Συνεχίζεται το οδοιπορικό της δημοσιογράφου Δήμητρας Λαοπόδη στον κάμπο του Αγρινίου και συγκεκριμένα στην περιοχή «Πατλιά», κοντά στη λίμνη Λυσιμαχεία, εκεί όπου οι κάτοικοι και οι κτηνοτρόφοι της περιοχής δηλώνουν εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε λακκούβες, κρατήρες και ένα διαρκές παιχνίδι μεταφοράς ευθυνών μεταξύ υπηρεσιών.
«Την παροιμία που λέει “σι φλάου στ’ Πατλιά”, εμείς εδώ στον τόπο μας ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει», αναφέρει χαρακτηριστικά, δίνοντας το στίγμα του τρίτου μέρους του ρεπορτάζ από τον κάμπο του Αγρινίου.
Η κάμερα καταγράφει την περιοχή της Πατλιάς, μια περιοχή άμεσα συνδεδεμένη με την αγροτική και κτηνοτροφική δραστηριότητα, όπου καθημερινά κινούνται παραγωγοί, κτηνοτρόφοι και εργαζόμενοι που προσπαθούν να προσεγγίσουν τις εκμεταλλεύσεις τους.
Πίσω από την κάμερα, όμως, αποκαλύπτεται μία διαφορετική πραγματικότητα. Ένας αγροτικός δρόμος γεμάτος λακκούβες και βαθιούς κρατήρες δυσκολεύει την πρόσβαση των ανθρώπων που μετακινούνται καθημερινά προς τις φάρμες, τα μαντριά και τα χωράφια τους.
«Οι άνθρωποι που έχουν τα ζώα τους, τις φάρμες τους και τα χωράφια τους περνούν καθημερινά από εδώ. Πώς να περάσουν όμως όταν ο δρόμος βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση;» είναι το ερώτημα που τίθεται μέσα από το ρεπορτάζ.
Το μεγαλύτερο παράπονο των κατοίκων, ωστόσο, δεν αφορά μόνο την κατάσταση του δρόμου αλλά και την αδυναμία να βρεθεί ποιος τελικά έχει την ευθύνη για την αποκατάστασή του.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλουν, όταν απευθύνονται στους αρμόδιους του ΤΟΕΒ, λαμβάνουν την απάντηση ότι ο δρόμος ανήκει στον Δήμο Αγρινίου. Όταν όμως απευθύνονται στον Δήμο, η απάντηση που λαμβάνουν είναι ότι η αρμοδιότητα ανήκει στον ΤΟΕΒ.
Έτσι, οι κάτοικοι και οι επαγγελματίες της περιοχής βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα διαρκές «μπαλάκι ευθυνών», την ώρα που οι ίδιοι συνεχίζουν να χρησιμοποιούν έναν δρόμο που, όπως λένε, δυσκολεύει την καθημερινότητά τους και την πρόσβαση στις περιουσίες και τις εγκαταστάσεις τους.
«Μπορεί κάποιος να μας πει ποιος είναι τελικά αρμόδιος και ποιος πρέπει να έρθει να ρίξει χαλίκια ώστε οι άνθρωποι να μπορούν να πηγαίνουν στα χωράφια και στους στάβλους τους;» είναι το ερώτημα που μένει αναπάντητο.
Και κάπως έτσι, στην Πατλιά του κάμπου του Αγρινίου, η γνωστή τοπική έκφραση μοιάζει για πολλούς κατοίκους πιο επίκαιρη από ποτέ.
