«Εκατοντάδες εκατομμύρια δαπανήθηκαν το 2025 στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, αλλά η καθημερινότητα των πολιτών παραμένει ίδια. Η Περιφερειακή Αρχή διαχειρίζεται πόρους, δεν παράγει ανάπτυξη», τόνισε στην τοποθέτησή του, στη συζήτηση του απολογισμού πεπραγμένων για το έτος 2025 στο Περιφερειακό Συμβούλιο, ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας, Σπύρος Ν. Σκιαδαρέσης, κάνοντας λόγο για αναποτελεσματικότητα και διαχειριστική λογική χωρίς αναπτυξιακό σχέδιο.
Όπως υπογράμμισε ο κ. Σκιαδαρέσης, η πολιτική αξιολόγηση δεν μπορεί να περιορίζεται σε ποσοστά απορρόφησης και πίνακες δαπανών, αλλά κρίνεται αποκλειστικά από το αν οι πόροι μετατράπηκαν σε έργα πνοής και σε πραγματικές λύσεις για τις ανάγκες των πολιτών σε Αχαΐα, Αιτωλοακαρνανία και Ηλεία.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του απολογισμού, το 2025 πληρώθηκαν μέσω του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων 206,2 εκατ. ευρώ, ενώ μέσω του Περιφερειακού Ταμείου Ανάπτυξης περίπου 123 εκατ. ευρώ. Παρά τα υψηλά αυτά ποσά, οι νέες κατανομές ΠΔΕ μειώθηκαν σε σχέση με το 2024, ενώ σε πολλές περιπτώσεις η υλοποίηση των προϋπολογισμένων δράσεων δεν ξεπέρασε το 40%, γεγονός που αποκαλύπτει σοβαρό κενό μεταξύ σχεδιασμού και εφαρμογής.
Ιδιαίτερη κριτική ασκήθηκε στο γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών αφορά αποκαταστάσεις, συντηρήσεις και μελέτες, και όχι νέα, σύγχρονα αναπτυξιακά έργα. «Μετά τις πυρκαγιές, για παράδειγμα, τα έργα που υλοποιούνται καλύπτουν κυρίως ζημιές του παρελθόντος, χωρίς στρατηγική πρόληψης και χωρίς νέο αναπτυξιακό όραμα. Αντίστοιχα, στον πρωτογενή τομέα – με χαρακτηριστικό παράδειγμα την ευλογιά των προβάτων – η Περιφερειακή Αρχή λειτούργησε εκ των υστέρων και αναποτελεσματικά, χωρίς έγκαιρο σχέδιο», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Ο κ. Σκιαδαρέσης αναφέρθηκε αναλυτικές και στις τρεις περιφερειακές ενότητες, παρουσιάζοντας μεταξύ άλλων τα εξής:
Αχαΐα:
Παρά τις δεσμεύσεις άνω των 13,3 εκατ. ευρώ σε τοπικά προγράμματα, ολοκληρώθηκαν έργα μόλις 2,6 εκατ. ευρώ. Δεν υπάρχει ολοκληρωμένο σχέδιο για το λιμάνι της Πάτρας, το Πανεπιστήμιο παραμένει αποκομμένο από την παραγωγή, κρίσιμα έργα οδικής ασφάλειας καθυστερούν, ενώ η πρόσβαση στο αεροδρόμιο του Αράξου παραμένει προβληματική. Σημαντικά έργα αστικής ανάπλασης, όπως το πρώην εργοστάσιο Λαδόπουλου και η προστασία των ακτών από Ρίο έως Άγιο Βασίλειο, παραμένουν σε εκκρεμότητα.
Αιτωλοακαρνανία:
Η μεγαλύτερη Περιφερειακή Ενότητα εξακολουθεί να στερείται εμβληματικών έργων. Το οδικό δίκτυο βρίσκεται σε κακή κατάσταση, έργα άρδευσης και διαχείρισης υδάτων καθυστερούν, ενώ δεν υπάρχει οργανωμένο σχέδιο αξιοποίησης των ενεργειακών και φυσικών πόρων. Έργα όπως η σύνδεση Αγρινίου με Ιόνια Οδό, ο άξονας Καρπενήσι – Αγρίνιο – Αστακός και το Πογωνιά – Πλαγιά παραμένουν στις εξαγγελίες.
Ηλεία:
Το 2025 δεν καταγράφεται ούτε ένα νέο αναπτυξιακό έργο στρατηγικής σημασίας. Η Περιφερειακή Ενότητα παραμένει εκτός πανεπιστημιακού χάρτη, χωρίς ουσιαστική διεκδίκηση εκπαιδευτικών δομών, ενώ μεγάλα οδικά έργα – όπως η σύνδεση Πάτρα – Πύργος έως Τσακώνα και ο άξονας Πύργος – Τρίπολη – εγκαταλείπονται χωρίς αντίδραση από την Περιφερειακή Αρχή. Παράλληλα, λιμενικές υποδομές και το σχέδιο ανασυγκρότησης μετά τις πυρκαγιές του 2021 παραμένουν στάσιμα, ενώ σοβαρά ερωτήματα τίθενται για τη διαχείριση των υδάτων στη λίμνη Πηνειού εν μέσω κινδύνου λειψυδρίας.
Σύμφωνα με τον κ. Σκιαδαρέση «η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας το 2025 δαπάνησε πολλά, αλλά επένδυσε λίγα σε πραγματικά νέο αναπτυξιακό κεφάλαιο. Δεν έχουμε δει ενιαίο στρατηγικό σχέδιο, δεν υπάρχουν μετρήσιμοι στόχοι για την απασχόληση και την παραγωγή, αλλά ούτε και ουσιαστική διεκδίκηση από την κεντρική κυβέρνηση».
«Η πολιτική δεν είναι λογιστική. Δεν κρίνεται από το πόσα χρήματα πέρασαν από τα ταμεία, αλλά από το αν ο τόπος προχώρησε μπροστά. Και το 2025, παρά τους πόρους, η Δυτική Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία», σημείωσε και πρόσθεσε «οι πολίτες δεν ζουν από την απορρόφηση. Ζουν από το αποτέλεσμα. Και αυτό, το 2025, δεν ανταποκρίθηκε ούτε στα χρήματα ούτε στις ανάγκες του τόπου».
Κλείνοντας την τοποθέτησή του, ο κ. Σκιαδαρέσης εξέφρασε δημόσιες ευχαριστίες προς τους εργαζόμενους της Περιφέρειας και τον Συμπαραστάτη του Πολίτη για την καθημερινή τους προσφορά, με την επισήμανση ότι η διοικητική επάρκεια των υπηρεσιών δεν αρκεί χωρίς πολιτικό όραμα, σχέδιο και διεκδίκηση.
