Σε μια ατμόσφαιρα βαριά από συγκίνηση, δάκρυα και σιωπηλό σεβασμό, το Αγρίνιο αποχαιρέτησε σήμερα την Μαρία Τσούτσου, τη γυναίκα που κατάφερε να μετατρέψει το πιο βαρύ ανθρώπινο φορτίο, την απώλεια του παιδιού της, σε αγάπη, προσφορά και ελπίδα για εκατοντάδες νέους ανθρώπους με αναπηρίες.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας, όπου πλήθος κόσμου, εκπρόσωποι των Αρχών, φορέων και απλοί πολίτες έδωσαν το παρών για να πουν το τελευταίο αντίο σε μια γυναίκα που άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στην τοπική κοινωνία και στις καρδιές όσων τη γνώρισαν.
Δεν αποχαιρετούσαν μόνο μια σπουδαία προσωπικότητα της κοινωνικής προσφοράς. Αποχαιρετούσαν μια μάνα που πόνεσε βαθιά, αλλά δεν λύγισε. Μια γυναίκα που επέλεξε να κάνει τον προσωπικό της πόνο φως για τους άλλους, να τον μετατρέψει σε δύναμη δημιουργίας και σε καθημερινό αγώνα για αξιοπρέπεια, αποδοχή και ίσες ευκαιρίες για τα παιδιά με νοητική και συνοδές αναπηρίες.
Ακόμη και τις τελευταίες ημέρες της ζωής της, η σκέψη της ήταν στραμμένη στο έργο που υπηρέτησε με όλη της την ψυχή. Η τελευταία της επιθυμία ήταν απολύτως συμβολική της ίδιας της ζωής της: αντί στεφάνων, τα χρήματα να διατεθούν στο Εργαστήριο «Παναγία Ελεούσα», το δημιούργημα της καρδιάς και της ψυχής της.
Μέχρι την τελευταία στιγμή αναζητούσε τρόπους να στηρίξει ακόμη περισσότερο τους νέους του Εργαστηρίου, αποδεικνύοντας πως η προσφορά δεν ήταν για εκείνη απλώς μια αποστολή, αλλά τρόπος ζωής.
Στον ναό, τα λόγια ήταν λίγα. Τα βλέμματα, οι αγκαλιές και τα δάκρυα μιλούσαν από μόνα τους. Άνθρωποι που στάθηκαν δίπλα της όλα αυτά τα χρόνια, γονείς, συνεργάτες, εκπαιδευτικοί, φίλοι και ωφελούμενοι του Εργαστηρίου, αποχαιρετούσαν τη γυναίκα που έγινε για πολλούς δεύτερη μητέρα, στήριγμα και πηγή έμπνευσης.
Η παρακαταθήκη που αφήνει πίσω της είναι πολύ μεγαλύτερη από κάθε τίτλο και κάθε τιμητική διάκριση. Είναι τα χαμόγελα των παιδιών που αγκάλιασε, οι ζωές που άλλαξε, οι οικογένειες που στήριξε και το παράδειγμα μιας γυναίκας που δίδαξε με το ίδιο της το βίωμα πως ακόμη και μέσα από την πιο βαθιά απώλεια μπορεί να γεννηθεί η ελπίδα.
Η Μαρία Τσούτσου έφυγε από τη ζωή, όμως το έργο, η αγάπη και η ανθρωπιά της θα συνεχίσουν να ζουν μέσα από το Εργαστήριο που δημιούργησε και μέσα από όλους εκείνους που είχαν την ευλογία να τη γνωρίσουν.
Το σημερινό αντίο δεν ήταν ένα τέλος. Ήταν μια υπόσχεση ότι η προσφορά και το όραμά της θα συνεχίσουν να φωτίζουν τον δρόμο των επόμενων γενιών.
