Δύο χρόνια μετά τις δεσμεύσεις του Γιώργου Παπαναστασίου, οι λακκούβες μεγαλώνουν, η αδιαφορία περισσεύει και οι οδηγοί παίζουν καθημερινά τη ζωή τους κορώνα-γράμματα
Ο δρόμος που συνδέει την Αβόρανη με το Παναιτώλιο δεν θυμίζει σε τίποτα σύγχρονο οδικό δίκτυο. Αντίθετα, παραπέμπει ευθέως σε σκηνικό εγκατάλειψης, με λακκούβες-κρατήρες, φθαρμένο οδόστρωμα και επικίνδυνα σημεία που δοκιμάζουν καθημερινά τις αντοχές οδηγών και οχημάτων.
Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο. Οι κάτοικοι των δύο περιοχών καταγγέλλουν επανειλημμένα ότι εδώ και χρόνια ζητούν τα αυτονόητα: έναν δρόμο ασφαλή. Αντ’ αυτού, όπως επισημαίνουν στο AgrinioNet.gr, λαμβάνουν υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα. Και το χειρότερο; Η κατάσταση όχι μόνο δεν βελτιώνεται, αλλά επιδεινώνεται.
Σαν να μην έφταναν οι λακκούβες, ο δρόμος παραμένει χωρίς επαρκή φωτισμό, μετατρέποντας τη διέλευση τη νύχτα σε πραγματικό εφιάλτη. Η ορατότητα είναι περιορισμένη, ενώ σε αρκετά σημεία κλαδιά από ελαιόδεντρα έχουν εισβάλει κυριολεκτικά στο οδόστρωμα, στενεύοντας επικίνδυνα το πέρασμα και αυξάνοντας τον κίνδυνο σύγκρουσης.
Οι συνέπειες δεν άργησαν να φανούν. Σύμφωνα με καταγγελίες κατοίκων, στον συγκεκριμένο δρόμο έχουν ήδη σημειωθεί τροχαία ατυχήματα, εκ των οποίων κάποια θανατηφόρα, γεγονός που εντείνει την οργή και την αγανάκτηση της τοπικής κοινωνίας.
Και όλα αυτά, δύο χρόνια μετά τις εκλογές του 2023, όταν η δημοτική αρχή υπό τον Γιώργο Παπαναστασίου είχε δεσμευτεί ότι η οδοποιία στα χωριά θα αποτελούσε προτεραιότητα. Δύο χρόνια μετά, η «προτεραιότητα» αυτή φαίνεται να έχει χαθεί κάπου ανάμεσα σε εξαγγελίες και αδράνεια.
Την ίδια στιγμή, οι κάτοικοι δεν κρύβουν την αγανάκτησή τους για την εικόνα που παρουσιάζει ο δήμος. Όπως σχολιάζουν με έντονη δόση ειρωνείας, οι αρμόδιες υπηρεσίες βρίσκουν χρόνο να πλένουν πλατείες και εκκλησίες ενόψει Πάσχα, αλλά όχι να παρέμβουν σε έναν δρόμο που έχει μετατραπεί σε καρμανιόλα.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα γίνει κάποιο έργο, αλλά πότε θα συμβεί το επόμενο τροχαίο. Θα χρειαστεί κι άλλη ανθρώπινη απώλεια για να κινητοποιηθεί ο μηχανισμός; Ή μήπως η λύση θα είναι, όπως φοβούνται πολλοί, μια πρόχειρη στρώση πίσσας που απλώς θα «μακιγιάρει» το πρόβλημα μέχρι την επόμενη φθορά;
Για την ώρα, ο δρόμος Αβόρανη – Παναιτώλιο παραμένει ένα ζωντανό παράδειγμα του πώς η αδιαφορία μπορεί να μετατρέψει την καθημερινότητα των πολιτών σε διαρκή κίνδυνο. Και η ευθύνη, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να την προσπεράσουν, έχει συγκεκριμένη διεύθυνση.
