μπαμπινιώτες τότε έλεγαν ότι λόγω της καταπίεσης που δέχονταν το παιδί από την γιαγιά του είχε σαν αποτέλεσμα να βρεθεί σε ένα «ψυχικό ξεχαρβάλωμα οπότε βρήκε την κατάλληλη περίσταση να το κυριεύσει πονηρό πνεύμα και μάλιστα από τα ισχυρά»…
Κατατρόμαξαν οι χωρικοί και ξεφώνιζαν «Χαθήκαμε! Το χωριό μας στοίχειωσε».
Έλεγαν ότι έβρισκαν τα άλογα τους λυμένα, στις αποθήκες τους οι κάνουλες από το κρασί και το λάδι ήταν ανοιχτές, η κακοκαιρία ξήλωνε τις στέγες των σπιτιών ενώ οι καταιγίδες κατέστρεφαν τις καπνοκαλλιέργειες. …
Φυσικά ακόμη κι αν κάποιος προσπαθούσε να τους πείσει ότι οι ζημιές μπορεί να οφείλονταν σε ακραία καιρικά φαινόμενα ή πως ανθρώπινο χέρι μπορεί να έκανε τα υπόλοιπα, η τρομάρα που είχαν πάρει ήταν τέτοια που ακόμη και το αληθινό φαίνονταν … δαιμονικό…
Η εφημερίδα Μεσημβρινή την 1η Νοεμβρίου 1982 δημοσίευσε επιστολή που έστειλαν οι Μπαμπινιώτες στην οποία περιέγραφαν τα όσα διαδραματίζονταν στο χωριό τους…
«Κοντά στην αφάνταστη δυστυχία μας λόγω της τελευταίας καταιγίδας, προστέθηκε τελευταία και ο τρόμος. Το χωριό μας στοίχειωσε. Παρουσιάζονται φαντάσματα που πετάνε πέτρες και εικονίσματα. Τα έχουμε χαμένα κυριολεκτικά. Δεν ξέρουμε τι να πρωτοπούμε: Για τη φτώχεια μας, για το στοιχειό ή για την πλήρη εγκατάλειψί μας από το Κράτος;. . . Πεντακόσιοι άνθρωποι ζούμε με τον τρόμο. Η καταιγίδα δεν άφησε τίποτε όρθιο. Οι στέγες των σπιτιών έφυγαν ολόκληρες σχεδόν. Ο καπνός, το μόνο μας έσοδο, έχει καταστραφή άπ’ τη βροχή. . .
(Και η υπογραφή) Επιτροπή Δυστυχισμένων Κατοίκων Κοινότητος Μπαμπίνης – Ξηρομέρου – Αιτωλοακαρνανίας» (Μεσημβρινή 1. 11. 82).
Μάλιστα με το θέμα ασχολήθηκαν και οι Δημαράς, Λιάνης και Χαρδαβέλας μέσα από την εκπομπή «Ρεπόρτερς»…
Σύμφωνα με το ekklisiaonline.gr «Τελικά το κακό έληξε όταν ηλικιωμένος Ιερομόναχος* που ασκητεύει σε περιοχή της Αττικής επήγε στην Μπαμπίνη τον Οκτώβριο τού 1983, παραμονή τού Αγίου Δημητρίου, βρήκε τον Στάθη στην αυλή της Εκκλησίας, τον σταύρωσε, τον διάβασε, τού έδωσε τις κατάλληλες νουθεσίες και τον απελευθέρωσε από την δαιμονική κατοχή.
Άξιο υπογραμμίσεως είναι ότι ενώ ο Στάθης είχε γονατίσει, και ο Γέροντας κρατούσε επάνω στο κεφάλι του τον σταυρό, μία ισχυρή δύναμις απειλούσε να τινάξη τον σταυρό μακρυά από τα χέρια τού Ιερομόναχου.
Οι γονείς του, στους οποίους έδωσε ο Γέροντας τις συμβουλές που έπρεπε, δεν ήξεραν πως να τον ευχαριστήσουν, πως να εκφράσουν την απέραντη ευγνωμοσύνη τους. Ήθελαν να τού προσφέρουν πολλά δώρα, όπως λ.χ. εκλεκτό τυρί από το μαντρί τους, αλλά εκείνος το μόνο που δέχθηκε ήταν λίγο χωριάτικο ψωμί».
Κι ερχόμαστε στο σήμερα..
Μπορεί τα χρόνια να πέρασαν η Μπαμπίνη όμως δεν ξεχάστηκε από τα «δαιμόνια»…
Άλλα τα «δαιμόνια» του 1980 και άλλα του 2018…
