Σε νέα εξάμηνη παράταση οδηγείται το έργο για την κατασκευή του καταφυγίου αδέσποτων ζώων του Δήμου Αγρινίου, με τη σχετική απόφαση να περνά τελικά ομόφωνα από τη Δημοτική Επιτροπή. Η συζήτηση, ωστόσο, μόνο ομαλή δεν ήταν.

Το θέμα άνοιξε μια σειρά από ερωτήματα για τη συμπληρωματική σύμβαση του έργου, η οποία είχε εγκριθεί από τον περασμένο Απρίλιο, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχει υπογραφεί. Στο επίκεντρο βρέθηκε κυρίως το ζήτημα της χρηματοδότησης, καθώς όπως διευκρινίστηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η συμπληρωματική σύμβαση δεν χρηματοδοτείται από το πρόγραμμα αλλά από ίδια έσοδα του Δήμου.

Αυτό ακριβώς ήταν και το σημείο πάνω στο οποίο άσκησε έντονη κριτική η αντιπολίτευση.

Το ερώτημα που τέθηκε ήταν γιατί η Δημοτική Επιτροπή κλήθηκε τον Απρίλιο να εγκρίνει τη συμπληρωματική σύμβαση, όταν έξι μήνες αργότερα προκύπτει ότι η χρηματοδότηση δεν είχε εξασφαλιστεί όπως θεωρούσαν τα μέλη του οργάνου.

«Εμείς ως μέλη της Δημοτικής Επιτροπής λαμβάνουμε αποφάσεις στον αέρα», ειπώθηκε χαρακτηριστικά, με την επισήμανση ότι τα μέλη ψηφίζουν έχοντας μπροστά τους συγκεκριμένα στοιχεία και, κατά συνέπεια, αναλαμβάνουν και την ευθύνη της ψήφου τους.

Από την πλευρά της δημοτικής αρχής δόθηκε η εξήγηση ότι για να προχωρήσει η διαδικασία της συμπληρωματικής σύμβασης δεν ήταν απαραίτητο να έχει προηγηθεί η εξασφάλιση των χρημάτων. Η χρηματοδότηση, όπως αναφέρθηκε, θα καλυφθεί από ίδια έσοδα του Δήμου.

Η απάντηση αυτή, ωστόσο, δεν έπεισε τους επικριτές της διαδικασίας, οι οποίοι επέμειναν ότι ένα τόσο σημαντικό οικονομικό ζήτημα θα έπρεπε να είναι ξεκάθαρο όταν η Δημοτική Επιτροπή καλείται να πάρει απόφαση.

Η παράταση και η «οριακή προθεσμία»

Στη συζήτηση τέθηκε και το ζήτημα της χρονικής διάρκειας του έργου. Υπενθυμίστηκε ότι η αρχική συμβατική διάρκεια ήταν 12 μήνες και ότι πλέον, με τις παρατάσεις, το έργο πλησιάζει τα χρονικά όρια που προβλέπονται.

Έγινε μάλιστα αναφορά στην οριακή προθεσμία και ζητήθηκε να υπάρχει σαφής αναφορά και στην απόφαση, καθώς η υπέρβασή της μπορεί να δημιουργήσει σοβαρό πρόβλημα για την πορεία του έργου.

Το ερώτημα ήταν εύλογο: μέχρι πού μπορεί να φτάσει η διαδικασία των παρατάσεων χωρίς να δημιουργηθεί ζήτημα για τη χρηματοδότηση και την ολοκλήρωση του έργου;

Το κόστος που μπορεί να αυξηθεί

Σημαντικό μέρος της αντιπαράθεσης αφορούσε και τις αναθεωρήσεις τιμών.

Η νέα παράταση σημαίνει ότι ο ανάδοχος θα παραμείνει στο έργο για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Κατά τη συζήτηση τέθηκε ο κίνδυνος να προκύψουν πρόσθετες οικονομικές απαιτήσεις λόγω των αναθεωρήσεων και να αυξηθεί το τελικό κόστος.

Το επιχείρημα της διοίκησης ήταν ότι ο Δήμος δεν μπορεί απλώς να αρνηθεί τα δικαιώματα του αναδόχου. Σε περίπτωση διαφωνίας, υπάρχει το ενδεχόμενο δικαστικής προσφυγής, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τον Δήμο.

Από την άλλη πλευρά, τέθηκε το ερώτημα κατά πόσο η νέα παράταση μεταφέρει απλώς το πρόβλημα στο μέλλον και μπορεί να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη οικονομική επιβάρυνση.

Κανείς, πάντως, δεν ήταν σε θέση να πει στη συνεδρίαση ποιο θα είναι τελικά το ύψος της επιβάρυνσης.

«Πότε θα τελειώσει το καταφύγιο;»

Κάπου εκεί η συζήτηση επανήλθε στην ουσία του έργου.

Γιατί πίσω από τις συμβάσεις, τις παρατάσεις και τις αναθεωρήσεις υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο πρόβλημα: το καταφύγιο αδέσποτων δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

Κατά τη διάρκεια της συζήτησης τέθηκε ευθέως το ερώτημα αν μπορεί κάποιος να πει πότε θα είναι έτοιμη η εγκατάσταση.

Συγκεκριμένη ημερομηνία δεν δόθηκε.

Και αυτό ήταν ίσως το πιο χαρακτηριστικό σημείο της όλης διαδικασίας.

Η Δημοτική Επιτροπή αποφάσισε να δώσει ακόμη έξι μήνες, χωρίς όμως να προκύψει από τη συζήτηση μια σαφής εικόνα για το πότε ακριβώς θα παραδοθεί το έργο.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα λόγω της φύσης του έργου. Ο Δήμος προσπαθεί εδώ και χρόνια να δημιουργήσει οργανωμένη υποδομή για τη διαχείριση των αδέσποτων ζώων και κάθε νέα καθυστέρηση σημαίνει ότι το πρόβλημα παραμένει στους δρόμους της πόλης.

Από το καταφύγιο στους προσωπικούς χαρακτηρισμούς

Η συζήτηση, πάντως, δεν έμεινε στα τεχνικά και οικονομικά ζητήματα.

Οι τόνοι ανέβηκαν αρκετές φορές, με τη συζήτηση να περνά σε προσωπικές αιχμές. Ακούστηκαν αναφορές σε «ημιμάθεια» και χαρακτηρισμοί περί άγνοιας των τεχνικών διαδικασιών, ενώ από την άλλη πλευρά έγινε λόγος για θεσμική συμπεριφορά της διοίκησης και για την ανάγκη τα μέλη της Δημοτικής Επιτροπής να λαμβάνουν τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Σε κάποια στιγμή χρειάστηκε μάλιστα παρέμβαση του προέδρου για να σταματήσουν οι διακοπές και να συνεχιστεί η διαδικασία.

Το ενδιαφέρον είναι ότι, παρά την ένταση, στο βασικό ζήτημα υπήρξε τελικά συμφωνία: η παράταση ψηφίστηκε ομόφωνα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι απαντήθηκαν και τα ερωτήματα που τέθηκαν.

Το βασικό ερώτημα παραμένει

Η συζήτηση ανέδειξε μια αντίφαση που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί.

Από τη μία, η δημοτική αρχή υποστηρίζει ότι πρέπει να δοθεί η παράταση, ώστε να μη διακινδυνεύσει η πορεία του έργου και να μην ανοίξει ένας νέος κύκλος αντιδικιών με τον ανάδοχο.

Από την άλλη, η αντιπολίτευση επιμένει ότι ο Δήμος δεν μπορεί να συνεχίζει να παρατείνει ένα έργο, χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει προηγουμένως το οικονομικό του σκέλος και χωρίς να γνωρίζει κανείς με σαφήνεια πότε θα ολοκληρωθεί.

Το πιο ουσιαστικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο αν έπρεπε να δοθούν άλλοι έξι μήνες.

Είναι τι θα έχει αλλάξει σε έξι μήνες.

Θα έχει υπογραφεί η συμπληρωματική σύμβαση;

Θα έχει εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση;

Θα έχει ολοκληρωθεί το έργο;

Και, κυρίως, θα έχει επιτέλους παραδοθεί το καταφύγιο για να χρησιμοποιηθεί από τον Δήμο;

Αυτές είναι οι απαντήσεις που πλέον περιμένουν να ακούσουν οι πολίτες του Αγρινίου.