Μπήκαμε στην τελευταία εβδομάδα της προεκλογικής εκστρατείας και φοβάμαι ότι οι περισσότεροι από εμάς, παρασυρμένοι από την επιθυμία μας να προωθήσουμε με συνθήματα και εκδηλώσεις αγάπης και θαυμασμού, τον εκλεκτό μας, ξεχνάμε την ουσία του πολιτικού και ιδεολογικού προτάγματος, που είναι τι κόμμα θελουμε και ποιες θα είναι οι αρχές, οι αξίες και το ιδεολογικό του πρόσημο! Ποια θα είναι η πολιτική ατζέντα που θα παρουσιάσουμε στους πολίτες για να τους πείσουμε ότι το ΠΑΣΟΚ/ΚινΑλ είναι ξανά το κόμμα που πρέπει να εμπιστευτούν γιατί μπορεί και θέλει να τους λύσει τα χρόνια και ζέοντα προβλήματα τους;
Ποιες είναι οι θέσεις και οι προτάσεις μας για την κλιματική κρίση, για την οικονομία, την ανεργία, την υγεία, την παιδεία, τα εθνικά θέματα!
Ποιες είναι οι θέσεις μας για το μεταναστευτικό και την πανδημία!
Και για να θυμηθώ την Μελίνα, πως θα γίνουμε ελκυστικοί για να αρέσουμε ξανά στην κοινωνία!
Το πρώτο λοιπόν και κύριο κριτήριο είναι, ποιος από τους 6 υποψήφιους έχει εκείνα τα προσόντα, την εμπειρία, την διάθεση και τα εχέγγυα για να φέρει σε πέρας όλα τα ανωτέρω.
Αν δούμε και διαβάσουμε, πέρα από τα συνθήματα και τα τσιτάτα, τις ομιλίες όλων των υποψηφίων για την προεδρία του ΚινΑλ και αν «ερμηνεύσουμε» και το από κάτω κριμένο των μέχρι σήμερα δηλώσεων τους, προκύπτει αβίαστα το εξής:
Οι έξι υποψήφιοι στην ουσία προτείνουν δυο διακριτές ατζέντες.
Αυτή που βάζει ο ΓΑΠ με κάποιες …«υποσημειώσεις» από τους άλλους 4 συνυποψήφιους του και αυτή που βάζει ο Λοβέρδος, η οποία κ αυτή έχει κάποια ελάχιστα κοινά με αυτά της ατζέντας ΓΑΠ, αλλά με δεξιόστροφο πρόσημο.
Η ατζέντα του ΓΑΠ μιλάει για ένα μεγάλο σύγχρονο ευρωπαϊκό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και είναι η ίδια (επικαιροποιημένη και προσαρμοσμένη στα σημερινά δεδομένα και ταυτόχρονα προτείνει νέους δρόμους για το μέλλον της χώρας), που επικροτήθηκε από το 44% του ελληνικού λαού το ‘09.
Η ατζέντα που βάζει ο Λοβέρδος μιλάει για ένα θολό, ομιχλώδες φιλελεύθερο, κεντρώο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, όπου μιλάει για επαναφορά της θανατικής ποινής, εμμονή στον νόμο και τάξη, αποθέωση του έργου της κυβέρνησης Σαμαρά, αλλαγή συμβόλων της παράταξης με απόφαση του προέδρου (με ένα άρθρο σε μια νύχτα;), επικροτεί σε μεγάλο βαθμό το κυβερνητικό έργο της ΝΔ και της κλείνει το μάτι για μετεκλογική συνεργασία, κλπ κλπ.
Επιμύθιον
Την Κυριακή 5/12 ΔΕΝ ψηφίζουμε για το ποιος από τους 6 είναι πιο όμορφος, πιο νέος και λαμπερός, ποιος είναι ο καλύτερος ρήτορας ή ποιος λέει «έξυπνες» και «πιασάρικες» ατάκες στα ΜΜΕ, αλλά ποιος έχει τις γνώσεις, την εμπειρία και το κύρος να ξανακάνει την παράταξη μεγάλη, ισχυρή και ΑΥΤΟΝΟΜΗ.
Ποιος μπορεί να «μιλήσει» στην ψυχή, στην καρδιά και στο μυαλό των πολιτών και να τους πείσει ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες και για μας και για την χώρα!
Και κάτι τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό.
Ποιος από τους 6 μπορεί να συγκρουστεί επιτυχώς (εντός και εκτός βουλής, τα επόμενα δυο χρόνια) με τους Κυριάκο και Αλέξη και να αποδείξει με το κύρος, τις θέσεις και τα επιχειρήματα του, ότι υπάρχει και άλλη κυβερνητική επιλογή για τον λαό, πλην της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ;
Εν κατακλείδι.
Θελουμε πρόεδρο τον ΓΑΠ για να εφαρμόσει την δική του πολιτική ατζέντα ή τον Λοβέρδο και την φιλελεύθερη κεντρώα πρόταση του;
Πηγαίνοντας λοιπόν την Κυριακή στην κάλπη ας έχουμε όλα τα ανωτέρω στο νου μας και …καλό μας βόλι!!
