Φτάσαμε στον Σεπτέμβριο του 2024 και νομίζω ότι ακριβώς αυτό το χρονικό διάστημα είναι το πλέον κατάλληλο για να οριοθετηθούν οι στόχοι της αμέσως επόμενης περιόδου για την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, τους οποίους και θα ήθελα να μοιραστώ με τους συμπολίτες μου, που έτσι κι αλλιώς αποτελούν τον τελικό αποδέκτη, τον απόλυτο κριτή αλλά και τον πιο ισχυρό συμπαραστάτη στις προσπάθειες που κάνουμε για να σηκώσουμε τον τόπο μας πιο ψηλά.
Ωστόσο, η οριοθέτηση των επόμενων στόχων δεν μπορεί να γίνει εάν δεν κοιτάξουμε προς τα πίσω για να εντοπίσουμε όσα έγιναν ή δεν έγιναν, ανιχνεύοντας τον δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε.
Τον φετινό Σεπτέμβριο συμπληρώνονται πέντε χρόνια από τότε που ξεκίνησε η προσπάθεια για να ξεκολλήσουμε τον τόπο από το πολυετές τέλμα. Και γνωρίζω ότι σε αυτό το διάστημα, παρά τα ψηλά εμπόδια που μπήκαν στον δρόμο μας – μεταξύ των οποίων και μία παγκόσμια πανδημία – καταφέραμε αρκετά. Όχι όλα, σε καμία περίπτωση. Αλλά πετύχαμε να ξεκολλήσουμε και να ολοκληρώσουμε πολλά μικρά και μεγάλα έργα που εκκρεμούσαν, να μετατρέψουμε οράματα και σχέδια επί χάρτου σε πραγματικό έργο, να ενισχύσουμε την εξωστρέφεια και να δημιουργήσουμε μία νέα τουριστική ταυτότητα στη Δυτική Ελλάδα ως «Ολυμπιακή Γη», να διαμορφώσουμε για πρώτη φορά κάποια ολοκληρωμένα στρατηγικά σχέδια, όπως για παράδειγμα το Επενδυτικό Προφίλ της Δυτικής Ελλάδας, να επιταχύνουμε κατά πολύ όλα τα προγράμματα στήριξης των αγροτών, να δώσουμε νέα πνοή στις δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης και στήριξης των πιο ευάλωτων πολιτών, να προσφέρουμε νέα ώθηση στις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα.
Και ακόμα: Μέσα στην πιο δύσκολη ώρα της πανδημίας, στηρίξαμε επιχειρήσεις, επαγγελματίες και θέσεις εργασίας, για να μην γνωρίσει ο τόπος μας μία νέα οικονομική καθίζηση, ενώ την ίδια ώρα, συνεχίσαμε ακατάπαυστα τη δουλειά της καθημερινότητας, βελτιώνοντας εκατοντάδες χιλιόμετρα δρόμων και καθαρίζοντας εκατοντάδες χείμαρρους και ρέματα που έμεναν ακαθάριστα επί χρόνια, τρέχοντας σε κάθε ανάγκη και συμμετέχοντας ενεργά στην επίλυση κάθε προβλήματος, έστω και αν αυτό -αρκετές φορές – δεν ανήκε στην σφαίρα των δικών μας ευθυνών ή αρμοδιοτήτων.
Το αποτέλεσμα όλων αυτών, αποδεδειγμένα πλέον, είχε θετικό πρόσημο.
Σε μία εποχή που πολλές άλλες περιοχές υποχώρησαν, η Δυτική Ελλάδα άντεξε. Και έκανε βήματα προς τα εμπρός. Το τέλος της πανδημίας τη βρήκε πιο δυνατή, παράδειγμα προς μίμηση για πολλούς.
Γι’ αυτό και σε τέσσερα μόλις χρόνια, η Δυτική Ελλάδα, βάσει όλων των επισήμων στοιχείων, άλλαξε επίπεδο. Η οικονομική της δραστηριότητα ανέβηκε, η εικόνα της προς τα έξω έγινε πολύ καλύτερη. Και το κυριότερο: Η ανεργία έπαψε να είναι η μεγάλη της πληγή. Από πρωταθλήτρια ανεργίας, έγινε πρωταθλήτρια δημιουργίας θέσεων εργασίας σε όλη τη χώρα.
Όλη αυτή η μεγάλη προσπάθεια, αναγνωρίστηκε από την κοινωνία της Δυτικής Ελλάδας στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023, όταν και μας δόθηκε μία πανίσχυρη εντολή συνέχειας. Και εμείς πέσαμε και πάλι στη δουλειά, γιατί ξέρουμε πως ο δρόμος που έχουμε να διανύσουμε παραμένει μακρύς.
Η Δυτική Ελλάδα έχει ακόμα πολλά ελλείμματα να καλύψει σε βασικές υποδομές, πρέπει να τρέξει ακόμα περισσότερο για να μπει στα σύγχρονα ενεργειακά και τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, η παραγωγική της ανάκαμψη πρέπει να συνεχιστεί, ακόμα περισσότερες θέσεις εργασίας πρέπει να δημιουργηθούν, η πρόνοια για τους ευάλωτους πρέπει να ενισχυθεί και προκλήσεις, όπως η λειψυδρία και το δημογραφικό, πρέπει να βρουν απαντήσεις.
Για να γίνουν αυτά, η απόλυτη αξιοποίηση κάθε διατιθέμενου πόρου (από το ΕΣΠΑ και το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης), αποτελούν πολύ μεγάλες προτεραιότητες, ενώ παράλληλα προχωράμε για την ολοκλήρωση πολλών ακόμα σημαντικών έργων και δρομολογούμε δράσεις για ακόμα ισχυρότερη εξωστρέφεια. Και είμαστε αισιόδοξοι πως θα τα καταφέρουμε πάλι, παρά τις δυσκολίες που πάντα υπάρχουν και τις μεγάλες μάχες που σχεδόν καθημερινά δίνουμε, όχι μόνο απέναντι σε «στενά» μυαλά, αλλά και σε δυνάμεις που στηρίζουν τη δική τους ύπαρξη πάνω στην… αποτυχία του τόπου. Γιατί, ναι, η μιζέρια εξακολουθεί να θεωρείται για κάποιους ζήτημα πολιτικής επιβίωσης. Γι’ αυτό η μόνιμη επιδίωξή τους είναι να προσπαθούν να ακυρώνουν, να μειώνουν, να σπιλώνουν, να κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να πολεμάνε τον τόπο και όσους πραγματικά αγωνίζονται γι’ αυτόν. Όμως, αυτοί δεν μπορούν να είναι συνδιαμορφωτες του μέλλοντός μας, γιατί θα το κάνουν… σαν το παρελθόν μας.
Αυτή η περιφερειακή Αρχή έχει μόνο έναν οδηγό στην πορεία της: Την κοινωνία της Δυτικής Ελλάδας. Ξέρουμε καλά ότι καθόμαστε σε «καρέκλες» που μας παραχώρησαν οι συμπολίτες για να τους υπηρετούμε. Και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε. Με χαμηλά το κεφάλι και ψηλά τα μανίκια. Για να πετύχουμε ένα ακόμα άλμα. Για να πείσουμε τους πάντες – σε κάθε κέντρο εξουσίας – ότι ο τόπος μας δεν αποτελεί μόνο ένα «αποθετήριο αξιών, φυσικού πλούτου και ικανών ανθρώπων», αλλά έναν ζωντανό οργανισμό που υπό τις κατάλληλες προϋποθέσεις μπορεί να αποτελέσει έναν πολύ ισχυρό πυλώνα ανάπτυξης, όχι μόνο για τον δυτικό άξονα της χώρας, αλλά για όλη τη χώρα!
Σε αυτή τη θητεία λοιπόν, θα αγωνιστούμε και για μία Ελλάδα που θα μετατρέψει σε εθνική στρατηγική τη στροφή στα δυτικά!
Θα παλέψουμε για να αποδείξουμε πως ο τόπος μας είναι το καλύτερο παράδειγμα μίας χώρας που μπορεί να αναπτυχθεί μόνο εάν αξιοποιήσει τη δύναμη της περιφέρειάς της και εγκαταλείψει την πολυετή τακτική του υδροκέφαλου κράτους. Η Ελλάδα είναι μικρή για να θεωρεί «πολυτέλεια» την ανάπτυξη της περιφέρειας και ειδικά, περιοχών όπως η Δυτική Ελλάδα, που μπορεί να μετατραπεί σε κόμβο διεθνών μεταφορών και συγκοινωνιών, σε πανίσχυρο επιστημονικό κέντρο και σε μεγάλη παραγωγική δύναμη, ενώ παράλληλα διαθέτει τον ιστορικό και φυσικό πλούτο που μπορεί να «διαφημίσει» την Ελλάδα σε όλο τον πλανήτη.
Συνεχίζουμε, λοιπόν…
Η λέξη «Περιφερειάρχης» σημαίνει για μένα τον άνθρωπο που παλεύει για τον τόπο του.
Γι’ αυτό και θα παραμείνω εδώ, δίπλα στους ανθρώπους του τόπου μου, κοντά σε όσα αγαπάω, αγωνιζόμενος για να μετατρέπεται κάθε μικρό όνειρο σε πράξη. Πολλά μικρά όνειρα, κάνουν ένα μεγάλο. Και πολλές μικρές πράξεις θα αλλάξουν το τοπίο. Μαζί θα το αλλάξουμε. Μαζί ξεκινήσαμε, μαζί προχωράμε. Μέχρι να κάνουμε τη Δυτική Ελλάδα τον τόπο που θα θέλουν όλοι να ζουν. Με αισιοδοξία και πείσμα. Και πάντα αδιαμεσολάβητα!
