«Οι πρόσφατες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας -η Έκθεση Λέττα, η Έκθεση Ντράγκι και η Πυξίδα Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής- συγκροτούν τον πυρήνα ενός νέου οικονομικού υποδείγματος για την Ευρωπαϊκή Ένωση», αναφέρει σε νέο Ενημερωτικό Σημείωμα του ΙΜΕ της ΓΣΕΒΕΕ, που υπογράφει ο διδάκτωρ Κωνσταντίνος Παπανικολάου.
«Οι πρόσφατες ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη και την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας –η Έκθεση Λέττα, η Έκθεση Ντράγκι και η Πυξίδα Ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής– συγκροτούν τον πυρήνα ενός νέου οικονομικού υποδείγματος για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δημοσιεύθηκαν σε μία περίοδο έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων και αυξανόμενων προκλήσεων για τη θέση της Ευρώπης στην παγκόσμια οικονομία, επιδιώκοντας να χαράξουν μία νέα πορεία προς την οικονομική ανθεκτικότητα, την τεχνολογική πρόοδο και τη βιώσιμη ανάπτυξη».
Αυτό αναφέρεται στο νέο Ενημερωτικό Σημείωμα του Ινστιτούτου Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ, που υπογράφει ο Κωνσταντίνος Παπανικολάου, διδάκτωρ Διεθνούς και Ευρωπαϊκής Πολιτικής Οικονομίας του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.
Το ενημερωτικό σημείωμα παρουσιάζει και αναλύει αυτά τα τρία στρατηγικά κείμενα. Σταχυολογώντας ορισμένα από τα σημαντικότερα στοιχεία τους, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην προσπάθεια εμβάθυνσης της Ενιαίας Αγοράς μέσω της καθιέρωσης μίας «πέμπτης ελευθερίας» -της γνώσης, της έρευνας και της καινοτομίας- καθώς και στην ανάγκη για μία πιο ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική αρχιτεκτονική. Οι προτάσεις για τη δημιουργία μίας Ένωσης Αποταμιεύσεων και Επενδύσεων, την έκδοση πράσινων ομολόγων και την ενίσχυση των στρατηγικών επενδύσεων συνδέονται με τη στόχευση για υψηλότερη παραγωγικότητα και ενεργειακή αυτάρκεια. Επιπλέον, προτείνεται η ενοποίηση και ενίσχυση της ευρωπαϊκής αμυντικής βιομηχανίας -μέσω μεγαλύτερης συνεργασίας, κοινών προμηθευτικών μηχανισμών και της πιθανής έκδοσης ευρωπαϊκών ομολόγων άμυνας- ώστε να μειωθεί η εξάρτηση από τρίτες χώρες και να ενισχυθεί η στρατηγική αυτονομία της ΕΕ.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναδεικνύεται η σημασία διαμόρφωσης μίας ενιαίας ευρωπαϊκής βιομηχανικής πολιτικής, ικανής να ενσωματώσει την πράσινη και ψηφιακή μετάβαση, να περιορίσει την εξάρτηση από εξωτερικούς προμηθευτές πρώτων υλών και τεχνολογίας και να ενισχύσει την ανθεκτικότητα της ευρωπαϊκής παραγωγής. Παράλληλα, επισημαίνεται η ανάγκη κοινωνικής και περιφερειακής συνοχής, ώστε η μετάβαση να μην οξύνει τις ανισότητες αλλά να ενισχύσει τη συνολική ευρωπαϊκή σύγκλιση.
Στο τελευταίο μέρος, ο συγγραφέας τεκμηριώνει τις πιθανές επιδράσεις των προτεινόμενων ευρωπαϊκών στρατηγικών στην ελληνική οικονομία και στο παραγωγικό υπόδειγμά της. Εξετάζονται οι ευκαιρίες που μπορούν να προκύψουν για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την καινοτομία και τις επενδύσεις, αλλά και οι προκλήσεις προσαρμογής σε ένα νέο πλαίσιο αυξημένων απαιτήσεων ανταγωνιστικότητας και βιωσιμότητας. Το ενημερωτικό σημείωμα καταλήγει ότι η επιτυχία αυτών των ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών θα εξαρτηθεί από τη δυνατότητα των κρατών-μελών να συντονίσουν πολιτικές, να κινητοποιήσουν επενδύσεις και να διαμορφώσουν ένα κοινό όραμα για μια πιο δυναμική, πράσινη και κοινωνικά δίκαιη Ευρώπη.
