Η αξέχαστη συνάντηση με τον Στέλιο Καζαντζίδη που τον σημάδεψε και η στιγμή που, όπως λέει, επιβεβαίωσε το ήθος και τη σεμνότητα ενός θρύλου της ελληνικής μουσικής.
Ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου Κώστας Αριστόπουλος φιλοξενήθηκε στον ΔΥΤΙΚΑ FM 92,8 και τη Δήμητρα Λαοπόδη, σε μια συνέντευξη γεμάτη μνήμες, βιώματα και βαθιά αγάπη για τη δημοτική μουσική.
Γεννημένος το 1964 στο Αγρίνιο, ο Κώστας Αριστόπουλος μεγάλωσε σε δύσκολα χρόνια, σε μια εποχή που η φτώχεια και οι στερήσεις ήταν μέρος της καθημερινότητας. Από μικρή ηλικία γνώρισε τον αγώνα της ζωής, ωστόσο βρήκε διέξοδο και έκφραση μέσα από τη μουσική. Προερχόμενος από οικογένεια με παράδοση στο κλαρίνο –με τον παππού, τον πατέρα και αργότερα τον γιο του να ασχολούνται με το ίδιο όργανο– η σχέση του με τη μουσική φάνηκε από πολύ νωρίς ότι ήταν βαθιά και ουσιαστική.
Αυτοδίδακτος, όπως ο ίδιος τονίζει, έμαθε κλαρίνο «με το αυτί», ακούγοντας τους παλιούς και προσπαθώντας να αναπαράγει τις μελωδίες. Σε ηλικία μόλις 7-8 ετών έπιασε για πρώτη φορά το όργανο, ενώ στα 10 απέκτησε το πρώτο του προσωπικό κλαρίνο. Τα πρώτα του βήματα ήταν δύσκολα: μαζί με φίλους του, περιφέρονταν έξω από μαγαζιά για να ακούσουν μουσική, αφού δεν είχαν τη δυνατότητα να μπουν μέσα. Την επόμενη μέρα προσπαθούσαν να παίξουν όσα είχαν συγκρατήσει.
Σύντομα άρχισε να παίζει σε ταβέρνες και μικρά μαγαζιά, συχνά αντιμετωπίζοντας την απόρριψη, αλλά χωρίς να το βάζει κάτω. Το πρώτο του μεροκάματο, σε ηλικία 9-10 ετών, ήταν 100 δραχμές, τις οποίες έδωσε στη μητέρα του, όπως έκανε πάντα μέχρι να δημιουργήσει τη δική του οικογένεια. Παντρεύτηκε μόλις 20 ετών και απέκτησε επτά παιδιά και, σήμερα, 17 εγγόνια, δημιουργώντας μια μεγάλη και δεμένη οικογένεια.
Η καλλιτεχνική του πορεία ξεκίνησε ουσιαστικά στην εφηβεία, όταν σε ηλικία 13 ετών τον «ανακάλυψε» η τραγουδίστρια Ιωάννα Τσαχάλου. Από εκεί και πέρα ακολούθησαν συνεργασίες με σημαντικά ονόματα της δημοτικής μουσικής, με τον ίδιο να ξεχωρίζει τη συνεργασία του με τον Γιάννη Κωνσταντίνου, τον οποίο θεωρεί «οικογένειά» του. Στην πορεία συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς καλλιτέχνες, χτίζοντας το όνομά του στον χώρο της παραδοσιακής μουσικής.
Ξεχωριστή θέση στις αναμνήσεις του κατέχει η γνωριμία του με τον μεγάλο λαϊκό ερμηνευτή Στέλιος Καζαντζίδης. Όπως ανέφερε, τον γνώρισε σε νυχτερινό κέντρο στην Αθήνα, όπου ο Καζαντζίδης είχε πάει για να ακούσει τον Γιάννη Κωνσταντίνου. Η συνάντηση αυτή τον σημάδεψε, καθώς, όπως είπε, επρόκειτο για έναν άνθρωπο απλό, σεμνό και γεμάτο φιλότιμο, που αγαπούσε βαθιά τον κόσμο και τη μουσική.
Μιλώντας για τα πανηγύρια, που αποτελούν βασικό πυλώνα της δημοτικής μουσικής, ο Κώστας Αριστόπουλος στάθηκε στις μεγάλες αλλαγές που έχουν σημειωθεί με τα χρόνια. Όπως υπογράμμισε, παλαιότερα υπήρχε μεγαλύτερος σεβασμός, με τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά, να χορεύει και να στηρίζει τους μουσικούς μέσα από τις παραγγελίες τραγουδιών. Σήμερα, όπως σημείωσε, η εικόνα έχει διαφοροποιηθεί, με πιο έντονα τα στοιχεία του «μοντέρνου», γεγονός που –κατά την άποψή του– έχει αλλοιώσει σε έναν βαθμό την αυθεντικότητα της παράδοσης.
Παρά τις αλλαγές, ο ίδιος παραμένει πιστός στη δημοτική μουσική και στις αξίες που τη συνοδεύουν, τονίζοντας πως το φιλότιμο και ο σεβασμός αποτελούν βασικά στοιχεία τόσο για έναν καλλιτέχνη όσο και για έναν άνθρωπο συνολικά. Με πολυετή παρουσία στο χώρο και μια ζωή γεμάτη εμπειρίες, ο Κώστας Αριστόπουλος συνεχίζει να υπηρετεί με συνέπεια και αγάπη την ελληνική παραδοσιακή μουσική.
