Τα ξημερώματα σημειώθηκε νέα διάρρηξη στο Μηχανολογικό Αγρινίου, με τους επιτήδειους να χτυπούν ξανά τον χώρο και αυτή τη φορά να ξηλώνουν ακόμη περισσότερους σωλήνες από εγκαταστάσεις κλιματισμού, προκειμένου να αφαιρέσουν τον χαλκό που περιέχουν.
Η νέα κλοπή προκαλεί οργή και αγανάκτηση στους εργαζομένους, οι οποίοι βλέπουν την υπηρεσία να γίνεται επανειλημμένα στόχος, χωρίς μέχρι σήμερα να έχουν ληφθεί, όπως καταγγέλλεται, τα στοιχειώδη μέτρα για την προστασία των εγκαταστάσεων.
Το εξοργιστικό είναι ότι οι εργασίες αποκατάστασης από την προηγούμενη κλοπή είχαν ολοκληρωθεί μόλις την Παρασκευή το απόγευμα. Και πριν προλάβει ουσιαστικά να αποκατασταθεί η ζημιά, οι δράστες επέστρεψαν και προκάλεσαν νέα καταστροφή.
Οι εικόνες που αντικρίζουν οι εργαζόμενοι κάθε φορά που επιστρέφουν στην υπηρεσία προκαλούν αγανάκτηση. Δεν πρόκειται πλέον για ένα μεμονωμένο περιστατικό. Πρόκειται για επαναλαμβανόμενες επιθέσεις σε μια δημόσια υπηρεσία, με τους δράστες να φαίνεται πως δρουν ανενόχλητοι και να εκμεταλλεύονται τις ελλείψεις στην ασφάλεια των εγκαταστάσεων.
Χωρίς κάμερες και χωρίς συναγερμό!
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα πλέον σοβαρά ζητήματα: η υπηρεσία δεν διαθέτει ούτε σύστημα καμερών ασφαλείας ούτε συναγερμό, παρά το γεγονός ότι έχει ήδη βρεθεί στο στόχαστρο κλεφτών.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι αυτονόητο: πόσες ακόμη κλοπές και πόσες ακόμη ζημιές πρέπει να προκληθούν για να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα;
Οι εργαζόμενοι είναι, όπως χαρακτηριστικά λένε, «στα κάγκελα». Και δικαιολογημένα. Δεν μπορεί μια δημόσια υπηρεσία να παραμένει ουσιαστικά απροστάτευτη, ενώ οι κλοπές επαναλαμβάνονται και οι ζημιές φορτώνονται τελικά στους πολίτες και στο Δημόσιο.
Οι δράστες, εκμεταλλευόμενοι ακόμη και τις εγκαταστάσεις κλιματισμού για να αφαιρέσουν χαλκό, αφήνουν πίσω τους καταστροφές πολλαπλάσιες της αξίας του μετάλλου που κλέβουν.
Το Μηχανολογικό Αγρινίου έχει πλέον γίνει στόχος κατ’ επανάληψη. Η κατάσταση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται κάθε φορά εκ των υστέρων, με συνεργεία αποκατάστασης που έρχονται να διορθώσουν τις ζημιές αφού αυτές έχουν ήδη γίνει.
Η πρόληψη κοστίζει. Η αδράνεια, όμως, κοστίζει πολύ περισσότερο.
Και πλέον το ζήτημα δεν είναι μόνο η κλοπή του χαλκού. Είναι η ασφάλεια μιας ολόκληρης υπηρεσίας, η προστασία της δημόσιας περιουσίας και η εύλογη απαίτηση των εργαζομένων να μπορούν να πηγαίνουν στη δουλειά τους χωρίς να βρίσκουν κάθε τόσο νέες καταστροφές.
Μετά και το νέο χτύπημα, η ανάγκη για άμεση εγκατάσταση καμερών ασφαλείας, συστήματος συναγερμού και ουσιαστική ενίσχυση της φύλαξης δεν αποτελεί πολυτέλεια. Είναι πλέον επιτακτική ανάγκη.
Γιατί την επόμενη φορά το ερώτημα δεν θα είναι τι έκλεψαν οι δράστες, αλλά γιατί κανείς δεν έκανε όσα έπρεπε για να τους σταματήσει.
φωτο αρχείου
